Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Een team met een plan

SportGeplaatst door Frank Van Laeken za, oktober 13, 2018 12:02:23

(Deze bijdrage als 'De Bankzitter' verscheen op maandag 1 oktober in De Standaard.)

KRC Genk blijft vrolijk doorstomen. Een beetje in de schaduw van Club Brugge blinkt het elftal van Philippe Clement nationaal én internationaal uit. Zaterdag werd het 4-0 tegen het noodlijdende Zulte Waregem.

Applausvervanging voor een bezoekende tegenstander, je maakt het niet al te vaak mee. Het 'overkwam' Thomas Buffel, die na negen seizoenen KRC Genk op z'n 37ste mag uitbollen bij Zulte Waregem. Vroeger in de wedstrijd had Buffel ook al applaus gekregen in de negentiende minuut: 19, tot voor kort zijn rugnummer in de Luminus Arena. Vier maanden geleden vonden veel waarnemers het niet zo sympathiek dat Buffel geen contractverlenging kreeg, vandaag is het duidelijk dat de aanvallende middenvelder geen rol van betekenis meer zou spelen in Genk. Door hem in de 87ste minuut te vervangen, toonde Zulte Waregem-trainer Francky Dury groot empathisch vermogen.

Al zal dat het vel van Dury niet kunnen redden. Vijf op negen in de eerste drie wedstrijden, dat was een behoorlijke start. Daarna volgde echter 0 op 18, met een doelsaldo van -17 (5-22). Dramatisch. Dury geniet na zestien seizoenen - verdeeld over twee periodes - Waregem heel veel krediet, maar onaantastbaar is niemand.

Lege plekken

De binnenkort 61-jarige Dury staat dichter bij het einde dan bij het begin van zijn trainerscarrière. In de andere dug-out zat zaterdagavond Philippe Clement (44), die pas in de zomer van 2017 de rol van assistent achter zich liet om hoofdtrainer te worden, een risicovol beroep. Met succes. Bij Waasland-Beveren toverde hij een ingedutte vereniging om tot een swingend geheel. Dat hij al na een half jaar opstapte voor een lucratief bod van KRC Genk was niet netjes, maar wel begrijpelijk, gezien de wankele status die voetbalcoaches genieten.

Wat Clement lukte in Beveren, lukte hem ook in Genk. Enkele gerichte wintertransfers, een consequente tactiek en veel geloof in eigen kunnen resulteerden in een geslaagde bekercampagne (verliezend finalist) en een vijfde plaats op het einde van Play-off 1, goed voor een plek in de tweede kwalificatieronde van de Europa League. Genk overleefde daarin deze zomer drie voorrondes (6 keer winst, 22 doelpunten voor, 6 tegen) en begon met een vlotte thuiszege aan de groepsfase.

De Genkenaars razen ook doorheen de Belgische competitie: zeven keer gewonnen, twee keer gelijk, 26 doelpunten voor (een gemiddelde van bijna drie), 9 tegen (gemiddeld één), tweede op twee punten van leider Club Brugge, lof op alle banken voor positief, aanvallend voetbal. Club is op alle vlakken nog net iets beter, maar het verschil is niet zo groot. Alleen jammer toch van die vele lege plekken in de Luminus Arena. Na de vette jaren (titels in 1999, 2002 en 2011, bekers in 1998, 2000, 2009 en 2013), was het de voorbije jaren vooral kommer en kwel. Twee keer werd zelfs Play-off 1 niet gehaald. In het seizoen dat volgde op de voorlopig laatste titel haalde KRC Genk gemiddeld 21.323 toeschouwers. Vorig seizoen was dat gedaald naar 15.623. Ondanks het huidige succes zijn de successupporters nog niet terug. Een kwestie van tijd wellicht. Gebrek aan regelmaat verhindert dat KRC Genk dertig jaar na de fusie algemeen aanvaard wordt als topclub.

Heldere en flexibele tactiek

Philippe Clement, als voetballer een ietwat saaie maar o zo nuttige, gedisciplineerde verdedigende middenvelder of centrale verdediger, laat zijn team onbevangen voetballen. Door het zware programma - Genk speelde al 17 competitieve wedstrijden op twee maanden tijd, Club Brugge nog maar 11 - is de trainer gedwongen om te roteren, want het seizoen is lang en spelers moeten fris zijn tegen dat het echt begint, eind maart. Maar die vele wissels schaden de automatismen niet. Daar is een simpele reden voor: Clement stuurt elke wedstrijd elf spelers in de wei die verdomd goed weten wat hun rol is. Genk is een team met een plan en die twee aspecten horen samen: het is een team, geen onsamenhangend zootje voetballers, en het tactisch plan is helder en flexibel. 4-3-3 als uitgangspunt, 4-2-3-1 en zelfs 2-2-5-1 als de bal in de ploeg is.

Ook tegen Zulte Waregem viel op dat de flankverdedigers bij balbezit extra aanvallers worden. Ze houden het veld breed en gaan buitenom (als de flankaanvallers naar binnen komen), of ze snijden binnendoor (als de mannen voor hen tegen de zijlijn kleven). Het is geen toeval dat twee van de vier doelpunten er zaterdag kwamen na een gemeten assist van de Finse linksback Jere Uronen. In vorige matchen was zijn Deense overbuur Joakim Maehle uitermate belangrijk. Heeft de tegenstander de bal, dan telt Genk vier verdedigers en een verdedigende middenvelder, maar de hele ploeg zet druk om de bal te heroveren. Bij balbezit telt Genk zeven aanvallende spelers. Als dat tactisch goed wordt uitgevoerd, is het bijzonder moeilijk af te stoppen. Dan krijg je uitslagen als 2-5 en 4-0. En dan miste Leandro Trossard tegen Zulte Waregem nog een strafschop, de vierde misser vanop elf meter al dit seizoen. Werkpuntje.

Met Alejandro Pozuelo en Ruslan Malinovskyi lopen er twee middenvelders rond die een wedstrijd kunnen doen kantelen. De Spanjaard heeft er een neus voor om op de juiste plaats te verschijnen, hij scoorde tegen Zulte Waregem de belangrijke openingsgoal na een halfuurtje ploeteren. De Oekraïner heeft het beste afstandsschot van de Jupiler Pro League, altijd nuttig om een match open te breken. En met Mbwana Aly Samatta heeft KRC Genk een potentiële topschutter in huis. Tegen Zulte Waregem scoorde de Tanzaniaanse international een hattrick, hij zit nu aan zes doelpunten. Kritische bedenking: bij de laatste goal had hij de eer aan invaller Bryan Heynen moeten laten. De bal hobbelde in doel, tot het egoïsme van de spits bovenkwam. Samatta gaf er nog een overbodige tik tegen.

'Niemand zit met de titel in het hoofd', zei Philippe Clement achteraf. 'We moeten gewoon proberen om deze motivatie vast te houden.' Voor bevlogen uitspraken moet je niet bij de Genkse trainer zijn. Zo lang hij z'n elftal maar bevlogen laat voetballen.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post826