Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Onze Seleçao

SportGeplaatst door Frank Van Laeken do, juli 05, 2018 15:56:52

Om de twee jaar kun je er begin juli je klok op gelijk zetten en ook nu is het weer zover: de Rode Duivels hebben hun achtste finale op een groot toernooi gewonnen en - naast de oprechte blijdschap van zowat iedereen die iets met voetbal heeft - valt het gezeur aan beide kanten van het spectrum op. Van 'Hoera, nu kan niemand ons nog fstoppen' tot 'Het was maar tegen...'. Ik behoor beroepshalve eerder tot de laatste categorie, die zegt dat net als de naïeve Amerikanen en de slappe Hongaren de overmoedige Japanners geen goede waardemeter zijn. Wel van de mentale en tactische weerbaarheid van de nationale elf, niet van wat ze nu werkelijk vermogen op zo'n groot toernooi. Eruit liggen na een kwartfinale tegen Brazilië is een realistische mogelijkheid, en dan weten we dat deze Gouden Generatie nooit wereldkampioen zal worden. Zich kwalificeren betekent: het kan. Het is in elk geval nu of nooit, want over vier jaar is zowat de helft van dit elftal met voetbalpensioen of uitbollend.

***

De successupporters denken dat we nu iedereen aankunnen. (Ze hebben gelijk, maar om de verkeerde redenen: we kunnen technisch alle potentiële tegenstanders aan, maar niet omdat we een half mirakel hebben verwezenlijkt tegen Japan, het nummer 61 op de wereldranglijst.) De zeurpieten waarschuwen voor tactische tekortkomingen. (Ze hebben gelijk, maar ze vergeten dat tactiek samenhangt met beschikbare spelers en ingeoefende patronen: de tactiek helemaal overboord gooien zal eerder voor onrust dan voor zekerheid zorgen.)

Een bekend voetbalcommentator en -presentator tweette dadelijk na de wedstrijd "Bon @BelRedDevils Genoeg naïef verdedigd. Opstelling tegen Brazilië. Courtois; Meunier, Alderweireld, Kompany, Vermaelen, Vertonghen; Witsel, De Bruyne, Fellaini; Hazard, Lukaku. Anders krijgen we er 7 binnen. ZEVEN." Ik word daar eerlijk gezegd een beetje nerveus en bijna moedeloos van, van die typisch Belgische underdoghouding. Want, bekijk even die 5-3-2, met - doelman inbegrepen - acht spelers die een verdedigende opdracht zouden meekrijgen. Dat is hetzelfde als zeggen: Brazilië, kom maar af, om dan na negentig minuten vast te stellen dat we het weer net niet gehaald hebben. 1-0, een floddergoal. Ach ja, ze hebben toch hun best gedaan... Dat komt erop neer dat we teruggrijpen naar de tactiek van wijlen Raymond Goethals: met z'n allen voor de eigen pot gaan liggen en hopen dat we er op de counter eentje kunnen binnen tikken. En stoemelings. Dat is zo hemeltergend laf, dat ik vrijdagavond niet eens zou willen kijken.

Als de voorbije wedstrijden iets hebben aangetoond, is het wel dat de 3-4-3 van Roberto Martínez ons veel doelkansen bezorgt (de meeste van alle landen op het WK!), veel doelpunten oplevert (de meeste van alle landen op het WK!), veel verschillende doelpuntenmakers laat optekenen (de meeste van enzovoort!). Willen we dat surplus opofferen uit schrik voor Brazilië?

Als de voorbije wedstrijden nóg iets hebben aangetoond, is dat de 3-4-3 defensief voor problemen zorgt als de vleugelspelers van de tegenstander heel hoog spelen, zoals de Japanners een uur lang demonstreerden, en zoals zelfs Panamezen en Tunesiërs bij momenten blootlegden. Thomas Meunier blijft een tot rechtsback omgeturnde aanvaller, geen verdediger van nature. En Yannick Carrasco is een offensief ingestelde vleugelaanvaller, die af en toe vergeet dat hij ook nog die andere opdracht heeft meegekregen: verdedigen. Tegen Neymar en Willian is dat dodelijk. Dat klopt.

Bijsturen is dus noodzakelijk, verdedigende stabiliteit inbouwen een must, maar we moeten nog wel uitgaan van onze eigen kracht. Nu kiezen voor acht verdedigend ingestelde spelers is hetzelfde als tegen De Bruyne, Hazard en Lukaku zeggen dat ze maar hun plan moeten trekken. De heren zijn nu eventjes (Lukaku) of al een tijdje (De Bruyne, Hazard) verlost van José Mourinho, laten we dat koesteren. Het druist in tegen dit nieuwe België, dat dichter bij het totaalvoetbal van Oranje staat dan bij het aloude betonvoetbal van de vroegere, veel minder getalenteerde generaties van de Rode Duivels.

***

Wees maar zeker dat die hautaine, vaak irritante Brazilianen respect hebben voor deze Belgen. Zij hebben ook eindeloos beelden van de dribbels van Hazard, de passing van De Bruyne, de looplijnen van Lukaku en de offensieve impulsen van onze vleugelspelers bestudeerd, en ze zullen heus niet het veld opstappen met de gedachte: sukkels, we maken er vandaag 7. ZEVEN. Neymar en Willian zullen ook van hun bondscoach opdrachten meekrijgen: laat die vleugelspelers niet lopen. En hun eigen vleugelbacks zullen ook niet zomaar vrijuit mee ten aanval kunnen trekken, als je weet dat er een Eden Hazard op de loer ligt.

Maar dat schijnen de beroepspessimisten te vergeten: die zien alleen de eigen tekortkomingen en ze overdrijven dan graag wat zo'n Neymar - buiten matennaaien en flink doorrollen - allemaal kan. Uitstekende voetballer, daar niet van, maar geen superman. De beroepsoptimisten/successupporters zien het compleet omgekeerd.

***

Dus, meneer Martínez, beste Roberto, vergeet de mening van de zogeheten kenners, maar pas toch je tactiek een beetje aan. Vervang de tegenvallende Carrasco door Nacer Chadli - meer kracht, meer stabiliteit, minder zinloze frivoliteiten - en de tegen Japan onzichtbare Mertens door een centrale middenvelder die de bal kan bijhouden: Dembélé. Speel met echte flankverdedigers, Meunier en Vertonghen (die kan dat, heeft zelfs een prima voorzet in huis). Laat hen bij balbezit elke keer over Neymar en Willian heen gaan, zo kunnen die mannen ook hun kilometers maken. Of niet, en dan hebben we ruimte zat op de flank. Zet Chadli en Hazard rechts en links tegen de lijn en laat hen Fagner en Marcelo of Filipe Luís aan de praat houden, ook via regelmatige positiewissels. Zeker die Marcelo heeft dat niet graag. Geef De Bruyne een vrijere rol voor twee controlerende middenvelders, die ervoor zorgen dat je bij balverlies altijd een centrale as van vier spelers overhoudt: Alderweireld, Kompany, Witsel, Dembélé. Die houden het centrum én de flanken in de gaten. En houd Fellaini achter de hand voor noodgevallen. Dan ziet onze Seleçao er als volgt uit:

Courtois; Meunier, Alderweireld, Kompany, Vertonghen; Witsel, Dembélé; De Bruyne; Chadli, Hazard; Lukaku.

Met een beetje geluk maken we er 7. ZEVEN.



  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.