Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

De Gouden Roos van het Europese profvoetbal

SportGeplaatst door Frank Van Laeken do, oktober 11, 2018 09:54:55

(Deze bijdrage in de reeks 'De Bankzitter' verscheen op maandag 17 september in De Standaard.)

De kans dat een Belgische club de Champions League wint, is nagenoeg onbestaande. Maar de beste van Europa zijn op het vlak van community werking, dat lukte KAA Gent deze week wel. Helaas was de media-aandacht minimaal (en regionaal). Hulde aan een belangrijk project.

Wanneer ik deze paragrafen via een reeds zwaar geteisterd klavier in een Word-document giet, is de eerste helft van AA Gent-STVV nog aan de gang. Verwacht dus geen wedstrijdverslag, dat staat de deadline mij niet toe. Daarvoor moet ik u naar andere plekken in deze krant verwijzen. Het belangrijkste moment speelde zich, wat mij betreft, tien minuten vóór de aftrap af. Toen werd de KAA Gent Foundation, de community werking van de club, in het avondzonnetje gezet. Daar was een goede reden voor: begin van de week ontving die Foundation de ECA CSR Award 2018, de prijs voor de beste community werking in het Europese profvoetbal, waarbij die ECA staat voor European Club Association en de CSR voor Community & Social Responsibility.

Wereldvreemd

Wát?, zult u misschien reageren. Dat de Gouden Roos naar de Eén-programma's 'Down the road' en 'Sorry voor alles' ging, dat wist u, want het stond op de voorpagina's van bijna alle kranten. Dat de Ensor voor Beste (Belgische) Film wordt gedeeld door 'Le Fidèle' en 'Zagros', is u eveneens bekend. Het zat uitgebreid in de radio- en tv-journaals. Als voetballiefhebber las u vele pagina's voorbeschouwingen op het weekend en op deze drukke week met Europees voetbal, waarin Club Brugge aan een nieuwe Champions League-campagne begint met als voornaamste opzet beter te doen dan de nul op achttien van twee jaar geleden.

Een Belgische club zal ook dit seizoen de Champions League niet winnen. De kans dat u Euromillions wint, is haast groter dan dat Club Brugge op zaterdag 1 juni een van de finalisten is in het Wanda Metropolitano-stadion in Madrid. Toch heeft een Belgische club een soort Champions League gewonnen: die van de community werking. Wie alleen geïnteresseerd is in een rollende bal, stevige tackles, inventieve dribbels, gevaarlijke doelpogingen of gecontesteerde tussenkomsten van de videoref, zal nu even wereldvreemd opkijken. U zei? 'Community': bezig zijn met de lokale gemeenschap, de wijk, de buurt, de gemeente of de stad. Klinkt minder sexy dan een winnende goal in de laatste minuut van een zwaarbevochten topper. Die wereldvreemdheid ligt niet alleen aan u, overigens. Belga verstuurde dinsdagochtend nog wel een, rijkelijk laat, persbericht, dat kort werd opgepikt door sommige nieuwssites. Maar op de nationale sportpagina's bleef het in het beste geval bij tien lijnen, ergens in een hoekje; nog vaker wachtte het Grote Niets. Als er al over geschreven werd, was het op de regionale pagina's. Zonde.

Verbinden

De KAA Gent Foundation werd bekroond voor haar werk in de sociale woonwijk Nieuw Gent-Steenakker, op een steenworp van de Ghelamco Arena. Er lopen projecten met een wijkhuis, een dansacademie, meisjesvoetbal en wandelvoetbal voor senioren. Doel: vierhonderd mensen uit hun sociaal isolement halen. Verbinden, om het met een modieus toverwoord te zeggen. In een tijd dat velen de mond vol hebben van multiculturalisme, de noodzaak om te integreren en de veelkleurige samenleving van morgen, kan buurtwerking het verschil maken tussen voetbal ín en voetbal buíten de maatschappij. Het tweede is helaas al te vaak de realiteit, voetbalbestuurders wanen zich onaantastbaar. Om wijlen Steve Stevaert te parafraseren: het voetbal van de toekomst zal sociaal zijn of het zal niet zijn.

Wat deze award voor de KAA Gent Foundation zo speciaal maakt, is dat ze voor het winnen van de ECA Award moest opboksen tegen gerenommeerde clubs met een veel rijkere traditie - de Foundation bestaat pas in januari tien jaar - en met veel meer middelen. In Engeland wordt al vele decennia aan wijkwerking gedaan en móeten clubs een flinke hap uit de rijkelijk stromende tv-gelden besteden aan community werking, met als resultaat dat Premier League-clubs zeventig tot honderd personeelsleden in dienst hebben die uitsluitend met dit aspect van het voetbal bezig zijn. Daartegenover staan dan de acht vaste medewerkers van de Gentse Foundation, waarvoor AA Gent jaarlijks een half miljoen euro uittrekt. Vergeleken met buitenlandse topclubs is dat een habbekrats, naar Belgische normen is het een gigantische som. Ook op dat vlak vertoeven we hooguit in de Europese middenmoot. En hoewel community werking ook bij ons wordt opgelegd en clubs er subsidies voor ontvangen, is er amper een handvol clubs dat het ernstig neemt. Ach, als voorzitter kun je er niet mee uitpakken, in tegenstelling tot de transfer van de zoveelste wereldspits-in-wording.

Ivan De Witte van AA Gent ziet het gelukkig iets ruimer, zijn Foundation werd in eigen land in de jongste vijf jaar al drie keer uitgeroepen tot beste community werking en was ook al eerder genomineerd voor een ECA Award. Op de erelijst van dit jaar prijkt AA Gent mooi naast Real Madrid, Arsenal, Chelsea en Red Bull Salzburg. Voorgangers op het vlak van Community & Social Responsibility waren Aberdeen, PSV Eindhoven, Arsenal, Real Madrid en, in 2013, KRC Genk, nog zo'n Belgische club die verder denkt dan de groene grasmat.

Niemand gaat verloren

In de 52ste minuut van elke thuiswedstrijd zingen de supporters van de Buffalo's 'Mia' van Gorki. Het is hun eresaluut aan Luc De Vos, gestorven op z'n 52ste. Misschien kan de tekst nu een beetje geactualiseerd worden. 'AA Gent heeft het licht gezien / Ze zeggen, niemand gaat verloren'. Més que un club is de slagzin van FC Barcelona. Meer dan een club. Bij Gent mogen ze dat nu ook als ondertitel gebruiken.

Af en toe moet je als vertegenwoordiger van de media door het slijk kruipen. Bijvoorbeeld als je te weinig aandacht besteed aan minder mediagenieke maar daarom niet minder belangrijke aspecten in de sport, zoals de community werking in het voetbal. In hun domein is dat een Gouden Roos waard. Sorry voor alles, KAA Gent Foundation!



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post824