Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Nieuwjaarswens voor de media

JournalistiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, december 22, 2018 13:29:13

De 'Mars tegen Marrakesh' van zondag 16 december heeft meer dan elfduizend woorden méér aandacht gekregen in de Vlaamse pers dan de 'Klimaatmars' van zondag 2 december.

Zo, u kunt weer verder met uw dagtaak, na deze vaststelling. Dank om even op deze blog te passeren. Wie tijd heeft en de details wil lezen, moet nog enkele minuten hier vertoeven. Wees welkom, in deze verrassend weinig koude dagen voor Kerstmis.

***

Vorige zondag en maandag was mijn aanvoelen dat de anti-Marrakeshmars (5.500 deelnemers) disproportioneel veel meer media-aandacht had gekregen dan de pro-Klimaatmars, of noem het de 'anti-Klimaatpolitiekmars' wat mij betreft (65.000 à 75.000 deelnemers), van begin deze maand. Dat was een subjectieve vaststelling, maar ook een punt van irritatie. Waarom krijgt een in aantal aanwezigen bescheiden evenement veel meer lettertekens en woorden ter beschikking dan een veel omvangrijker gebeuren? De omstandigheden waren dezelfde: grijs, druilerig weer, een graad of tien. Daar lag het dus niet aan. Het ging in beide gevallen om protest.

Maar... klopte mijn aanvoelen wel? Ik heb het even onderzocht. Dat ging als volgt: ik tikte in GoPress (de plek waar je alle verschenen artikels kunt terugvinden) de trefwoorden 'Klimaatmars' en 'Mars tegen Marrakesh'/'Mars tegen Marrakech' in. Ik telde vervolgens het aantal artikels én het aantal woorden per artikel. Nam ik mee op in de optelsom: alle dubbels. Zoals daar zijn: artikels in en op verschillende media die identiek waren, bij Mediahuis en De Persgroep bijvoorbeeld. Nam ik niet mee: Belga-communiqués en de berichtgeving in de buitenlandse pers. Nam ik wel mee: het politiek gekrakeel rond de aanwezigheid van federaal minister Marghem op de Klimaatmars en de mening van Theo Francken over de Mars tegen Marrakesh. Nam ik niet mee: radio- en televisieberichtgeving, omdat ik bij mij thuis niet de middelen heb om de timing van items exact na te gaan. Nam ik wel mee: editorialen over de marsen. Nam ik tenslotte ook nog mee: live updates gedurende de (zon)dag.

Is dit wetenschappelijk onderbouwd? Een beetje. Ik heb er geen uren, laat staan dagen ingestoken, heb met een gammele rekenmachine en het zetten van streepjes op een blad papier gewerkt. Ik kan er dus af en toe één artikel of tweehonderd woorden naast zitten. Dat doet niets af aan de essentie, vind ik.

***

Over de Klimaatmars werden op zondag 2 december 25 stukken gepubliceerd en op maandag 3 december 18, samen goed voor 15.838 woorden. Niet overal stond de Klimaatmars prominent op de voorpagina.

Over de Mars tegen Marrakesh werden op zondag 16 december 44 stukken gepubliceerd en op maandag 17 december 20, samen goed voor 26.919 woorden. Overal stond de mars prominent op de voorpagina. (Terloopse opmerking: media moeten het eens geraken over de juiste spelling van de Marokkaanse stad. Is het nu Marrakesh of Marrakech? Een aantal sites presteerde het om de twee zelfs door elkaar te gebruiken, bijvoorbeeld 'Marrakesh' in de titel en 'Marrakech' in de lopende tekst. Consequent/konsekwent is dat niet.)

Conclusie: over de Mars tegen Marrakesh werden op de dag van de manifestatie negentien (19) stukken meer geschreven dan over de Klimaatmars. De dag nadien ging het om twee bijdragen meer. In totaal werden er 11.081 woorden meer over de kleinere mars geschreven dan over de grotere. Voor wie van percentages houdt: 58,8 procent meer.

Mijn aanvoelen klopte dus.

***

Wat nu precies mijn punt is, zult u zich misschien afvragen, nu u toch tot hier geraakt bent. Een paar conclusies.

1) De media focussen te veel op het negatieve. Mars 'tegen'. Gewelddadigheid. Hooligans.

2) De media focussen te veel op controverse. Die saaie pieten en mieten van #ClaimTheClimate, met hun eeuwige bakfietsen en hun aandacht voor de toekomst! Neen, dan liever die frisse jongens van Schild & Vrienden, die altijd weer iets zeggen dat lekkere koppen en luidruchtige toogdiscussies oplevert. (Vandaag mocht Dries Van Langenhove weer uitgebreid zijn zeg doen in Het Laatste Nieuws, wat hem toeliet om Mei '68 even erg te noemen als de Tweede Wereldoorlog. A. Hitler en P. Goossens in dezelfde schuit: ça passe!)

3) De media focussen te veel op makkelijk populisme en ze pompen dat vervolgens nog eens op. Die Mars tegen Marrakesh had perfect op pagina 7 gekund, 30 lijnen met daarnaast een foto van het geweld achteraf. Meer zijn 5.500 mensen niet waard. Dat is ongeveer 0,05 procent van de Belgische bevolking, terwijl ze (en hun medestanders bij de N-VA) beweren dat ze het hele volk vertegenwoordigen. Quod absoluut non. (De Klimaatmars-betogers vertegenwoordigen tenminste al 0,6 procent van de Belgen, nog altijd een zeer bescheiden minderheid.)

4) De media zijn dringend toe aan gewetensonderzoek. Ik wil hier niet pleiten voor constructieve journalistiek, vanwege de oubolligheid van die term, die bovendien lijkt te veronderstellen dat je alléén nog maar het positieve moet zien. Nogal naïef. Maar we — ja, ik heb zelf zo'n blinkende perskaart — stevenen af op destructieve journalistiek, berichtgeving die uitsluitend de waan van de dag volgt, herrie veroorzaakt of versterkt, bruggen helpt op te blazen, populisten populairder maakt, de samenleving in al zijn gewrichten doet kraken. Dat kan ook niet de bedoeling zijn. Waar is de/onze kritische zin naartoe?

Hoofdredacteuren, eindredacteuren en journalisten zouden minder schrik moeten hebben van wat het volk denkt, maar schrijven en zeggen wat er volgens hen aan de hand is, waar het écht om gaat, wat achterliggende drijfveren zijn. Dan is, bijvoorbeeld, de hele klimaatdiscussie een pak relevanter dan verzet tegen een VN-Migratiepact dat nauwelijks iemand in dit land gelezen heeft (zelfs niet de mensen die dat op tijd hadden moeten doen!).

Journalisten moeten weer meer onderzoeken en blootleggen, media moeten geen megafoons aanreiken aan de luidste roepers en de strafste tafelspringers, maar aan de interessantste stemmen in de samenleving, hoe zoetgevooisd en bedeesd die soms ook klinken.

Het lijkt bijna op een nieuwjaarswens, zij het dat ik dat al jaren roep en herhaalde nieuwjaarswensen iets pathetisch hebben. En toch: ik wens het ons, mediaprofessionals, toe. En u, lezers/luisteraars/kijkers, ook.

***

Voor de rest wens ik u prettige feestdagen en een op alle vlakken geweldig 2019. De klapdeuren van deze saloon gaan veertien dagen dicht.

Tot in den draai!



  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.