Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Ondertussen in de ivoren verkeerstoren

EconomieGeplaatst door Frank Van Laeken do, april 14, 2016 12:35:01

Een flipperkast. En een boksbal. Een stapel sudoku's. Ik overloop even mijn eisen bovenop het interessante basisloon mocht ik morgen gevraagd worden om luchtverkeersleider te worden. Een fantasietje, quoi, want a) ze zullen mij niet vragen als je ziet dat er tien 'gelukkigen' uit enkele duizenden kandidaten op het examen komen, en b) ik wil die job nooit doen. Ik hou van stress, van de adrenaline die door mijn journalistieke lijf stroomt, van een deadline die mij dwingt om in overdrive te gaan, maar ik zie mij geen job uitoefenen waarbij letterlijk mensenlevens op het spel staan.

Daarom ben ik geen luchtverkeersleider en heb ik er absoluut geen probleem mee dat die een pak meer verdienen dan andere stervelingen. Gooi er gerust nog wat andere voordelen bovenop, kan me echt niet schelen. Laat hen vooral in alle nodige comfort hun werk doen. Daarom ben ik geen chirurg, een beslissing waarmee ik onrechtstreeks al heel wat levens gered heb. En laat zo'n specialisten het vijf- of tienvoudige verdienen van de gemiddelde bediende, ik gun het ze. Als ik op die operatietafel lig, wil ik er vooral levend en wel weer kunnen afstappen, en die man of vrouw die iets kan wat ik niet kan daarvoor hartelijk danken. Daarom ben ik geen brandweerman, omdat de neiging om mijn eigen leven te wagen om een wildvreemde te redden uit een brandend huis dat niet het mijne is en niet eens in mijn straat staat, mij vreemd is. Noem het laf, u doet maar. Een brandweerman zou veel meer moeten verdienen dan wat hij nu heeft. Onbetaalbare job, figuurlijk dan, net als verpleger of onderwijzer (telkens te lezen met 'm/v' erachteraan), en zo zijn er nog wel wat andere. Diep respect heb ik voor die mensen. Deemoedig buig ik mijn hoofd voor wat ze dag in dag uit presteren.

Ik kan me er iets bij voorstellen dat de luchtverkeersleiders ongerust/verontwaardigd/boos (schrappen wat niet past) zijn, omdat hun op het eerste gezicht begrijpelijke en wellicht terechte eisen niet ingewilligd worden. Twaalf dagen werken, één dag thuis, opnieuw dagen of nachten aan een stuk gaan werken, dan heb je geen leven buiten het werk en eigenlijk ook geen leven op het werk. En dan riskeer je in die functie mensenlevens, als werknemer én als bedrijf.

Ik kan me er iets bij voorstellen dat de luchtverkeersleiders woedend zijn omdat de CEO van Belgocontrol net nu een sociaal akkoord dat met haken en ogen aaneenhangt er wil doordrukken, met het welwillen van slechts één vakbond, wetende dat dit een slimmigheid is, in de nadagen van de terroristische aanslagen en in de veronderstelling dat er nu toch geen actie zal gevoerd worden. CEO's zijn passanten, ze komen voor te veel centen een tijdje een bedrijf reorganiseren en vertrekken dan op weg naar een nieuw lucratief avontuur, vaak via de achterdeur, meestal op een sociaal dieptepunt. Laten we hen vooral met een gezond wantrouwen blijven bejegenen.

Ik kan me er iets bij voorstellen dat de luchtverkeersleiders een signaal naar de buitenwereld moesten sturen, omdat er intern niet of onvoldoende naar hen geluisterd wordt. Als hun gevoel is dat ze ooit fatale fouten zullen maken, dan moet er naar hen geluisterd worden, oplossingen gezocht, het principe werkbaar werk toegepast.

Ik kan me er iets bij voorstellen dat dat signaal een actie is, desnoods een staking. Maar niet nu, niet daar, niet op deze manier. Zoals de bonden bij de NMBS dat altijd opnieuw doen — de kleine, obscure vakorganisaties op kop —, presteert de Gilde van Luchtverkeersleiders het om zonder aankondiging de boel plat te leggen, daarmee weer duizenden gewone burgers treffend. Misschien hadden ze 's nachts de boel kunnen platleggen: een week geen nachtvluchten meer op Zaventem, bijvoorbeeld, economische impact gegarandeerd, want het gaat om commerciële activiteiten die veel geld opbrengen. Daarmee tref je uiteindelijk óók de man in de straat, maar veel minder erg. Met wat nadenken zijn er ongetwijfeld nog alternatieve (re)acties te bedenken. En als allerlaatste strohalm: een aangekondigde staking over een maand of zo, als het echt niet anders kan. Vervelend, maar je kan je er als reiziger op voorbereiden.

Niet nu, niet daar, niet op deze manier. Wie nu naar Zaventem rijdt, doet dat met een bang hart. Er zou maar eens een man met een hoedje met een bomgordel in de geïmproviseerde vertrekhal moeten staan wachten. Als je die mensen dan ook nog eens aan de grond houdt, waardoor ze niet met vakantie kunnen vertrekken of voor het werk naar het buitenland reizen, dan ben je wel heel egoïstisch en kortzichtig bezig. Dan ben je heel ver weg, daar in je ivoren verkeerstoren. Dat is nog een pak vreemder dan wereldvreemd.

Los daarvan is het ook strategisch dom. Op welke goodwill hopen die heren en dames nog te kunnen rekenen? Als links en rechts sámen het collectieve egoïsme van een groep hekelen, zoals maandag op de sociale media gebeurde, dan ben je wel heel slecht bezig.

De oplossing zit er nu niet in — zoals in sommige kringen te horen is — om er met de botte bijl door te gaan, zoals Ronald Reagan dat in 1981 deed, door elfduizend luchtverkeersleiders in één keer te ontslaan, want dat zou stoerdoenerij zijn van de ergste soort. Het signaal, hoe verkeerd ook!, is uitgestuurd, nu moet er gepraat worden. Een bemiddelaar namens de regering zou een eerste stap kunnen zijn, een onafhankelijke audit een tweede, en er moeten toch voldoende internationale benchmarks zijn om de situatie in ons land mee te vergelijken? En doe alstublieft onmiddellijk iets aan de concrete werkomstandigheden, want twaalf dagen ononderbroken werken — zelfs al staat er een flipperkast, hangt er een boksbal en ligt er een stapel sudoku's te wachten — en dat na een dag rust nog eens overdoen, is waanzinnig, onverantwoord, verontrustend.



  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.