Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Anderlecht heeft nu ook z'n Verlosser

SportGeplaatst door Frank Van Laeken wo, mei 22, 2019 11:54:02

(In de laatste 'Bankzitter' van dit seizoen had ik het eergisteren in De Standaard over de terugkeer van Vincent Kompany.)

Standard finisht dan toch als derde in Play-off 1, AA Gent troefde Anderlecht af voor de vijfde plaats. Maar wie ligt daar nog wakker van? Hét nieuws kwam gisteren uit Manchester en Brussel. The prince is back. Wat mogen we verwachten van de terugkeer van Vincent Kompany op de Belgische velden?

'Als het kasteel belegerd wordt, heb je een echte krijger nodig, met een dapper hart en paars bloed, die achter zijn volk staat.' Zo kondigde Anderlecht zondagochtend de komst van Vincent Kompany aan, maar dan in het Engels. Een grotere stunt was niet denkbaar. Plannen voor sportpagina's werden op alle redacties overboord gesmeten, zelfs deze Bankzitter gaat daardoor nauwelijks over de laatste speeldag in Play-off 1.

Dat zegt alles over wie Kompany nog altijd is. Wereldsportnieuws. Voor de voorbije seizoenen fel geplaagde Anderlechtsupporters klinkt zijn terugkeer als de aankomst van Johan Cruijff in Barcelona, in de zomer van 1973. Cruijff werd 'El Salvador' genoemd, de Verlosser, een koosnaam die alleen maar luider weerklonk nadat FC Barcelona voor het eerst in veertien jaar weer kampioen van Spanje werd. Ook Kompany moet in het Astridpark de Verlosser worden. Hij moet de club verlossen van alle negativisme van de afgelopen jaren: de lelijke laatste titel onder Weiler, de wanprestaties onder de nieuwe grote baas, de onbeantwoorde zucht naar het herbeleven van oude gloriedagen bij de fans.

Zonde

Naar eigen zeggen werd de terugkeer van Kompany ingeleid toen hij maanden geleden eens goedendag kwam zeggen in het trainingscentrum in Neerpede. In gesprekken met Marc Coucke, Michael Verschueren en Frank Arnesen werd gepingpongd over wat er moest gebeuren bij de recordkampioen. Dat Kompany daarbij overtuigend overkwam, hoeft niet te verbazen. De man heeft de gave van het woord, is slim en gevat, heeft de voorbije drie seizoenen getraind onder Pep Guardiola, een coach die niets aan het toeval overlaat. Guardiola is de hoogst aangeschreven professor aan de internationale voetbaluniversiteit, Kompany een vlijtige leerling.

Toch is het onbegrijpelijk dat 'the prince' net nu het druilerige Manchester inruilt voor het druilerige Brussel. De voorbije weken was hij eindelijk blessurevrij en stond hij zonder discussie in de basis bij City, waarmee hij titel en beker won, plus het doelpunt van het jaar scoorde. Deze Kompany leunt in topvorm nog altijd dicht aan bij de wereldtop op zijn positie. Harde tackle, zuivere inspeelpas, rust aan de bal, alleen de snelheid is een beetje minder. De leeftijd, drieëndertig, is een nadeel, maar hoeft voor een centrale verdediger nog lang niet het einde te betekenen. En als City, met zijn drukke programma en dwingende sportieve eisen, te hoog gegrepen lijkt, zou Kompany nog altijd meekunnen bij elke subtopclub uit een grote Europese competitie.

In die zin is het zonde dat het topvoetbal hem kwijt is. Kompany die de Premier League op een persoonlijk hoogtepunt inruilt voor de Jupiler Pro League, dat is alsof Hans Vanaken terug bij Lommel zou gaan voetballen. Sportieve degradatie. Het hart haalde het van het verstand.

Rolmodel

Het nieuws moet voor Anderlechtfans hebben geklonken als een droom die je niet durft na te vertellen omdat ie zo onrealistisch is. De Vincent Kompany van de voorbije weken steekt er over een paar maanden met kop en schouders bovenuit in België. Als hij gespaard blijft van blessures, komen er nog twee of drie Gouden Schoenen in zijn vitrinekast te staan, naast die ene uit 2004. Wie van de vandaag in de Belgische competitie actieve spelers zit op zijn niveau?

Marc Coucke wrijft zich ongetwijfeld in de handen, voor één keer mag hij dat. Sponsors aantrekken wordt weer net iets makkelijker met zo'n ambassadeur. Plots lijkt het instituut Anderlecht weer geloofwaardig. Mocht de club beursgenoteerd zijn, dan zou de waarde van de aandelen tegen deze avond een recordhoogte bereiken. En niet alleen paars-wit zal hiervan profiteren. Ook de uitstraling van de Jupiler Pro League krijgt een serieuze boost. Buitenlandse voetbalanalisten zullen weer weten waar België ligt. Misschien zorgt zijn komst er wel voor dat de tv-rechten toch nog kunnen stijgen. Wees maar zeker dat ze glunderen binnen de Pro League. Dit rolmodel zal je nooit kunnen betrappen op het roepen van dommigheden als 'Alle boeren zijn homo's'.

Voor de jonge spelers van Anderlecht moet de naam van de nieuwe sportieve baas dan weer als muziek in de oren klinken. Hij was ooit een van hen, een ketje, heeft het helemaal gemaakt, straalt onoverwinnelijkheid uit. Hij weet dat je jonge talenten moet koesteren. Hij heeft vanop afstand gezien dat zijn maatje Anthony Vanden Borre niet de juiste omkadering kreeg, met alle gevolgen van dien. Een man met zoveel empathisch vermogen zal die fout niet maken.

Kwetsbaar

Toch is succes niet gegarandeerd. Het kan ook mislukken. Eén Kompany maakt de lente niet voor dit Anderlecht. En elf Kompany's kan de club zich niet permitteren. Sportieve garanties zal hij ongetwijfeld wel geëist hebben, maar zijn de zakken van Coucke zó diep dat hij spelers van internationaal niveau kan halen? Die complete make-over moet er hoe dan ook komen, met een prestigieuze naam als nieuw boegbeeld zal het kostenplaatje alleen maar groter worden. Geld moet rollen, weet Coucke, als hij opnieuw wat krediet wil opbouwen bij de strenge aanhang.

Nog een nadeel: Kompany heeft geen enkele ervaring als trainer. Er is ook de vraag hoe hij spelen én trainen zal combineren. Hoe ouder hij wordt, hoe meer de geteisterde spieren zullen opspelen bij de man die de bijnaam 'de man van glas' al kreeg in zijn HSV-periode, meer dan een decennium geleden. Hij zal topfit moeten zijn, terwijl hij zich ook moet bekommeren om de tactiek en de wedstrijdvoorbereiding. Kompany, de intelligente en zeer aanwezige aanvoerder, moet straks ook psycholoog zijn, én strenge huisvader, én kritisch voor zichzelf.

Voorbeelden van speler-trainers zijn er veel op lager niveau, maar nauwelijks aan de top. Ruud Gullit deed het bijna twee seizoenen bij Chelsea, Ryan Giggs anderhalve maand bij Manchester United, maar in Engeland is een 'player-manager' toch vooral iemand die het trainen uitbesteed aan een collega. Bij ons deden onder anderen Johan Boskamp, Pier Janssen en Gunter Jacob het, maar dat waren, in tegenstelling tot de fitte Kompany van deze lente, toch vooral voetballers op hun retour.

En wat met de Rode Duivels? Eerder had Kompany aangegeven dat hij nog Euro 2020 wilde meemaken, als bekroning van zijn internationale loopbaan, maar kan dat wel in deze context, waarin Anderlecht alle aandacht zal opeisen met alweer een volledig vertimmerde kern? In theorie is het mogelijk wanneer er sterke veldtrainers worden aangetrokken, die zijn rol kunnen overnemen. Dan nog is de vraag hoe Kompany-de-trainer zich moet gedragen onder de spelers. Vreemd trouwens dat bondscoach Roberto Martínez helemaal uit de lucht kwam vallen toen iemand hem met het nieuws over Kompany confronteerde.

'Orgelpunt'

Vincent Kompany verdrong de rest van het sportnieuws naar de binnenpagina's. Zelfs in Gent, waar Anderlecht moest winnen om vijfde te kunnen worden in de eindstand, wat mogelijk nog resulteert in Europees voetbal, werd nauwelijks over voetbal gepraat. Anderlecht toonde zich defensief weer bijzonder kwetsbaar in die wedstrijd, Gent profiteerde: 2-1. Kompany hoeft zich geen zorgen te maken, hij heeft dadelijk een basisplaats in deze wankele verdediging. AA Gent moet nu hopen dat KV Mechelen veroordeeld wordt.

Een zesde plaats is het slechtste eindresultaat sinds het seizoen 1972/1973 voor Anderlecht. Voor het eerst in 55 jaar ook geen Europees voetbal in het Astridpark. Een passend 'orgelpunt' na een verschrikkelijk seizoen. Maar misschien is dat wel goed nieuws voor Kompany: slechter dan dit is haast onmogelijk, hij kan beginnen te bouwen, zal deze zomer ook nog steviger op tafel kunnen kloppen. En bovendien: een nieuwe coach wil automatismen kweken, zijn visie overdragen, een team kneden. Dat lukt veel minder als je al in juli verre Europese verplaatsingen moet maken.

Aartsrivaal Standard mag als derde wel de Europa League in, na een 0-0 bij kampioen Genk. Antwerp — 3-2 onderuit bij Club — moet het volgend weekend nog opnemen tegen Kortrijk of Charleroi, poulewinnaars in Play-off 2. Ach ja, er zijn belangrijkere dingen.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post894