Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Gewoon doen

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, april 07, 2018 12:11:15

Gewoon doen. Eigenlijk vind ik dat, in alle eerlijkheid, een prima politieke slogan, vanwege die dubbele boodschap. Gewóón doen en gewoon dóen, u heeft dat er zelf ook wel in gelezen. Toch kreeg de partij die de slogan liet bedenken, Open VLD, de hele sociale mediameute over zich heen. Hoongelach van hier tot in Pyongyang, en terug. Twitteraars zijn ongenadig hard, bij momenten. Bij steeds meer momenten, moet dat eigenlijk zijn.

Ons wantrouwen tegenover de politiek is - behalve bij diehard-aanhangers van de N-VA - bijzonder groot. Alleen de grootste partij van Vlaanderen kan zich nog zowat alles permitteren. Helfies lanceren, bijvoorbeeld. De medestanders steken dan ook spontaan hun hand op. Dat de tegenstanders er de spot mee drijven, ach: haters gonna hate. Andere partijen krijgen niet zoveel krediet, zelfs niet - en misschien vooral - van hun eigen achterban.

De oorzaak moeten we niet ver zoeken. De traditionele partijen - en voor één keer reken ik de N-VA daar niet toe, ook al is ze dat in de praktijk wel al geworden - weten van geen hout nog pijlen te maken, laat staan dat ze woorden in een geschikte slogan kunnen gieten. Hoe socialistisch is de sp.a nog? Hoe christelijk de CD&V? Hoe liberaal Open VLD? Het kiezerskorps van die partijen kalft steeds verder af. Op 31 maart 1968, precies vijftig jaar en een week geleden, behaalden de nog unitaire traditionele drie gezamenlijk 80,6 procent van de stemmen. De Volksunie - pleegmoeder van de N-VA - beleefde haar grote doorbraak: 9,8%, goed voor twintig volksvertegenwoordigers, twaalf meer dan bij de vorige stembusgang. Op 25 mei 2014 kwamen CD&V, cdH, Open VLD, MR, sp.a en PS samen uit op 56,5%, 24,1 procent minder dan destijds. De N-VA kwam, federaal, uit op 20,3%, meer dan het dubbele van de Volksunie van toen. En daarnaast is er de versnippering, want groene en extreemrechtse partijen waren er destijds nog niet in het parlement, en de communisten waren in '68 al in vrije val.

Kiezers terugwinnen doe je ofwel door beleid (gewoon dóen), ofwel door een geloofwaardig en realistisch programma uit te bouwen met oog voor de ideologische onderbouw (gewóón doen). Daar slagen de traditionele partijen al vele jaren niet meer in. En dat maak je niet goed door een goed gevonden slogan, die hooguit een tijdelijk effect kan ressorteren. Bovendien: het prima 'Gewoon doen' volgt na de belabberde pogingen 'Mensen hebben vleugels' en 'Goesting in de toekomst'. De Open VLD had beter vier jaar geleden een beetje gewoon gedaan, in plaats van nietszeggende zinnetjes te brouwen.

Gewoon doen. Eigenlijk is dat een prachtige metafoor voor wat de gewezen Grote Drie al jaren fout hebben begrepen. Je moet niet de anderen achternalopen en proberen een kruimeltje mee te pikken van andermans electoraal succes door een beetje naar (extreem)rechts of (f)links op te schuiven. Dat is zowel op korte als op middellange termijn contraproductief. De kiezer doet weleens iets doms, maar niet altijd en zeker niet de hele tijd. Back to basics, daar komt het op neer. Maar dan moet je je als partijbons natuurlijk nog wel herinneren wat die basisprincipes waren... Misschien nog eens de beginselverklaring lezen? Gewoon dóen!



  • Reacties(1)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post788