Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Roept u maar!

CommunicatieGeplaatst door Frank Van Laeken za, april 08, 2017 12:58:25

"Geen commentaar". Gevleugelder werden zijn woorden zelden. Daarmee moesten naar beklijvende uitspraken of tersluikse onthullingen peuterende journalisten het, na uren in de druilerige regen gewacht te hebben, meestal stellen. Een beetje bars geformuleerd, zo van: wat staat gij hier nog te doen, manneke? Ga toch naar huis of naar de kroeg! Jean-Luc Dehaene was geen man van het protocol en nog veel meer minder van de spraakmakende oneliner. "Een politicus van de vorige eeuw", noemde hij zich een paar jaar ver in deze eeuw. In die vorige eeuw, de twintigste, mocht u onderweg de tel zijn kwijtgeraakt, hing in vele huishoudens een bordje aan de wand met daarop de tekst "Spreken is zilver, zwijgen is goud". Ouders snauwden hun kroost nog weleens "Ge moet zwijgen aan tafel als de volwassenen spreken!" toe. Op snerpende toon. Zo van: zo is het en niet anders. En zo is het altijd geweest en zal het altijd zijn. Dachten ze.

Zo was het en niet anders. "Geen commentaar" is vandaag "Altijd commentaar" geworden. Wachtende journalisten kunnen besloten vergaderingen nu rechtstreeks volgen. Altijd is er wel iemand die wat er in het diepste geheim gezegd wordt onmiddellijk sms't of whatsapp't naar een bevriende reporter. Als politieke leiders uit de vergadering komen, kunnen de journalisten hen meteen voor de voeten werpen wat ze zelf juist gezegd of gehoord hebben. Er wordt niet meer gehengeld naar hapklare brokjes nieuws. Dat staat al lang op de site ("Later meer..."). Of op Twitter. "Uit betrouwbare bron vernemen we". "BREAKING!" Soms tweet een aanwezige zelf al wat net voordien in alle discretie besproken werd. Altijd commentaar.

De president van Amerika heeft altijd commentaar. Vooraf, op het moment zelf, achteraf. Altijd. En wat zo mooi is: het is traceerbaar. Want het staat op Twitter. Zo konden we de voorbije dagen de uitspraken van Donald Trump, de president, vergelijken met die van Donald Trump, de kandidaat, of Donald Trump, de grofgebekte zakenman. Wat bleek: hij spreekt zichzelf voortdurend tegen. "Niet bombarderen, Obama, dat is niet in ons belang" van een paar jaar geleden werd nu "Obama had al veel vroeger moeten beginnen bombarderen". Alles is verifieerbaar, tegenwoordig, en niemand lijkt daar wakker van te liggen. Meningen zijn tijdelijk geworden, als dagjestoeristen op een zonnige zondag. Ze zijn met veel te veel en op het eind van de dag keren ze naar huis terug, vloekend dat ze met zo veel zijn. De hel, dat zijn de anderen: zij veroorzaken die file op zondagavond.

Een Vlaamse minister citeerde uit een rapport van de Staatsveiligheid, dat ze blijkbaar niet gelezen had. Of niet goed genoeg. Of niet helemaal begrepen. Of die mannen die onze veiligheid moeten garanderen hadden weer eens te veel woordjes uit cryptogrammen opgevist om hun boodschap over te brengen. Lekker geheimzinnig. "Wij hebben dat zo niet bedoeld" werd in haar interpretatie "Ik heb dat zo gelezen". Achteraf volgt dan geen mea culpa en al zeker geen "Ik heb het verkeerd begrepen", o nee. Dat deed ze ook al niet toen ze fout citeerde uit een rapport met armoedecijfers dat nog niet eens bij de drukker lag. Daarin verschillen de machtigste leider van de wereld en een minister in een regionale regering niet van elkaar. Niet toegeven, vooral: níet toegeven! Ook al staat het zwart op wit gedrukt: mensen vergeten dat heus wel. En de achterban pikt het. Vroeger zei men: een krant sterft elke dag. 's Avonds schil je er je patatten op. Vandaag sterft een mening elke dag. Het belangrijkste is: je moet je mening in de groep gooien. Altijd commentaar! Hoe meer meningen, hoe meer vreugd.

Spreken is zilver, zwijgen is goud, ach, vergeet het. Roepen is brons en daarmee mag je toch ook mee op het podium? Het doet deze oudere jongere terugdenken aan een cabaretlied van Frans Halsema uit 1969, Roept u maar! Dat ging zo: Halsema zong een strofe, waarna hij "Roept u maar!", euh, riep naar de zaal. "Ja, roept u maar." "Biafra". "Wat zegt u, Biafra? In Biafra, daar heerst honger, dat is een grote ramp / De vrouwen en de kindertjes, die barsten van de kramp / Ze sterven daar bij bosjes, iedereen heeft diarree / Maar, we zitten hier gezellig en we zitten hier oké". Roept u maar! "Negerprobleem!" "Negerprobleem. De negers in Amerika, dat valt daar ook niet mee / Die zitten d'r niet gezellig en die zitten d'r niet oké / Ik ben tegen discriminatie, dat heeft geen enkele zin / Ik slaap net zo lief met een blanke vrouw als met een negerin."

Roept u maar! Charlie Hebdo! Bataclan! Zaventem! Maalbeek! Nice! Chemische wapens! IS! Stockholm! Unia! Moskee dicht! U roept, wij volgen. De Homo Politicus van 2017 is als een cabaretier die iets oppikt uit het publiek en er vervolgens een rijmpje rond verzint. Klinkt het niet, dan botst het. Botst het, dan is dat maar zo.

***

"Ik ga u weer verlaten, het is weer mooi geweest / Ik moet nog even verder, ik moet nog naar een ander feest / Ondanks alle ellende, viel het allemaal wel mee / Want, we zitten hier gezellig en we zitten hier oké!"

***

Mijn grootmoeder is gestorven. De bomma. 103-5-31. Op het eind worden we allemaal gereduceerd tot een getal, of een reeks getallen. 103 jaar, 5 maanden, 31 dagen. Maar verder: geen commentaar. Zwijgen is goud. En stilte is vaak het mooiste geluid.





  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.