Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Bende hypocrieten

JournalistiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, maart 31, 2018 13:11:53

Journalist, dát is pas een zwaar beroep. Onmogelijke werkuren, opdringerige deadlines, constant zeurende collega's die al drie dagen rondlopen in kleren die een penetrante zweetgeur afstoten, waanzinnig slecht en ongezond kantine-eten, chronisch ontevreden kijkers/luisteraars/lezers, writer's block dat om de hoek blijft loeren. Ik zeg u: wij verdienen het om vervroegd met pensioen te mogen gaan, óf om geregeld een sabbatical te mogen nemen. Op kosten van de werkgever, dat spreekt voor zich. Laten we zeggen: om de vijf jaar, dat is zo ongeveer het moment dat ons bedrijf wordt weggesaneerd, overgenomen of tot synergieën gedwongen. Stresspieken, telkens weer.

Wij weten ook heel veel, beste mensen, en het ergste is dat we de helft daarvan niet mogen opschrijven. Off the record. Of: off off off the record. Of: privé en niet voor curieuzeneuzemosterdpotten zoals u daar bestemd. Slechts heel af en toe wordt die code - die zowat even heilig is als de eed van Hippocrates voor artsen - doorbroken. Omdat we het niet meer kunnen houden, al die geheimen. Omdat ons medium nood heeft aan verse nieuwsconsumenten. Of omdat de informatie te relevant is om achter te houden.

***

The Knack and How to Get It. Zegt die filmtitel u nog iets? Neen, natuurlijk, want u bent veel te jong en hebt niet alle festivalerelijsten in uw achterhoofd zitten, tenzij uw voornaam Wiki is. Een Britse komedie uit 1965 is dat, die dat jaar ook de Gouden Palm won in Cannes. Dus zeker geen niemendalletje. 'The knack' betekent zoveel als 'iets onder de knie hebben', 'goed zijn in iets', 'een kunstje kunnen flikken'. Ik weet niet of die uitdrukking aan de basis ligt van het weekblad Knack, dat pas zes jaar na de film voor het eerst in de krantenwinkel lag. Maakt ook niet zoveel uit, want iedereen zegt toch 'Knak', en niet 'Nak', zoals dat in het Engels zou moeten. Knack draait al zesenveertig jaar mee (en ook een beetje: tégen) in het Vlaamse medialandschap, dat is best wel een verdienste voor een zogeheten kwaliteitsblad.

Uitgerekend in dit blad (of beter: op de website ervan) verscheen eergisteren een stuk over de stukgelopen relatie tussen twee politici van totaal verschillende partijen, zij het dat die relatie dateert uit de periode dat de ene nog geen lokaal voorzitter van de sociaaldemocraten was en de andere nog niet vertrokken was naar het Vlaamse niveau. Boegeroep op vele banken. Over het privéleven van politici schrijf je niet. Dat soort informatie hou je voor achterkamertjesgesmoezel onder reporters (journalisten roddelen meer dan de gemiddelde mens!), zo schreven media die elke dag wel iets schrijven over kandidaten van reality-programma's die iets met elkaar hebben, of hebben gehad, en die de smeuiigste verhalen opdissen over BV's die het met elkaar doen, of het niet meer met elkaar doen. Als wíj het niet schrijven, is het niet correct, zoiets moet dat zijn. Journalisten zijn niet alleen bovengemiddelde roddelaars, het zijn ook jaloerse types, die elkaar het schaarse daglicht in de ogen niet gunnen. Dus was Knack plots de Grote Boosdoener. Onder journalisten kom je ook meer hypocrisie tegen dan in de gemiddelde Vlaamse huiskamer. Een bende hypocrieten, ja, dat mag u gerust zeggen.

Ik weet het zo nog niet. Mijn eerste reflex was eveneens: dit doe je niet. Mijn tweede en derde ook, trouwens. Dat het verhaal achter een betaalmuurtje moest gezocht worden, vond ik ook al zo verdacht. Als de informatie dan toch zo relevant is, publiceer het dan gewoon zodat iederéén die dat wil het gratis kan lezen. Anders wordt het helemaal een peepshow. Vond ik tactisch niet slim van Knack (de boekhouding van Roularta spreekt me tegen). De N-VA, en de hele kliek van trollen, vond het er ver over. Ook sp.a-voorzitter John Crombez vond het niet relevant om dit openbaar te maken. De Vlaamse Vereniging van Journalisten achtte de publicatie weliswaar op het randje, plaatste kritische kanttekeningen, maar vond het uiteindelijk toch te verantwoorden. En als de (vrouwelijke) betrokkene zich onheus bejegend voelt, moet ze maar klacht indienen bij de Raad voor Journalisten, zo klonk het nog bij de journalistenbond.

***

Een relatie tussen publieke figuren heeft voor mij geen enkele maatschappelijke relevantie, tenzij het openbaar belang in het gedrang komt of een of beide personen iets grensoverschrijdends doen. De relevantie van dit specifieke stuk berust op die ene uitspraak van een 'hooggeplaatste N-VA'er' dat er wel degelijk een interne afspraak is dat hun politica moet gewroken worden. 'We hebben L keer op keer gewaarschuwd, maar zij dacht in T.M. de liefde van haar leven gevonden te hebben,' zei die ene bron. 'Ze dacht echt dat hij zijn gezin voor haar zou verlaten. Dat is niet gebleken, maar het is niet vergeten. Bij ons wordt inderdaad gezegd: "M moet kapot." Om wat hij L heeft aangedaan.'

Aandoenlijk, die toewijding voor de 'goede zaak'. En als het klopt - bronnen kunnen ook hun fantasie laten werken, maar dit even terzijde - past het wel degelijk in een beschadingsoperatie tegen een politieke tegenstander en gaat het verder dan het strikte privéleven. Maar moest het dan nú al gepubliceerd worden, is de vraag. En met naam en toenaam? Het zou best kunnen dat media die net iets minder lang twijfelen dan Knack om privé-geruchten breed uit te smeren, zich nu al verkneukelen om eens goed loos te gaan.

Overigens, de Vlaamsnationalisten die zich zwaar hebben geërgerd aan de berichtgeving en die nu Knack viseren, zouden beter een beetje consequent zijn. De eerste publicatie van de relatie, weliswaar in de vorm van een sappig roddelstukje, verscheen op doorbraak.be, hun eigen forum, zeg maar. Kwestie van eerlijk en volledig te zijn.

Nogmaals: als het 100 procent waar is dat een politieke tegenstander vanwege een afgesprongen affaire met een van hen nu systematisch wordt beklad, onder anderen door de man die eerst de treinen deed achteruit rijden en die nu de Vlaamse bussen in cirkeltjes moet laten rijden, dan is dat wel degelijk relevante informatie. En toch... Ik hoop van niet, maar ik vrees dat wat Knack heeft gedaan contraproductief zou kunnen zijn voor de hele journalistiek. Een Catch-22­-geval: damned if you do, damned if you don't. Er zullen best wel wat politici met de poepers zitten, dit paasweekend.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post787