Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

De voetbalwereld blijft maar doordraaien

SportGeplaatst door Frank Van Laeken vr, september 02, 2016 11:52:16

Vier zomers geleden liet Manchester United de rijzige Franse middenvelder Paul Pogba haast voor niets vertrekken. Toenmalig manager Sir Alex Ferguson zag geen toekomst in de speler. Eén miljoen euro volstond voor Juventus om het negentienjarige talent over te nemen.

Twee zomers geleden verkocht Chelsea de Braziliaanse centrale verdediger David Luiz voor 62 miljoen euro aan les nouveaux riches van PSG, een club die sinds een jaar of vijf in handen is van een schatrijke Qatarees en die ik vorige herfst in mijn boek £X€£$$ UNITED. Het geld van het voetbal 'Parvenus Sans Gêne' heb genoemd. Toenmalig manager José Mourinho was de wispelturige krullenbol liever kwijt dan rijk. Drieënhalf jaar eerder had Chelsea Luiz nog voor 25 miljoen euro gehaald bij Benfica.

Zomer 2016: Man. United koopt Paul Pogba terug voor naar verluidt 89 miljoen pond (107 miljoen euro). Andere bronnen gewagen van 120 miljoen euro. Wat de definitieve som ook is: Pogba is plots de duurste voetballer aller tijden. Trek de verkoopsom van 2012 af van de aankoopsom nu en tel het verlies uit: iets tussen de 106 en de 119 miljoen euro, dus.

Zomer 2016: Chelsea koopt David Luiz terug voor naar verluidt 34 miljoen pond (40 miljoen euro). Dat is minder dan de 62 miljoen waarvoor het diezelfde, toen blijkbaar overbodige, speler twee jaar geleden verkocht, maar als je de twee transfersommen bij elkaar telt (25 + 40 miljoen), maakt Chelsea alsnog 'verlies' op de speler.

Van op een afstand zeg ik: wanbeleid. Ofwel waren de managers van toen onbekwaam, wat vreemd klinkt aangezien het over Ferguson en Mourinho gaat. Ofwel zijn de managers van nu onbekwaam, wat we nog niet kunnen beoordelen, aangezien de spelers én de managers zich nog moeten bewijzen (of falen). (Eén van hen is overigens... Mourinho, nu bij United.) Ofwel — en dat lijkt me de meest plausibele uitleg — voeren internationaal gerenommeerde clubs een hapsnapbeleid, zonder visie, zonder gêne, zonder oog voor financiële en sportieve consequenties. Als dit in eigen land zou gebeuren, zou de pers het onmiddellijk geknoei noemen. Laten we die term dan ook aanhouden: geknoei. Het bestuur van Man. United en Chelsea bestaat uit knoeiers. Of beter: de twee grote bazen, Ed Woodward en Roman Abramovitsj, zijn knoeiers. In de normale economie zouden ze worden weggehoond. In het voetbal niet.

***

De clubs uit de Premier League hebben voor een nieuw triest record gezorgd: tijdens de voorbije zomertransferperiode werden er voor meer dan een miljard pond (1,2 miljard euro) transfers gedaan. Ter vergelijking: bij ons wordt 49 miljoen euro al als immens veel beschouwd. Maar laten we appelen met appelen vergelijken en peren met peren. Het Engelse voetbalcontract draait alleen al voor de 'domestic rights' rond de 2,5 miljard euro per jaar, voor twintig clubs. Het Belgische rond de 63 miljoen euro, voor twaalf clubs. De verhouding tussen beschikbaar tv-geld en transferuitgaven ligt dus in Engeland op 2,1, bij ons op 1,3.

Zo bekeken besteedden onze clubs deze zomer meer boven hun stand dan de Engelse. De slechtst verdienende Premier League-club zal eind dit seizoen 136,5 miljoen euro uit de rechtenpot ontvangen. Dat is meer dan het dubbele van alle Belgische clubs sámen.

***

Juventus gaf 90 miljoen euro uit aan de Argentijnse spits Gonzalo Higuaín, vorige seizoenen uitblinker bij Napoli. Juve wist op dat moment al dat het een grote slag ging slaan met de nakende verkoop van Pogba én het verzwakte een potentiële tegenstander uit de Serie A. Goeie deal, denk je dan, want: één klap, twee vliegen. Maar Higuaín wordt binnenkort 29, wat in spitsentaal zoveel wil zeggen als: op z'n hoogtepunt, beter wordt ie heus niet meer, over drie, vier jaar is hij passé. Bovendien stond die Higuaín niet eens op de longlist met 23 genomineerden voor de Gouden Bal, de bekroning voor de beste voetballer ter wereld. Anders gezegd: stel twee topelftallen van 2015 samen en een man van 90 miljoen staat er niet eens in. Conclusie: de voetbalwereld blijft doordraaien. Het wordt gekker met het jaar. Zieke economische sector.

***

Over excessen gesproken. Het Laatste Nieuws rekende voor dat 90 procent van de transfers in de Belgische eerste klasse deze zomer gedaan werden door één makelaar: Mogi Bayat. In mijn boek klaagde ik aan dat we niet ver meer verwijderd zijn van het moment dat makelaars zullen bepalen wat de uitslag van een voetbalwedstrijd is. Ik schreef dat vorig jaar omdat er toen tijdens de Champions League-play-offwedstrijd tussen Valencia en AS Monaco zestien spelers op het wedstrijdblad stonden die verbonden waren of in het verleden hadden samengewerkt met topmakelaar Jorge Mendes. Volgende stap is dat zo'n machtige man in functie van toekomstige deals zal vragen aan 'zijn' spelers om hun voetje terug te trekken, in ruil voor een zakcentje extra. Bij ons is Bayat dé man achter de schermen. Straks gaat die nog elk weekend moeten rondrijden langs acht stadions om er de ploegen samen te stellen. Deze toestand is bijzonder ongezond.

***

Ja, de Rode Duivels hadden best een paar transfers kunnen gebruiken. Een linksback, een rechtsbuiten (Carrasco en Mertens spelen beter vanaf links) en een spits. Helaas, dat kan dus niet. Het was zeer slecht tegen Spanje. Op de eerste twintig minuten na geen druk op de tegenstander. Geen bal, geen geloof, geen beleving, geen passie, geen individuele bevliegingen. Maar laten we Roberto Martínez pas beoordelen op zondag 13 november iets voor elf uur. Na de wedstrijd van die avond tegen Estland moeten we met dominant voetbal twaalf op twaalf gehaald hebben in de WK-voorronde. Moet lukken, uit tegen Cyprus, thuis tegen Bosnië-Herzegovina, uit tegen Gibraltar en thuis tegen Estland, met tussenin nog een oefeninterland in Nederland. Lukt het niet, dan is er stront aan de knikker. Zullen we dat afspreken?



  • Reacties(1)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post733