Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Monotoon getrommel in de kelder

SportGeplaatst door Frank Van Laeken do, november 01, 2018 19:16:10

(Deze bijdrage verscheen maandag 29 oktober in De Standaard in de reeks 'De Bankzitter')

2-2. De uitslag doet vermoeden dat het bodemduel tussen Zulte Waregem en Excel Moeskroen een lekkere wedstrijd was. Het spel ging aardig op en neer, maar gescoord werd er alleen na individuele flaters. Dit zijn degradatiekandidaten.

Een eenzame trommelaar en een stuk of zeventien olé-roepende supporters, het illustreerde pijnlijk hoe voetballen voor halflege tribunes in België klinkt. Gelukkig hebben ze in het Regenboogstadion een overenthousiaste omroeper, die de sfeer van een halve finale in de Champions League probeerde op te roepen. Nu nog de spelers vinden die zijn enthousiasme oppikken.

Trainer Francky Dury probeerde het na de 0 op 24 met een 3-4-1-2. 'Dan zouden we dit soort van patroon op het veld moeten zien', zei Play Sports-commentator Philippe Crols voor aanvang bij het tonen van de tactische pancarte. In de uitspraak zaten al enige reserves ingebouwd. Best wel een gedurfde tactiek van een geplaagde coach, trouwens, want op de flanken stonden Bongonda en De Pauw, twee aanvallende spelers. En dat voor een elftal dat na speeldag 11 de slechtste verdediging had, met al dertig tegendoelpunten.

Daartegenover stond Excel Moeskroen: slechtste aanval, met nauwelijks vier doelpunten uit elf wedstrijden, waarvan slechts één goal die er niet kwam na een stilliggende fase. Magere statistieken.

Alibi-verdedigen

Terwijl we bloednerveus werden van het monotone getrommel, vijfennegentig minuten lang, illustreerde Bruno Godeau waarom Moeskroen samen met Lokeren en Zulte Waregem onderin staat. De linksvoetige centrale verdediger trapte de bal met rechts domweg in eigen doel. Iets wat je elk weekend wel ziet gebeuren in het amateurvoetbal, maar niet zou mogen verwachten van doorgewinterde profs in de Jupiler Pro League. Deed Godeau dat op de laatste speeldag, dan zouden de verdachtmakingen niet van de lucht zijn. Nu was het gewoon een lachwekkend doelpunt van een speler die werd opgeleid bij Anderlecht, omgeleid bij Zulte Waregem, afgeleid bij Oostende en weggeleid bij Moeskroen. Typisch voorbeeld van een hedendaagse doorschuifvoetballer.

Het tweede doelpunt van de thuisploeg kwam er na een knappe demonstratie eentijdsvoetbal, waarna Théo Bongonda - na twee en een half behoorlijke seizoenen in de Spaanse eerste klasse begin van het jaar weer nedergedaald in eigen land - hard binnentrapte. De bal ging zo ongeveer door de Moeskroense doelman Jean Butez heen. Die wisselt al weken geweldige saves af met amechtig gegrabbel naar een schijnbaar met bruine zeep ingesmeerde bal.

Nog voor het halfuur scoorde Frantzdy Pierrot, de Haïtiaanse spits van Moeskroen, met het hoofd tegen, tussen de ingedutte verdedigers Heylen en Baudry in. Michaël Heylen stak nog even de hand op om buitenspel te signaleren, wat het bijlange niet was. Net voor het uur leidde een slechte pass van Nill De Pauw de gelijkmaker in. Pierrot kreeg aan de overzijde veel ruimte en trapte overhoeks binnen, de eerste keer dit seizoen dat Moeskroen twee keer scoorde. Davy De fauw en Damien Marcq hadden nog zonder veel overtuiging een zuinig voetje uitgestoken om Pierrot af te stoppen: alibi-verdedigen. Niet verwonderlijk dat Zulte Waregem veruit de slechtste defensie heeft.

Vrij zonder voorwaarden

'Aangename wedstrijd om volgen, ik denk niet dat veel toeschouwers zich aan het vervelen zijn', zei de wedstrijdcommentator. Hij had gelijk, maar was gelukkig niet blind voor de afval in het spel. Positief: vier doelpunten, een resem kansen. Negatief: veel slechte inspeelpasses, technische fouten en klungelachtig verdedigen. Zo speel je dus nog achttien wedstrijden met de bibber. Na het laatste fluitsignaal viel de trommelaar eindelijk stil: boeroepers in de hoofdtribune namen het van hem over.

De 1 op 27 is geen stap voorwaarts voor Dury en zijn manschappen. Donderdag 1 november moet het proberen kerkhofvoetbal te vermijden tegen het sterke, maar in uitmatchen labiele Standard. Het is moeilijk om in Zulte Waregem, in 2013 nog vice-kampioen, anderhalf jaar geleden derde, een potentiële degradant te zien, maar dat werd vorig seizoen ook gedacht van KV Mechelen. Moeskroen mag dinsdagavond al iets proberen te rapen tegen AA Gent, dat gelanceerd lijkt onder de nieuwe Deense trainer Jess Thorup.

Bij de derde club met 6 punten, Lokeren, werd trainer Peter Maes een paar uur na de inspiratieloze 0-0 tegen KV Oostende zonder pardon ontslagen. Wat een week voor de Limburger: dinsdag vrij onder voorwaarden na een nacht in de cel op verdenking van witwaspraktijken, zaterdagnacht vrij zónder voorwaarden.

Makelaarsgedrocht

Vraag is of clubs als Moeskroen, Zulte Waregem en het eveneens nabije KV Kortrijk wel kunnen overleven als profclub. Afstand Moeskroen-Kortrijk: 13 km. Afstand Kortrijk-Waregem: 19 km. Afstand Moeskroen-Waregem: 27,5 km. Met ook nog Club en Cercle Brugge en KV Oostende binnen een straal van 70 kilometer weet je: dit valt economisch niet vol te houden. Zulte Waregem speelde tot nog toe voor gemiddeld 6.606 toeschouwers, KV Kortrijk voor 5.295 en Moeskroen 2.845. Opgeteld (14.746) zou dat allicht voldoende zijn om een volwaardige eersteklasseclub uit te bouwen. De logica der dingen is dat minstens een van de drie snel zou degraderen.

Laat dat dan in eerste instantie Moeskroen zijn. Officieel eigendom van een Thaise zakenman, Pairoj Piempongsant, die al na een half jaar af zou willen van de Henegouwse club: andere hobbyclub gevonden in Griekenland, Panathinaikos. De eigenlijke grote baas van Royal Excel is Pini Zahavi, een van de belangrijkste spelersmakelaars in het internationale voetbal. Omdat een makelaar geen eigenaar mag zijn van een club, werd een scherm opgetrokken, eerst via een Maltees fonds, nu via een omwegje naar Thailand. Vier seizoenen eerste klasse, vier jaar degradatievoetbal met enkele wonderbaarlijke ontsnappingen en een paar verdachte uitslagen, vier keer ternauwernood een licentie bemachtigd, een va-et-vient van middelmatige buitenlandse spelers, nauwelijks aanhang: wie wordt er warm van dit makelaarsgedrocht?



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post833