Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Wat zijn de criteria om criteriums al die aandacht te geven?

SportGeplaatst door Frank Van Laeken wo, oktober 03, 2018 18:05:35

(Deze bijdrage verscheen op maandag 6 augustus 2018 in De Standaard), als tweede in een reeks bijdragen als 'De Bankzitter'.)

Hectoliters bier, volksvermaak tot diep in de nacht en de verwachte winnaars: het was weer de week van de na-Tourcriteriums. Fijn lokaal vertier, maar waarom moest dit zo breed worden uitgesmeerd in de nationale media, die weer deden alsof dit ernstige topsport is?

Het meervoud van criterium is criteriums. Tenminste, als je het hebt over, bijvoorbeeld, wielerwedstrijden, zoals: de na-Tourcriteriums. Heb je 't over kenmerken, maatstaven, voorwaarden en normen dan is dat meervoud criteria. Er wordt weleens gezondigd tegen deze meervoudsvormen. Er wordt dan gesproken van stadia, als meervoud van stadions en niet van stadium. Of men denkt dat media een enkelvoud is. 'De media vergist zich': je leest dat echt geregeld op de sociale media. En ik geef toe, ik heb het voor alle zekerheid zelf ook maar opgezocht, dat van die criteriums.

Regionale en nationale sportpagina's, -websites en -zenders brachten vorige week uitvoerig verslag uit van de criteriums die traditioneel aansluitend op de Tour worden gereden. In Vlaanderen gebeurde dat in Aalst, Roeselare, Sint-Niklaas, Herentals en Putte, woensdag volgt er nog eentje in Antwerpen. In Nederland werden onder meer rondjes gereden in Boxmeer, Surhuisterveen, Chaam, Wateringen en Heerlen. Vanavond is er, we verzinnen het niet, de 'Draai van de Kaai' in Roosendaal.

Afspraken

Criteriums zijn folklore. Lokale festiviteiten waar het bier rijkelijk vloeit, de toeschouwers onveranderlijk jolig zijn en de renners ontspannen. Volks amusement, zoals ook de kermis in de wijk dat is. Daar is niets op tegen, op voorwaarde dat we dit niet ernstiger nemen dan het is. En dat we beseffen dat het voor de deelnemers in de eerste plaats een bijkomende manier is om hun bankrekening te spijzen. 'Take the money and run' is van alle tijden, al is het wel opvallend dat goed betaalde renners dit blijkbaar moeten doen om een zakcentje bij te verdienen. Het wordt echter pas problematisch als we dit te ernstig gaan nemen. Dan lees je op nieuwssites serieus bedoelde zinssneden als 'Sagan won in 2012 en 2015 reeds in het groene shirt het criterium van Aalst en start ook morgen als topfavoriet.'

Peter Sagan start niet als topfavoriet, Sagan start als winnaar, omdat dat zo afgesproken is. Een interessant verhaal lazen we daarover vorige week in een populaire krant: over onderlinge afspraken die worden gemaakt, over rijden met een klein verzet zodat het lijkt alsof de coureurs zich de pleuris rijden en over wie er uiteindelijk mag winnen. Bij voorkeur de grote vedette, hij die de hoogste gage ontvangt of die uitblonk in de Tour. Vreemd genoeg stond er diezelfde dag op de sportpagina's van diezelfde krant een sportief verslag van dat criterium. Alsof er echt gekoerst was geweest. Quod non.

Zelfs Chris Froome - die anders nooit wint op een vlak parcours - won twee edities van het criterium van Aalst. Ik heb er ooit een bijgewoond, in 2006. Robbie McEwen mocht winnen, hij had net voordien drie etappes in de Tour gewonnen en de groene trui mee naar huis genomen. Hij was de topvedette die dag. Zijn medevluchter moest vol in de remmen om McEwen als eerste over de streep te kunnen loodsen.

Opium voor het volk

Peter Sagan won dus maandag in Aalst. En dinsdag in Roeselare. Woensdag was Greg Van Avermaet aan het feest in Sint-Niklaas. Van Avermaet is afkomstig van Hamme, tien kilometer verderop. Donderdag reed Sagan weer mee in Herentals. 'Peter de Grote kwam, zag en peuzelde Herentals helemaal op', schreef een site. En vrijdag, in Putte, mocht de Belgische kampioen het halen. 'Yves Lampaert heeft zijn tricolore trui in de verf gezet op het na-Tourcriterium van Putte', lezen we op de grootste sportwebsite. Neen, Lampaert mócht winnen, zo was het overeengekomen. (Op de Nederlandse criteriums wonnen respectievelijk Bram Tankink, Geraint Thomas - een site: 'Thomas heeft zijn goede vorm van de Tour de France meegenomen', Tom Dumoulin, Dylan Groenewegen en nogmaals Tom Dumoulin, stuk voor stuk typische criteriumrenners.)

Ach ja, mensen worden nu eenmaal graag bedrogen. Ze weten heus wel dat het doorgestoken kaart is. En ze wensen niet liever dan dat Sagan, Van Avermaet of Lampaert wint. Stel je voor dat een nobele onbekende écht zou koersen... Op uitslovers zit werkelijk niemand te wachten. Toeschouwers willen dat er ronde na ronde nieuwe gezichten vooraan rijden, bekende koppen, die ze kunnen herkennen en waarover ze achteraf op café kunnen zeggen dat ze zo schoon op hun fiets zaten. Een naar de sport vertaald spreekwoord met de woorden 'opium' en 'volk' doemt op.

Leuke lokale sportbelevenissen horen niet altijd - meer niet, dan wel - thuis in de nationale media. Het is pseudosport, geen topsport. De uitslag is geen serieuze waardemeter. Voor regionale media zijn dit topdagen, gun hen dit en blijf er weg als nationale verslaggevers, of ga gezellig een pint drinken in het café bij de aankomstlijn. En laat de criteriums waar ze thuishoren: in het regionieuws.

Oefenpartijtjes

Heel veel aandacht besteedden sportsites de voorbije dagen ook aan de International Champions Cup, een voetbaltoernooi met achttien Europese topteams (zes Engelse, vier Italiaanse, drie Spaanse, twee Franse, twee Duitse en eentje uit Portugal). Het loopt van 20 juli tot en met 11 augustus in 23 stadions, waaronder maar liefst 15 in de Verenigde Staten en zelfs een in Singapore. Ik wil niet zover gaan om te beweren dat de winnaar vooraf vastligt, maar dit commerciële vehikel dient vooral om de Amerikaanse betaalsportzender ESPN aan abonnees te helpen. Die willen ook weleens Real Madrid, Barcelona, Manchester United, PSG en Bayern aan het werk zien.

Laten we het evenement realistisch omschrijven: een reeks vriendschappelijke wedstrijden om het nieuwe seizoen voor te bereiden, waar een boel wk-gangers ontbreken omdat die nog met vakantie zijn. Hetzelfde geldt voor die oefenpartijtjes die grote clubs geregeld spelen in Azië: niet al die media-aandacht waard.



  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.