Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Wat willen we: Propere Handen of Lege Handen?

SportGeplaatst door Frank Van Laeken wo, november 21, 2018 12:05:54

(Deze bijdrage verscheen maandag 19 november in mijn wekelijkse bijdrage 'De Bankzitter' in De Standaard.)

Vanuit het oogpunt van kritische observators davert het voetbal dankzij Propere Handen en Football Leaks al meer dan een maand op zijn grondvesten. Maar de voetbalbonzen zelf, die kijken de andere kant op, net als de fans. De winkel blijft gewoon open, hooguit wordt binnenkort de etalage herschikt.

Gewenning. Als er één woord voor de geest springt, precies veertig dagen na de nachtelijke arrestaties in Operatie Propere Handen en zeventien dagen na de eerste publicaties in de tweede golf van Football Leaks, is het dat wel. Klinkt cynisch — en is het ook.

Er werd verontwaardigd gereageerd toen bleek dat Gianni Infantino, de grote baas van het wereldvoetbal, in zijn vorige job bij de Europese voetbalbond actief had meegewerkt aan doofpotoperaties ter wille van de nouveaux riches van PSG en Manchester City. Topclubs doen ongestoord aan mensenhandel, ook dat lokte nog een boze reactie uit bij sommigen.

‘Een poging om het nieuwe leiderschap en, in het bijzonder, de voorzitter te ondermijnen’, zo reageerde de Fifa in een uitvoerig statement op 2 november, dezelfde dag dat de eerste bijdragen in een nieuwe reeks Football Leaks op vele websites tegelijk werden gepubliceerd. Het leek wel alsof de tekst klaarstond en er alleen nog een persmedewerker op ‘send’ moest drukken. De wereldvoetbalbond toog zelfs in de tegenaanval. ‘Ondanks het feit dat we alle ons gestelde vragen rechtuit en eerlijk beantwoord hebben, hebben sommige media beslist de meeste van onze antwoorden te negeren en zowel de feiten als de waarheid te verdraaien in een opzettelijke poging om de Fifa in diskrediet te brengen en hun lezers te misleiden.’

Hier te lande was er kritiek op de dubbelrol die Pierre François, ceo van de Pro League, speelde om een puissant rijke Rus en een machtige Israëlische makelaar tot bij een gedweeë satellietclub te voeren. Bij Operatie Propere Handen werd de onderzoeksrechter gewraakt, het onderzoek vooralsnog niet. En scheidsrechter Vertenten wil gewoon terug aan de slag, als fluitenier op het hoogste niveau. Alle realiteitszin is weg.

Achilleshiel

Pierre François op 2 november: ‘Als u me vroeg of ik wist dat er illegale praktijken in het voetbal bestaan, had ik u waarschijnlijk geantwoord: ja.’ Een paar dagen later kwam hij zelf in opspraak. Daarover wilden de 24 leden van de profliga een hartig woordje praten, maar toen werd voorzitter Marc Coucke ziek en een etmaal later viel het gerecht binnen bij Royal Excel Mouscron. Eindelijk, zou je kunnen stellen.

Vandaag staat er een raad van bestuur van de Pro League op de agenda. De clubs uit 1B willen duidelijkheid over het verdere verloop van de competitie, gezien de betrokkenheid van KV Mechelen-bestuurders bij pogingen tot matchfixing. En álle clubs willen weten hoe het nu verder moet met Moeskroen en hun eigen ceo. Dat wordt nachtwerk.

Professor fiscaal recht Michel Maus en Uefa-medewerker Karl Dhont, expert matchfixing, kwamen intussen op de proppen met een rapport van acht pagina’s om het voetbal te hervormen (DS 14 november). Waarmee ze meteen de achilleshiel van het voetbal raken. De voetbalbonzen willen desnoods wel kleine aanpassingen van binnenuit aanvaarden, denk aan het driekoppig expertencomité (mét Pierre François!) dat tegen eind dit jaar voorstellen moet formuleren. Terwijl de enige oplossing van buitenaf kan komen: internationale politici, onafhankelijke experten en andere mensen met kennis van voetbalzaken (maar zonder professionele banden met clubs en bonden), die de vrijheid krijgen om drastische hervormingen uit te werken.

Ik beschuldig!

Tijd voor een J’accuse-momentje. Vrij naar Zola: niet Gianfranco, begenadigd stilist binnen de groene rechthoek, maar Émile, begenadigd stilist op een leeg wit papier.

Ik beschuldig de machtige makelaars van het kapotmaken van wat de vorige Fifa-baas, Sepp Blatter, ooit ‘the beautiful game’ noemde. Hij zei dit druk gesticulerend met de ene hand, terwijl de andere envelopjes met dollarbriefjes uitdeelde aan bobo’s uit arme voetballanden die hem als wederdienst hielpen herkiezen. Hebzucht.

Ik beschuldig de koosjere spelersmakelaars, die het allemaal hebben laten gebeuren zonder al te veel weerwerk. Omerta.

Ik beschuldig de voetbalbestuurders, hoog en laag, omdat ze dit al enkele decennia faciliteren, in ruil voor het vrijwaren van hun posities. Machtsmisbruik.

Ik beschuldig al wie op de hoogte was van malversaties en daar nooit mee naar buiten kwam, inclusief voetbaljournalisten die vrolijk meedraaiden op de carrousel van het Grote Geld. Ik beweer niet dat ze er zelf rijker van werden, maar ze zwegen. Als er al eens over excessen in het voetbal wordt geschreven, gebeurt dat negen op de tien keer door collega’s uit andere sectoren. Schuldig verzuim.

Ik beschuldig, tenslotte, de supporter. Die blijft naar het stadion gaan, ook al weet hij dat er heel wat stront aan de knikker is. Lafheid.

#LegeHanden

We zijn amorf geworden. Voetballiefhebbers laten betijen wanneer hun favoriete sport gekidnapt blijkt door duistere figuren met dollartekens in hun ogen en dure horloges om hun polsen. Zoals wielerfans het pikten dat zowat het hele peloton aan het spul bleek te zitten. Er kwam geen witte mars tegen graaiende bankiers, die de hele wereld in het financiële verderf stortten. Fiscale incivieken kwamen zonder kleerscheuren uit LuxLeaks, SwissLeaks, PanamaPapers, ParadisePapers en welke andere exotische benamingen die witwasconstructies ook kregen. Op een hashtag meer of minder kijken we niet.

Cynisch gezegd: alleen als er kinderen het slachtoffer zijn, liggen we er nog wakker van. We zijn bozer op Roger ‘Dat was zo een relatietje’ Vangheluwe dan op Maurice ‘Investeer zo snel als u kunt’ Lippens, ook al wogen de maatschappelijke gevolgen van de relatietjes van die laatste zwaarder door. Child Focus, oké, ‘Money Focus’, neen, dank u. Toch zijn we benieuwd welke smeuïge hapjes deze krant deze week weer zal opdienen. Verdienstelijk onderzoek, maar zal het iets ten gronde veranderen?

Toen ik een week na het losbarsten van het Belgische schandaal in een column pleitte voor een witte voetbalmars ontving ik één enkele steunbetuiging, hoorde ik een beetje hoongelach en nam ik vooral grote stilte waar. We dronken nog een glas, we deden nog een plas en alles blijft zoals het was. #LegeHanden.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post839