Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Ellebogenwerk tijdelijk door de vingers gezien

SportGeplaatst door Frank Van Laeken zo, oktober 07, 2018 12:29:07

(Deze bijdrage in de reeks 'De Bankzitter' verscheen op maandag 27 augustus in De Standaard.)

Club-Anderlecht was een half geslaagde topper, verdiend gewonnen door de thuisploeg met 2-1. Maar door een administratieve blunder binnen de Pro League en de voetbalbond ging het dit weekend minder over de wedstrijd dan over de zogeheten 'indicatieve tabel' en de spitsvondigheid van enkele clubadvocaten, waardoor geschorste spelers alsnog aan de aftrap stonden.

Het was mijn oprechte bedoeling om het uitsluitend over sportieve aspecten van de voetbaltopper van gisteren te hebben. Helaas, de ondoorgrondelijke wegen van clubadvocaten en bondsinstanties beslisten daar anders over. Wesley (Club Brugge), Carcela (Standard), Ocansey (Eupen) en Brogno (Beerschot Wilrijk, 1B) mochten ondanks een recente uitsluiting dit weekend gewoon meevoetballen.

De 'indicatieve tabel', daar draaide het de voorbije dagen allemaal om. Dat is een onderdeel van het bondsreglement, meer bepaald artikel B1905.1: een soort menukaart van sancties na een uitsluiting. Voorbeeld: een elleboogstoot die geen blessure veroorzaakt levert drie speeldagen schorsing op, een elleboogstoot die een blessure veroorzaakt twee speeldagen en een elleboogstoot die een blessure in het aangezicht als gevolg heeft zes speeldagen. Dat was het geval met Wesley tegen Excel Moeskroen. Hij moest zes matchen brommen, de vorige twee zat hij al in de tribune. Tot een slimme jurist van Standard vaststelde dat die indicatieve tabel - die er overigens gekomen was op vraag van de trainers, om een rechtspraak met meerdere maten en gewichten proberen te vermijden - nog niet was goedgekeurd door de leden van de Pro League, de clubs dus. Wél waar, zei de bondsprocureur, die een e-mail van de CEO van de Pro League als bewijs toonde. Niet waar, zei de juridisch directeur van Standard, er bestaat geen proces-verbaal van die stemming binnen de Pro League. En dus besliste de Geschillencommissie om de schorsingen van Carcela, Ocansey en Brogno ongedaan te maken, en die van Wesley tot twee wedstrijden te beperken. De beslissing over het aantal schorsingsdagen voor Ognjen Vranjes, de Anderlecht-verdediger die vorige speeldag was uitgesloten na een tweevoetige tackle, werd uitgesteld tot ná Club Brugge-Anderlecht. Belhamels Wesley en Vranjes konden dus gewoon meespelen. Vrij dankzij een procedurefout.

Eeuwig amateurisme

Een administratieve blunder die dateert van januari, meer dan een half jaar geleden, is de oorzaak, zo benadrukte Anderlecht-voorzitter Marc Coucke zaterdag in een reeks tweets. Hij betreurde de impasse, toonde begrip voor procedure-argumenten en verwees naar de volgende bijeenkomst van de Pro League om dit recht te trekken: 'sorry a voetballiefhebbers voor deze omstandigheden, die puur juridische oorzaken hebben. We houden ook niet v dergelijke toestanden'.

Waarom gaven Coucke, tevens voorzitter van de Pro League, en Bart Verhaeghe, voorzitter van Club én ondervoorzitter van de voetbalbond, dan niet het goede voorbeeld en legden ze hun trainers dan niet op dat ze Wesley en Vranjes niet mochten opstellen, zoals het sportief hoorde? Ach ja, naïef van me, fair play is bijzaak in de economische sector genaamd Profvoetbal. En wat meer is: ook voor de net voorbije en de volgende speeldag zijn rode kaarten facultatief. Elke clubadvocaat zal verwijzen naar precedenten, geen enkele speler zal geschorst worden. Onderliggende boodschap: elleboogstoten en tweevoetige tackles leveren tot minstens na de interlandbreak van begin september wél een rode kaart, maar geen schorsing op. Je kunt gewiekste advocaten niet verwijten dat ze hun cliënt met alle mogelijke rechtsmiddelen verdedigen. Wat kan hen het sportieve verloop van een competitie schelen!

De Pro League komt hier heel slecht uit: administratieve vergissingen ogen amateuristisch. Maar ook binnen het bondsparket, een onderdeel van de bond, had men veel alerter moeten zijn voor het ontbreken van een juridisch sluitend reglement. Naast de bestaande 43 overtredingen met passende sancties, mag aan de indicatieve tabel een vierenveertigste worden toegevoegd voor flaterende bondslieden.

In 1995 schreef François Colin, gewezen chef Sport van Het Nieuwsblad en senior writer van deze krant, het schotschrift 'Eeuwige amateurs', naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van de Koninklijke Belgische Voetbalbond. Komende zaterdag bestaat de bond precies 123 jaar en ondanks een in grote lijnen professionelere aanpak gedragen sommige departementen zich nog altijd bijzonder amateuristisch.

Jeugd krijgt kansen

Voetbal dan. De eerste helft was Club-Anderlecht een ouderwetse pot: positieve ingesteldheid, stevige duels, halve kansen en hele doelpunten. De videoref keek werkloos toe. In de tweede helft werd er verkrampt gebikkeld. Club teerde op de kleine voorsprong, Anderlecht kon onvoldoende een vuist maken. En de VAR greep op een cruciaal moment, terecht, in door een overtreding van Poulain op Amuzu te beoordelen als een vrije trap buiten het strafschopgebied. Scheidsrechter Vertenten had net voordien naar de stip gewezen.

'De vier vleugelspelers zijn samen nog geen tachtig jaar oud', zei commentator Filip Joos haast triomfantelijk bij het begin van de wedstrijd. Om precies te zijn: 79. Ook al presteerden ze niet fantastisch - alleen de rushes van de Nigeriaan Emmanuel Dennis (20) zorgden voor opwinding, hij scoorde ook de openingsgoal -, is het zonder meer een goede zaak dat onze topclubs volop kansen geven aan jonge voetballers. In het geval van Anderlecht zelfs spelers (Saelemaekers, Amuzu, Bornauw) die hun jeugdopleiding bij de club genoten. Dit staat haaks op het hapsnapbeleid van de meeste clubs in de Jupiler Pro League.

De sterkte van Club Brugge is dat het zijn sterkhouders wist te behouden: aan de aftrap stonden zeven basisspelers van het vorige (kampioenen)seizoen. De sterkte van Anderlecht is dat het een volledig nieuwe kern wist samen te stellen: amper drie spelers die aan de wedstrijd begonnen, waren er in mei al bij. Dat heet, in beide gevallen, een spelersgroep managen.



  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.