Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Het voetbalseizoen 2016/2017 voor u samengevat

SportGeplaatst door Frank Van Laeken vr, juli 29, 2016 14:13:54

Vanavond trappen KV Mechelen en landskampioen Club Brugge het voetbalseizoen 2016/2017 op gang. Dat is meteen een primeur: de allereerste wedstrijd in de Liga A, al mag u rustig Jupiler Pro League blijven zeggen. Er is ook een Liga B (anders zou die A daar een beetje mistroostig staan, natuurlijk). Liga A telt 16 clubs: dat was al zo. Liga B (die verder gewoon Proximus League blijft heten) telt 8 clubs: dat is nieuw, want vorig jaar telde de tweede klasse er nog 17. Die negen anderen zijn geen profclub meer en werden opgenomen in de Eerste Amateurliga. Het aantal profclubs werd dus gereduceerd tot 24. Nog altijd een stuk of tien te veel om leefbaar te zijn, maar dat is weer een ander verhaal.

Het nieuwe systeem is hetzelfde als het over de eerste zes in de stand na dertig speeldagen gaat. Hun punten worden gehalveerd en zij spelen tien wedstrijden lang play-off 1. Daaronder verandert er wel wat. De nummers zeven tot en met vijftien werken nog wel een play-off 2 af, maar dit keer in twee reeksen van zes (in plaats van vier). Meer spekta...ach, laat maar. Om aan twaalf clubs te geraken in play-off 2 worden de nummers twee, drie en vier uit Liga B opgevorderd, na hun reguliere competitie van 28 wedstrijden. Acht clubs, 28 wedstrijden, u heeft dat snel omgerekend: alle clubs spelen inderdaad vier keer tegen elkaar. Vier keer Tubize-Lommel United, dat wordt smullen.

De kampioen van Liga B doet niet mee in play-off 2. Dat zit zo: de club die het eerste deel van de competitie eerste eindigt, na 14 wedstrijden, speelt een dubbel duel tegen de club die het tweede deel van de competitie op kop afsluit. De winnaar dáárvan is kampioen. Als het twee keer om dezelfde club gaat, is er geen extra duel nodig, zo slim zijn ze in Voetballand ook wel, al heeft OH Leuven 1-OH Leuven 2 op papier iets. Daarmee weet u al direct wie ik denk dat volgend seizoen in Liga A zal mogen spelen. Overigens, wie zestiende staat na dertig matchen in Liga A, degradeert. Die jongens hebben al congé payé vanaf 12 maart 2016 tot half juni, wanneer de trainingen hervatten. Idem dito voor de kampioen in Liga B. Die promoveert dan wel, maar heeft vijf maanden geen inkomsten meer.

Een intelligente lezer zal hebben opgemerkt dat er iets vreemds aan de hand is. Terwijl de kampioen van de Liga B vrijaf heeft vanaf half maart, nemen de drie clubs daarachter deel aan play-off 2 én maken zij ook nog kans op Europees voetbal, als ze eerst hun reeks in play-off 2 winnen, vervolgens de winnaar van de andere play-off 2-poule uitschakelen en dan ook nog eens een heen- en terugwedstrijd tegen de vierde uit play-off 1 winnend afsluitend. It's a long way to Tipperary, dat klopt, maar het kán. En dat zou pas absurd zijn: vierde eindigen in tweede klasse, niet de beker winnen en volgend seizoen toch Europees mogen spelen. Only in Belgium!

***

Om u tijd te besparen, geef ik u nu al mee dat (in alfabetische volgorde) Anderlecht, Club Brugge, KRC Genk, KAA Gent, KV Oostende en Standard play-off 1 zullen spelen en dat Moeskroen-Péruwelz degradeert. En Club Brugge wordt opnieuw kampioen. Daar zijn twee simpele redenen voor: 1) ze hebben een uitstekende trainer — die dat hopelijk binnenkort mag combineren met een zitje in de dugout van de nationale ploeg —, min of meer dezelfde kwalitatief sterke kern én het trouwste publiek, en 2) Raf Willems heeft een boek over blauwzwart geschreven.

Die Willems is niet de eerste de beste, kan ik u garanderen. Met Hand in hand voor blauw & zwart. Clubliefde van Raoul tot Rafa zit hij al aan zijn zevenendertigste voetbalboek, zijn veertigste sportboek in totaal. Raf heeft blauw bloed door de aderen stromen, een club- en Clubliefde die ontstond op een zonnige dag in 1968. 'Ik juichte maar ik begreep niet waarom,' schrijft hij in de inleiding. 'Op een avond in mei 1968 zag ik mijn eerste voetbalbeelden op televisie. Ik was acht en keek naar rare mannetjes die op elkaar sprongen en met een beker zwaaiden. Ik hoorde dat Raoul Lambert een penalty in doel had getrapt. Club Brugge kwam op mijn pad. Ik voelde instinctief aan: dát is het!'

Ik huilde en ik begreep zeer goed waarom, die 26ste mei. De tegenstander van Club Brugge op de Heizel was Beerschot. Mijn Beerschot. Dat een penalty miste in de eerste negentig minuten en dat pas na twintig strafschoppen verliezend afdroop. Ik was negen en mocht niet naar het stadion. Mijn Beerschot en zijn Club Brugge kwamen elkaar later nog een paar keer tegen in de bekerfinale, in 1979 en 2005, en toen mocht ik juichen en Raf huilen. Maar we dwalen af.

In Hand in hand voor blauw & zwart heeft Raf een persoonlijke Top 50 opgesteld van de voorbije achtenveertig jaar, sinds die ene meidag in 1968. Met dat soort lijsten krijg je uiteraard altijd discussie. Waarom staat die er wel in en die andere niet? Zo begrijp ik niet waarom Paul Courant, Paul Okon en Jos Volders er niet in staan en Pascal Plovie, Olivier De Cock en Stephan Van der Heyden wél, bijvoorbeeld. De portretten staan min of meer in chronologische volgorde van verschijning op Rafs tv: Raoul Lambert, Ferdinand Boone, Pierre Carteus, Johnny Thio en Erwin Vandendaele mogen openen, de huidige generatie rondt af.

Hij hoort het niet graag, maar Raf is een voetbalromanticus. Hij houdt van offensief voetbal, dweept met Ernst Happel, vindt Pelé de beste voetballer aller tijden, haat catenaccio en pleit in dit boekje — dat werd uitgegeven door De Vliegende Keeper, de uitgeverij die hij samen met zijn broer runt — voor 'volgasvoetbal'. Iets waar ik hem overigens in kan volgen.

Ik kan me voorstellen dat Hand in hand voor blauw & zwart een hebbeding is voor Clubsupporters en dat fanatieke fans van andere clubs dit best links laten liggen. In een notendop lezen blauwzwarte supporters heldenverhalen over spelers die de meesten nooit zelf zullen hebben bezig gezien. Er staan fijne anekdotes in, maar ook koele statistieken. En Raf is speciaal naar Wenen gereisd om er in de voetsporen van Ernst Happel te kunnen treden, voor wat de ultieme hommage moet zijn aan de stuurse, weinig spraakzame succestrainer.

Wat u tenslotte nog mag en eigenlijk moet weten over Raf Willems: hij is ook de op één na beste zaalvoetbalkeeper uit de geschiedenis van het cafécircuit.

Raf Willems, 'Hand in hand voor blauw & zwart. Clubliefde van Raoul tot Rafa', uitgeverij De Vliegende Keeper, 133 blz., 15 euro.







  • Reacties(4)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post728