Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Op alle vlakken de beste

SportGeplaatst door Frank Van Laeken zo, mei 19, 2019 12:16:58

(Ik mocht voor De Standaard een analyse schrijven waarom Genk de terechte kampioen is. De tekst verscheen vrijdag 17 mei in de krant.)

KRC Genk is dan toch de nieuwe landskampioen. Na de nederlaag in Brugge leek de spanning weer helemaal terug, maar op de voorlaatste speeldag van Play-off 1 zetten de Limburgers orde op zaken. Vijf objectieve en vijf subjectieve redenen waarom de vierde titel uit de clubgeschiedenis verdiend is.

Volgens de eigen clublogica had KRC Genk al in 2014 of 2015 kampioen moeten worden, een of twee jaar nadat het de beker van België had gewonnen. Zo gebeurde het eerder in 1999 (bekerwinst in 1998), 2002 (beker 2000) en 2011 (2009), maar na de vierde bekerzege, in 2013, was het zes jaar wachten op de ultieme bekroning. De laatste landstitel dateert al uit 2011, toen nog met de jonkies Thibaut Courtois (19) en Kevin De Bruyne (bijna 20) in de rangen, toekomstige wereldsterren. Vraag is of die er nu ook rondlopen in een blauw shirt. Sander Berge, misschien? Of toch de relatieve laatbloeier Leandro Trossard (24)?

Als Racing Genk de juiste dingen doet, heeft het alles in zich om een stabiele topclub in België te worden. Dat lukte vreemd genoeg niet na die vorige titels. Er werd toen flink veel geld verdiend op de transfermarkt, dat wel, maar de vervangers van de vertrokken sterren-in-spe rendeerden niet altijd. Bestuurlijk lijkt de club nu beter gewapend om voor continuïteit te zorgen. Al zullen er opnieuw sterkhouders vertrekken: wellicht Berge en Trossard. Tijdens de wintertransferperiode werd daarop geanticipeerd door de kern in de breedte te versterken. Slim gezien.

Waarom verdient Genk de titel in het seizoen 2018/2019?

Vijf objectieve redenen

• Meeste punten

De meest logische maatstaf van allemaal. Genk behaalde het hoogste aantal punten, domineerde de reguliere competitie en was ook in Play-off 1 in staat om de tegenstand van zich af te schudden. Alleen Club Brugge kwam nog enigszins in de buurt, maar dat had vooral te maken met de halvering van de punten na dertig speeldagen. Opmerkelijk detail: Genk is voorstander van de huidige play-off-formule, Club is ertegen. Net die veelbesproken en — laten we wel wezen — fundamenteel oneerlijke formule zorgde ervoor dat Genk de titel nog had kunnen mislopen.

Nog opmerkelijk: de poging om de competitie kunstmatig spannend te maken via Play-off 1 heeft in tien seizoenen nog maar drie keer een kampioen opgeleverd die niet op kop stond na dertig speeldagen: AA Gent in 2015 (ten koste van Club), Anderlecht in 2014 (Standard) en... Genk in 2011 (Anderlecht).

• Beste aanval

82 keer scoorde Genk dit seizoen. Topschutter Aly Samatta maakte 23 doelpunten. Genk schiet per wedstrijd gemiddeld 7 keer tussen de palen, dat is maar net iets minder dan Manchester City (7,1) en Barcelona (7,3), maar beter dan Club (6,7). Gemiddeld worden er door spelers in Limburgse loondienst 140,4 passen diep op de helft van de tegenstander gegeven, 8 meer dan Club, 18 meer dan Gent.

• Beste verdediging

39 doelpunten incasseerde Genk tot nog toe, gemiddeld één tegendoelpunt per wedstrijd. Goed voor een doelsaldo van +43.

• Hele competitie op kop

Op speeldag 5 claimde Genk voor het eerst de koppositie, sinds speeldag 10 (1-5 winst in de Ghelamco Arena) gaf het de leidersplaats niet meer weg. 31 speeldagen lang, dat is een hele competitie, zeg maar.

Sportiefste ploeg

49 gele kaarten en 2 rode incasseerde Genk. Daarmee is het veruit de sportiefste ploeg uit de Jupiler Pro League. Ter vergelijking: Club Brugge (69 geel-4 rood), Antwerp (107-4), Standard (81-4), Anderlecht (76-5), Gent (70-8). Hoe minder gele kaarten je krijgt, hoe minder je moet afrekenen met geschorste spelers. Maar lees voor alle zekerheid toch ook even 'Niet geschorst' iets verderop.

Vijf subjectieve redenen

• Beste trainer

Als speler was Philippe Clement (45) een nuttige werkkracht: intelligente jongen die zich ten dienste stelde van de sterren van het team, bij Beerschot (in tweede klasse), Genk, Coventry, Club Brugge en Germinal Beerschot. Assistent-trainer leek dan ook het hoogst haalbare voor een man die tot z'n 37ste actief bleef voetballen. Hij begon als beloftentrainer bij 'zijn' Club, waar hij voordien tien seizoenen had gespeeld, mocht er twee keer proeven als interimtrainer, en was vijf seizoenen assistent: eerst van Juan Carlos Garrido, daarna van Michel Preud'homme. Tot hij in de zomer van 2017 de sprong waagde. Als hoofdtrainer van Waasland-Beveren liet Clement zijn bescheiden elftal vrank en vrij voetballen, wat al na een half jaar een lucratieve transfer opleverde naar een G5-club. In Genk zorgde de Antwerpenaar tegelijk voor stabiliteit én een complete ommezwaai.

• Positiefste voetbal

Wie had ooit gedacht dat een verdedigende middenvelder, die later afzakte naar een centrale plek in de verdediging, zoveel aanvalslust op het tactisch bord zou durven te tekenen? Op een paar wedstrijden na liet Philippe Clement zijn elftal positief, aanvallend voetballen. Mét Pozuelo was balbezit cruciaal (gemiddeld 59,4% tot eind januari), zónder de Spanjaard werd er directer gevoetbald (56,6% balbezit nu).

• Mentaal top

Vijf weken lang hield Alejandro Pozuelo Genk en zijn aanhang gegijzeld. In januari liet de Spanjaard weten dat hij pas na afloop van het seizoen zou vertrekken, tot plots Toronto FC met dollars begon te zwaaien. 'Pozo' was de draaischijf, begrijpelijk dat het bestuur hem niet wilde laten gaan. Al had dit achteraf bekeken de beste oplossing geweest. Geen gedoe, de vervanger (Bryan Heynen) bleek toch al klaar te staan. Staf en spelers bewezen mentaal top te zijn in die bewogen periode.

• Niet geschorst

Zeven speeldagen werden er geëist tegen Roeslan Malinovski, na zijn al dan niet bewuste trapbeweging naar het hoofd van Birger Verstraete (AA Gent). Zelfs als het er nog maar twee zouden zijn geweest, had Genk hem moeten missen in de cruciale duels tegen Club en op Standard. Nu miste de Oekraïner geen enkele wedstrijd. Zonder Pozuelo én Malinovski, dat zou wellicht van het goede te veel geweest zijn. Soms moet het meezitten.

• Beste omkadering

Voorzitter Peter Croonen straalt rust uit, is geen tafelspringer zoals sommige van zijn collega's. Algemeen directeur Erik Gerits is een trouwe clubman met een visie. Technisch directeur Dimitri De Condé heeft het sportieve plaatje uitstekend gemanaged. En dan is er nog Philippe Clement met zijn staf. Mannen met verstand van voetbal en een hart voor de club, een ideale combinatie.



  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.