Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Speeldag 17: bevestiging van wat we al wisten

SportGeplaatst door Frank Van Laeken wo, december 05, 2018 10:15:55

(Deze bijdrage verscheen maandag 3 december in de wekelijkse sportanalyse 'De Bankzitter' in De Standaard.)

De Top 6 van de Jupiler Pro League was afgelopen weekend in onderlinge duels verwikkeld. Meer dan ooit lijken KRC Genk en Club Brugge de elftallen die over net iets minder dan vier maanden, wanneer Play-off 1 start, om de titel zullen strijden. Anderlecht is niet meer dan een verre outsider.

Vorige week zondag pakte Antwerp-doelman Sinan Bolat in de slotseconden een strafschop in Gent. Dat leverde hem paginavullende bijdragen op over vorige ultieme reddingen vanop elf meter. Ooit scoorde hij zelfs een doelpunt met het hoofd in de 95ste minuut van het Champions League-duel Standard-AZ. Man van de toegevoegde tijd. Daarna had Bolat af te rekenen met zware blessures en deemsterde hij weg, eerst in Luik, daarna in onder meer Porto, Istanboel en Brugge. Tot de nieuwe sportief directeur van Antwerp, Luciano D'Onofrio, gewezen makelaar van de keeper, hem een reddingsboei toewierp. Op de Bosuil is hij opnieuw onbetwistbaar titularis.

Kameleonvoetbal

Je kon er donder op zeggen: na zoveel lof beginnen mentaal beïnvloedbare spelers te zweven. Zot van glorie, zeggen ze in Antwerpen. En dus ging Bolat zaterdagavond zwaar in de fout tegen STVV. In de zevende minuut gaf hij De Sart - die in de weg liep, maar niet echt zwaar hinderde - iets wat het midden hield tussen een vuistslag en een elleboogstoot. Terechte strafschop voor Sint-Truiden, slechts geel voor Bolat, Antwerp op achtervolgen aangewezen. Ook bij het tweede Truiense doelpunt kwam Bolat aarzelend uit. Met de 1-3 eindstand nestelde STVV zich iets steviger in de Top 6, terwijl Antwerp met die tweede plaats na de vorige speeldag duidelijk boven zijn stand leefde.

De overname door het Japanse bedrijf Digital Media Mart (DMM) blijkt een goede zaak te zijn voor de Koninklijke Sint-Truidense Voetbalvereniging, er valt een hoogst zeldzame symbiose tussen overnemers en overblijvers waar te nemen. Ook op het veld is de Japanse inbreng belangrijk met centrale verdediger Tomiyasu, middenvelder Endo en de vlot scorende spits Daichi Kamada, gehuurd van Eintracht Frankfurt.

Het aantrekken van Marc Brys als trainer, die drie stafleden meenam van bij Beerschot Wilrijk, is een ander schot in de roos. Waar Brys coacht, wordt kameleonvoetbal gespeeld. Zijn elftal past zich rigoureus aan de tegenstander aan, week na week, eigen accenten moeten dan voor het verschil zorgen. Play-off 1 is geen must, wel een reële mogelijkheid voor de Kanaries.

Elftal met twee gezichten

De 3-1 nederlaag op 7 oktober in Luik luidde voor Club Brugge een zwakkere periode in, met 6 op 21 in de eigen competitie. Er werd zelfs een nieuwe episode opgevoerd in de onverkwikkelijke keeperssoap: nieuwkomer Karlo Letica, Kroatisch wonderkind, werd opzijgeschoven ten faveure van de vorig seizoen nog afgeserveerde Ethan Horvath, Amerikaans wonderkind. En de gouden schoenen van Ruud Vormer glanzen al een tijdje niet meer.

Tegenover dat Belgisch falen staat dat er Europees niet meer werd verloren sinds begin oktober. De 0-0 van woensdag in Dortmund zorgde blijkbaar voor een déclic. Tegen Standard was Club ouderwets dominant, daarbij flink geholpen door een complete offday van de bezoekers. Christian Luyindama is op goede dagen een verdedigende muur, maar zoals bekend staan muren weleens stil. Zo kon Denswil al heel vroeg de 1-0 binnen trappen. Brandon Mechele mocht in de eerste helft een paar keer ongehinderd zestig meter verticaal overbruggen en werd zo onverwacht een box-to-boxspeler. 3-0 bij de rust, de tweede helft was totaal overbodig.

Zelfs de anders zo vurige Michel Preud'homme keek lijdzaam toe: hij zat erbij en keek er samen met Emilio Ferrera naar hoe zijn spelers voortdurend achter de feiten aanholden. Drie dagen na de stunt in de Europa League tegen Sevilla was dit een ronduit belabberde vertoning. Standard is een elftal met twee gezichten: de ene week denk je dat ze probleemloos Play-off 1 zullen halen, de week nadien geven ze niet thuis. Het heeft niet eens zoveel met thuisvoordeel te maken: 15 op 24 in Luik, 11 op 27 uit.

Spelers als Carcela en Lestienne blijken te wispelturig en - laten we wel wezen - overroepen: ze maken zowel in positieve als in negatieve zin het verschil. Dit Standard telt gewoon te veel halftijdse voetballers. Voor een perfectionist als Preud'homme moet dat een verschrikking zijn. Als ooit ergens de twintigurenweek in ons voetbal wordt ingevoerd, zal het op Sclessin zijn.

Als het zo wisselvallig blijft presteren, zal Standard Play-off 1 mislopen. Zeker nu Sporting Charleroi, 12 op 15 de voorbije vijf speeldagen, weer aanknoopt met het succesvolle voetbal dat de voorbije seizoenen een plek bij de eerste zes opleverde.

Rustdagen

De frisheid is een beetje weg bij KRC Genk. Verwonderlijk is dat niet: gisteren speelde het al z'n 29ste competitieve wedstrijd van het seizoen. Anderlecht zit aan 23. In november wist Genk geen enkele wedstrijd te winnen: vijf gelijke spelen, één nederlaag. Dat het nog altijd aan de leiding staat, heeft ook met het falen van de anderen te maken.

Tijdens de eerste helft was het voorzichtigheid troef in het Astridpark: Anderlecht had veel respect voor de tegenstander, Genk wilde zich niet laten overrompelen door het jeugdig enthousiasme van paarswit. Ook na de rust werd er meer gebikkeld dan gevoetbald, daarvoor had Anderlecht niet eens hooligan-op-noppen Vranjes nodig. Tot de quasi onzichtbare Alejandro Pozuelo in de 71ste minuut opeens scoorde. Het noopte Hein Vanhaezebrouck ertoe een papiertje met handgeschreven instructies te laten doorgeven aan Ivan Santini. Die bekeek het ding, bleef even staren en leek het allemaal niet te best te begrijpen. Misschien stond er wel gewoon 'Scoren!' Wat hij niet deed, het bleef 0-1. Ondanks alle kommer en kwel was het voor Anderlecht nog maar de eerste thuisnederlaag in de Jupiler Pro League. Genk blijft ongeslagen buitenshuis en telt nu 38 punten, vier meer dan Club, dat er vorig jaar rond deze tijd als leider wel al 41 had verzameld.

Woensdag wacht KRC Genk weer een pittige uitmatch op Charleroi, voor de beker van België. Daar zijn Club Brugge, Anderlecht, Antwerp en Standard al van verlost. Rustdagen, zo weten we uit het wielrennen, zijn uitermate belangrijk. Zo zou het zomaar eens kunnen dat wie het snelst verlost is van Europees voetbal, Genk of Club, straks als topfavoriet aan Play-off 1 begint.



  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.