Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

4 x 140 tekens schuimbekken

SportGeplaatst door Frank Van Laeken za, augustus 13, 2016 13:04:32

Hét beeld van deze Olympische Spelen, zo probeerden opiniemakers mij te doen geloven. Links een Egyptische vrouw in hidjab, rechts een Duitse vrouw in bikini. Tussen hen in, heel symbolisch, een net. Daarboven: een veelkleurige bal. Onder hun voeten: zand. Hun activiteit: beachvolleybal, een tot Olympische sport gebombardeerd strandspelletje.

Typisch voor de onderdrukking van de vrouw door de islam met daartegenover de vrijheid die een vrouw in het westen geniet, riep de ene. Een voorbeeld van emancipatie dat nu ook moslimvrouwen op topniveau aan sport mogen doen, schreeuwde de andere.

Ik dacht na over beide standpunten, maar bleef een trieste foto zien, genomen op een evenement dat ik in geen lichtjaren als topsport zal aanvaarden. Links: een vrouw die door haar godsdienst letterlijk in een keurslijf werd gepropt. Rechts: een vrouw die door de commercie en de door 'oude snoepers' - u mag hen ook rustig male chauvinist pigs noemen - bedachte spelregels zachtjes gepusht werd om in een sexy outfit te verschijnen. Ik zie geen vrijheid. Ik zie religieus fundamentalisme en seksisme. Ik zie twee vrouwen die door honderden miljoenen mensen met oogkleppen zullen bekeken en beoordeeld worden. Als dit het beeld van de Spelen moet voorstellen, dan is het maar een triestige bedoening.

'Meisjes die hier knokken voor het recht om een hoofddoek te dragen, moeten de eerste bondgenoot zijn van de meisjes die ginds vechten voor het recht om afstand te doen van de plicht om gesluierd te lopen,' zegt de slimme jonge moslimvrouw Yasmien Naciri vandaag in De Morgen. 'Het gaat om dezelfde strijd voor dezelfde soort vrijheid.' Ik versta: die linkse vrouw is onvrij, letterlijk gedwongen om zo gekleed te lopen, óók op het sportveld. Ik denk: die rechtse vrouw is eveneens onvrij, figuurlijk gedwongen om zo gekleed te lopen, om de sport populairder te maken. Insert: mannelijke knipoog.

Weet je wat hét beeld van deze Spelen zou moeten zijn? Dat die twee vrouwen van plunje wisselen: dat zou pas een statement zijn. En dat ze dan allebei naar huis zouden gaan en daar gewaardeerd worden vanwege hun sportieve prestaties, en dat ze niet te horen krijgen dat ze in een ongepast sportpak hun ding deden. Ook al is het dan maar beachvolley, een verzetje op het strand.

***

Die 4 x 200 meter vrije slag, is daar nog niet alles over gezegd? Wat een zootje, zeg! Eerst twijfelen of de ploeg wel in actie zou komen, al van een tijdje vóór het vertrek naar Rio, dan op de vooravond van de wedstrijd de knoop doorhakken: we doen niet mee, om de ochtend van de reeksen alsnog van gedacht te veranderen. Persiflage op topsport. De reacties op het thuisfront waren zo hevig, dat ik even dacht dat de 'daders' best in boerka terug naar België konden afreizen, uit veiligheidsoverwegingen.

Sportcommentatoren buitelden over elkaar heen in hun verontwaardiging. Hoe kan dit nou? Timmers, wat een egoïst! Croenen, wat een egoïst! Een enkeling vroeg zich af waarom de zwembond of het BOIC niet eerder de knoop hadden doorgehakt, maar dat bekte minder lekker, dus ging het algauw weer van 'egoïst' hier en 'spelbreker' daar. There's no I in team, u kent dat wel. En er zit wel een 'i' in zowel 'Timmers' als in 'Louis', (en in 'BOIC'). ('Like I always say, there's no "I" in team. There's a "me" though, if you jumble it up,' zei Dr. House ooit, maar dat was dan ook een, fictieve, cynicus.)

Het is niet omdat Pieter Timmers onverwacht zilver behaalde in de 100 meter vrije slag, het koninginnenummer in het Olympisch bad, dat hij nu recht van spreken heeft. Wel omdat hij en zijn coach lang vóór Rio hadden gezegd dat hij de reeksen van de 4 x 200 niet zou zwemmen. Dat wist iedereen: de andere teamgenoten, de bond, de pers, heel België als ze het een beetje gevolgd hadden. En Croenen had nooit echt de knoop doorgehakt, bleef de beslissing maar voor zich uitschuiven, tot hij in een individuele finale belandde en het plots niet meer opportuun achtte om die te combineren met de reeksen van de 4 x 200.

Croenen de pineut dan maar (er zit overigens ook een 'i' in 'pineut')? Nee, dit is de schuld van de Vlaamse zwembond en het BOIC. Zij hadden vooraf een deadline moeten stellen. Pakweg een maand voor Rio: jongens, wat wordt het, doen we mee of niet? Ja? We doen mee. Nee? We doen niet mee. Er had geen tussenin mogen zijn. 'Ja, maar ik zwem straks een finale,' had geen excuus mogen zijn voor een van de zwemmers. Waar dienen al die pipo's voor die drie weken rondlopen in Rio en er alleen maar te zien én luid te horen zijn op feestjes, recepties en dat soort fijne activiteiten? Als je naar de Spelen vertrekt, ligt de beslissing vast. Zo had het moeten zijn.

Als je twee dingen moet uitsluiten in topsport, zijn het willekeur en besluiteloosheid. Er is al genoeg risico op toeval tijdens de wedstrijden zelf.

***

Wij, Belgen, zijn niet goed in ploegsporten. We zijn plantrekkers, je m'en foutisten, eenzaten. We denken eerst aan onszelf. Après nous le déluge. Dáárom zijn we zelden goed in ploegsporten als het erop aankomt. Het is van 1936 geleden dat we nog eens een medaille behaalden in een Olympische ploegsport.

Vreemd genoeg maken we nu kans op een medaille in het hockey, een sport die nog altijd met het imago van Franstalig en bourgeoisie is opgezadeld, zogezegde rijkeluiskindjes die nooit hebben moeten delen en altijd hun zinnetje kregen. Iets om over na te denken.

***

RIP Komkommertijd. Dood en begraven, met dank aan terroristen, overijverige politici die van de relatieve zomerse rust gebruik willen maken om hun ideologisch punt te maken en hyperactieve topsporters. Dat voetbalt en fietst en springt en loopt en zwemt en werpt en schiet maar door. En dus zwijgen ook de anonieme stemmen in het grote Bozemensenbos niet meer. Als schuimbekken ooit een Olympische sport zou worden, halen we goud, zilver en brons in alle disciplines. Oók in de estafette: de 4 x 140 tekens.



  • Reacties(2)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.
Geplaatst door Bartjeuh di, augustus 16, 2016 10:07:41

Hoe zou dat eraan toegegaan zijn in de kleedkamer van die Egyptische meisjes, zo enkele weken voor de Spelen, vraag ik mij af. De ene tegen de andere: "Zeg, ik bedenk net een goeie! Moesten we vanaf volgende training en op alle daarop volgende wedstrijden nu eens in een boerkini verschijnen? Wat denk je?" De andere kijkt op van haar smartphone, alsof ze het net in Keulen heeft horen donderen, denkt enkele microseconden na, en antwoordt dan: "Hey, tof idee! Reuze! Ik doe mee!" Zou het er zo aan toegegaan zijn?

Geplaatst door Marc N zo, augustus 14, 2016 15:50:10

"Dat die twee vrouwen van plunje wisselen" ... Wie van die twee zou zeker en vast weigeren, denk je? Het antwoord ligt voor de hand, niet? Wie OMG last heeft van de te schaars geklede dames, kan kijken naar de heren die meestal (bijna altijd) op competitieniveau met truitjes spelen. Of gewoonweg naar de gewone zaalvariant, waar dat voor beide geslachten ook het geval is. Misschien kan dat als norm dienen en opgelegd worden door de internationale federatie, "why not"? Tot daar een eventuele en naar mijn bescheiden mening uit haren getrokken controverse over de klederdracht van die Duitse dames. Wat echter die Egyptische dames betreft, dat is figuurlijk en wellicht ook letterlijk een ander paar mouwen! Waarom voelen die per se een onweerstaanbare drang om zich te laten opvallen met kledij die toch in heel wat grotere mate afwijkt van wat gangbaar is in zaalvolleybal en heel wat, zoniet alle andere ploegsporten? Te koud in Rio? Nee, toch! De motieven liggen duidelijk elders: onder invloed van fundamentalisten (bijna uitsluitend mannen!) heeft een nieuwe of tenminste een vernieuwde islamitische zedigheid zich meester gemaakt van de hoofden en lichamen van de vrouwen. Het staat natuurlijk niet in de Heilige Koran, want toen bestond zoiets als sport, laat staan competitiesport helemaal niet. Het is gevolg van een cultuur (dat van die islamfundamentalisten) die de vrouw in de eerste plaats beschouwt als een vervaarlijk lustobject waarvan het lichaam dan zoveel mogelijk onttrokken moet worden aan het oog van de mannen en uiteindelijk (onvermijdelijk) ook aan dat van de andere vrouwen. Immers, voor mannen die dergelijke sporten beoefenen hebben diezelfde fundamentalisten dan plots geen of hooguit heel wat minder bezwaren. Adieu gelijkheid mannen en vrouwen! Te zeggen dat er dan toch nog brave zielen opkomen die beweren dat die vrouwen daar "zelf" voor gekozen hebben. Omwille van hun godsdienst, al staat er helemaal niets daarover in hun Heilige Teksten. Zou het niet eerder zijn omwille van degenen die die godsdienst "gebruiken" om een onderdanige positie van de vrouwen te legitimeren, om eigen jaloersheid dat andere mannen hun vrouw "te veel" zouden zien toe te dekken?