Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

De teloorgang van het Wase voetbal

SportGeplaatst door Frank Van Laeken di, december 25, 2018 12:54:33

(Deze bijdrage in de reeks 'De Bankzitter' verscheen gisteren in De Standaard.)

Na een 9 op 9 vlucht Waasland-Beveren tijdelijk weg uit de degradatiezone. Zaterdag won het de Wase derby met 2-1. Ook onder Trond Sollied blijft Lokeren vierkant draaien. Het heeft nog precies tien wedstrijden om de degradatie te ontlopen.

Vuurwerk. Een klein brandje. Politieagenten die plastic stoeltjes moeten ontwijken.

De 'Wasico', om die belachelijke bijnaam eventjes te hanteren, leek kortstondig op een mini-versie van een derby in Buenos Aires. Naast het veld dan toch, want binnen de groene rechthoek bleef het bij een beschaafde ontmoeting tussen twee regionale concurrenten die via de E17 op een kleine 28 kilometer afstand van elkaar proberen te overleven in 1A.

Waasland-Beveren begon eraan met een 6 op 6 op zak, na twee sensationele zeges tegen Club Brugge en Antwerp. Lokeren had de week voordien gewonnen van STVV, ook een kandidaat voor play-off 1. Desondanks stonden de Wase clubs voor aanvang van deze twintigste speeldag wel gewoon voorlaatste en laatste.

De dag dat ze niet schieten

Een tijdlang dachten we dat beide clubs een hommage wilden brengen aan een bijtend satirisch lied van Wannes Van de Velde: 'Kerstmis is de dag dat ze niet schieten'. De Ghanees Opoku Ampomah was bepalend voor Waasland-Beveren. Hij scoorde voor de rust en lokte een strafschop uit erna. Forte zette die om. Terki scoorde twintig minuten voor tijd nog wel tegen - en werd zeer tegen zijn zin prompt vervangen -, maar dichter kwamen de bezoekers niet meer. Negen op negen voor de thuisploeg, acuut degradatiegevaar na twee derde competitie voor Lokeren, want ook concurrent Excel Moeskroen won.

Sinds Peter Maes op 28 oktober werd doorgestuurd, behaalde Lokeren 8 op 24. De Noor Trond Sollied doet het dus net iets beter dan zijn ontslagen voorganger, die op 6 op 30 bleef steken. Dan is Adnan Custovic beter begonnen aan zijn moeilijke taak, met 9 op 15. Hij kwam half november Yannick Ferrera vervangen: de eeuwige belofte van het trainersgild kwam niet verder dan 11 op 45, en bij die behaalde punten zat geen enkele thuiszege. Custovic werd zelf eind vorig seizoen nog uitgerangeerd bij KV Oostende.

Het is typerend voor ploegen onderin de stand: ze sturen vrij snel hun trainer door. Degradatie is zoveel als een economische doodsteek, of alleszins een stevige terugslag. Om dat te vermijden compenseren falende voorzitters en onmachtige sportief directeurs hun hapsnapbeleid door een voorspelbare zondebok te zoeken. Nochtans hebben trainers zelden die onevenwichtige kern samengesteld.

Geen kwaliteit

Zeker bij Lokeren weegt de jarenlange alleenheerschappij van voorzitter Roger Lambrecht zwaar op de club. De 87-jarige Lambrecht kreeg de eersteklasser in 1994 in handen. Vierentwintig jaar, dat is een eeuwigheid in het moderne voetbal. De bandenfabrikant begon eraan toen er van het Bosman-arrest nog geen sprake was: spelers die einde contract waren, moesten maar een nieuw, eenzijdig voorstel aanvaarden en nog dankuwel zeggen ook. Het aantal buitenlanders in de kern was beperkt. De Lokerse hoofdtrainer in de zomer van '94 was Chris Van Puyvelde. Om zijn opvolgers - interim of iets langer - te tellen moesten we streepjes op de muur zetten: we zitten aan 25. Al kwamen verschillende namen meerdere keren terug, zoals de onvermijdelijke Georges Leekens (3x) en Peter Maes (2x). Lambrecht heeft geen geduld. In zijn trainerskeuzes gaat hij zelden vreemd, meestal bekend. Vandaar de geregelde terugkeer van 'vriend' Georges of 'copain' Peter. Niet uitgesloten dat een van beiden ooit nog eens opduikt op Daknam. Het kan trouwens nóg erger: bij Beveren zitten we in diezelfde periode aan 35 (interim)trainers.

Wat bij de start van elk seizoen opvalt, is het verloop binnen de spelerskernen. Waasland-Beveren zag afgelopen zomer 22 spelers komen en 19 gaan, huurspelers inbegrepen. Bij Lokeren ging het om telkens 12 namen. Continuïteit? Begin er maar aan als trainer, om van spelers die elkaar van haar noch pluim kennen een coherent geheel te maken. De meeste van die nieuwe spelers komen transfervrij (einde contract) of voor een habbekrats: kwaliteit allesbehalve verzekerd. De eigen jeugd wordt intussen verwaarloosd.

Zowel bij Lokeren als bij Beveren was de term 'mensenhandel' in het recente verleden nooit veraf. Jonge Afrikaantjes werden in bulk geïmporteerd, met de hoop om hen zo snel mogelijk met veel winst te verhandelen. Wie niet meekon, werd aan zijn lot overgelaten. Soms was er een sportieve meevaller: denk aan de Ivoriaanse invasie begin van de eeuw in Beveren, toen technisch directeur Jean-Marc Guillou de vrije hand kreeg en spelers uit zijn eigen academie in Abidjan een kans mocht geven. Daar zaten toekomstige toppers als Yaya Touré, Eboué, Gervinho, Boka en Romaric tussen.

Supporters haken af

De economische realiteit is hard. Geen van beide teams heeft een toekomst in de hoogste klasse. Een flink gevulde Freethiel zaterdagavond ten spijt, dalen de toeschouwersaantallen zienderogen. Op basis van de gegevens van acht thuiswedstrijden zit Waasland-Beveren gemiddeld aan 3.894 toeschouwers, Lokeren aan 3.870. Zeer vergelijkbaar, even teleurstellend. Waasland-Beveren zit zevenhonderd onder het gemiddelde van vorig seizoen, Lokeren zelfs een kleine tweeduizend. Supporters haken af. De regionale concurrentie (Gent, Antwerpen) weegt zwaar, té zwaar. Daarbovenop komen de wanprestaties.

Bijna vergeten zijn de bekerzeges van Lokeren (2012, 2014). Helaas nog niet vergeten in Beveren: de mogelijke betrokkenheid van twee bestuursleden, onder wie voorzitter Huyck, bij matchfixing. 'De keuken is besteld', weet u nog wel. Ze werden in verdenking gesteld van het lidmaatschap van een criminele organisatie. En dat is, voor alle duidelijkheid, niet de club zelf.

Ver weg zijn de twee dubbelslagen - beker in het ene seizoen, titel in het volgende - van Beveren, tussen 1978 en 1984, met Gouden Schoenen voor Jean-Marie Pfaff en Jean Janssens. Een stilist als Heinz Schönberger loopt er niet meer rond op de Freethiel. Ver weg zijn de ereplaatsen van Lokeren tussen 1999 en 2003, nog veel verder weg de titel van vice-kampioen uit 1981. Toen liepen de Poolse tandem Lato-Lubanski en de Deense spits Preben Larsen nog rond op Daknam.

Die tijden komen nooit meer terug. Een flauw afkooksel ervan zou de Wase fans al tevredenstellen.



  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.