Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Blaffende tweeps bijten niet

CommunicatieGeplaatst door Frank Van Laeken vr, januari 25, 2013 17:58:33

I see trees of green, red roses too

I see 'em bloom, for me and for you

And I think to myself... what a wonderful world.


Het was deze week weer bingo op dit fijne sociale medium. Twitter barstte uit zijn voegen van de ranzige commentaren van racisten en ander schorremorrie op de Gouden Schoen van Dieumerci Mbokani. 'Aap' was nog veruit het vriendelijkste scheldwoord dat op de Anderlechtspits werd afgevuurd.

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (een wel zeer lange naam voor een nogal inert instituut) ziet er echter geen reden in om in te grijpen. De meeste van die tweets werden immers verstuurd door figuren die zich verschuilen achter een pseudoniem. Moeilijk te achterhalen. Mààr, denk ik dan, moeilijk gaat toch ook, zeker in iets zo wezenlijk als het bestrijden van racisme en nog meer wanneer je een door de overheid opgerichte en betaalde instelling bent?

Beetje wereldvreemd.

I see skies of blue, clouds of white

Bright blessed days, dark sacred nights

And I think to myself... what a wonderful world.


Ander "belangrijk" onderwerp was de ballenjongen die in de clinch ging met Eden Hazard. De beelden zijn genoegzaam bekend. Terugwedstrijd in de halve finales van de Engelse League Cup, Swansea - Chelsea stond op tien minuten van het einde nog 0-0, Swansea had de heenmatch met 2-0 gewonnen, dus werden die van Chelsea nogal nerveus. Eén van de ballenjongens vond er niets beter op dan tijd te winnen voor zijn club door op de bal te gaan liggen. Hazard trapte de bal van onder de jongen weg en kreeg daar een rode kaart voor.

De eerste reacties waren unaniem tégen Hazard. Wat voor een vetbetaalde schoft is me dat?! Iemand die zo'n weerloze jongen een tik geeft. Schande! Langdurig schorsen, die hamburgervreter!!! De ballenjongen werd plots zó populair dat zijn Twitteraccount meer volgers telde dan die van zijn club. Voor massahysterie moet je tegenwoordig niet meer samenkomen, dat kan nu ook virtueel.

Tot men er in de Britse pers, nooit verlegen om een straffe en fel overdreven uitspraak, achter kwam dat die ballenjongen al zeventien is, van rijke komaf, dat ie vooraf had aangekondigd dat hij tijd zou rekken en dat hij helemaal niet in zijn ribben werd geraakt door de schoenpunt van Hazard. En, hopla, de slinger ging de andere kant op. Kleine rotzak! Verwend nest! Ze moesten dat ettertje streng straffen!!! Het enige wat gemeenschappelijk was aan de hysterische kreten: het gebrek aan nuance.

Twitter is een wereld van alleen maar kreten, geen gefluister.

The colors of a rainbow, so pretty in the sky

Are also on the faces of people going by

I see friends shaking hands, sayin' how do you do

They're really sayin': I love you.

(Bridge)

Engeland: een ballenjongen die zijn job niet doet, wordt eerst de hemel in geprezen en daarna verguisd.

Vlaanderen: een sneeuwballenjongen krijgt een GAS-boete. Omdat ie het had aangedurfd een sneeuwbal naar een politiewagen te smijten, zoals bekend een zware misdaad in Vlaanderen anno 2013.

Vreemde wereld.

I hear babies cry, I watch them grow

They'll learn much more, than I'll never know

And I think to myself... what a wonderful world.

Wat me deze week ook opviel: België is toe aan zijn inmiddels al zevende staatshervorming, confederalisme is een toverformule die geregeld opduikt, maar eigenlijk is dit land de facto al gesplitst.

Ik verklaar me nader: als je naar de Vlaamse en Waalse journaals kijkt en luistert, merk je een wereld van verschil. Ze zijn met heel andere thema's bezig. Een Waalse tv-zender zal Charleroi - Standard veel belangrijker vinden dan Club Brugge - RC Genk. In Vlaanderen zal de samenvatting van Lierse - Waasland-Beveren de voorkeur krijgen op Bergen - Charleroi.

We roepen nog wel 'Belgium', maar in de geesten hebben we blijkbaar aanvaard dat Vlaanderen en Wallonië two worlds apart zijn. En de afstand wordt steeds groter. Net zoals het wederzijdse onbegrip.

Toen werd aangekondigd dat Ford Genk de deuren moest sluiten, leidde dat tot een lawine van reacties op Twitter. Gisteren, bij het nieuws dat 1.300 mensen hun job verliezen bij ArcelorMittal, bleef het oorverdovend stil. Zelfs diegenen die van sociale bewogenheid hun handelsmerk hebben gemaakt, gaven niet thuis.

Raar land toch.

The colors of a rainbow, so pretty in the sky

Are there on the faces, of people going by

I see friends shaking hands, sayin' how do you do

They're really sayin': I...love...you.

Wat ik niet begrijp is waarom vele gezonde jonge mensen op Twitter dat extreem-rechts tuig blijven volgen en zelfs ingaan op hun stuitende opmerkingen, vunzige taal en platte provocaties. Masochisme? Als je crapuleuze figuren aandacht schenkt, dan gloriëren ze nog meer. Negeren maar! Da's het ergste wat hen kan overkomen.

Als je een links gedachtengoed aanhoudt, dan pendel je toch ook niet voortdurend tussen Café De Linde en Café De Leeuw van Vlaanderen? (Voor de niet-Antwerpenaren: het eerste is een drukbezocht etablissement voor de culturele elite, syndicalisten en zelfverklaarde wereldverbeteraars, het tweede is van oudsher een verzamelplaats voor fascistoïde individuën.)

Ach, het is met die roepers zoals met de honden uit dat bekende spreekwoord: blaffende tweeps bijten niet. Ze produceren alleen vervelend veel geluid en ze doen dat nog vaak ook. De hele tijd, eigenlijk. Een tweep kan je helaas niet naar een asiel brengen, als ie zich niet gedraagt en voor permanente overlast zorgt in de buurt.

Of misschien toch? Laten we voor racisten, fascisten en andere idioten een apart sociaal medium creëren, een vergaarbak van de 'grondstroom' van onze samenleving (zoals (pdw) het vandaag in zijn column in De Morgen noemde). We noemen het Faecesbook. Hilde De Baerdemaeker zorgt voor de droge en natte doekjes.

What a wonderful world!

I hear babies cry, I watch them grow

(You know their gonna learn

A whole lot more than I'll never know)

And I think to myself... what a wonderful world

Yes I think to myself... what a wonderful world!

(Tekst 'What a wonderful world': George David Weiss, George Douglas, Bob Thiele.)

  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post74