Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Cer ymlaen!

SportGeplaatst door Frank Van Laeken vr, juli 01, 2016 12:47:03

Peldroed. Zo noemen de Welshmen voetbal. Pêl-droed yn gêm brydferth. Voetbal is een mooie sport. Gwmawn bethau yn well yma nag yn Lloegr. We doen de dingen hier beter dan in Engeland. (Voeg ik er na de uitschakeling van de Engelsen even aan toe.)

Het Welsh is een van die talen waar geen touw aan vast te knopen valt voor een modale wereldburger. Het lijkt wel alsof een zak met klinkers en een andere met medeklinkers gelijktijdig op tafel werden leeggeschud en er met de kriskras door elkaar liggende letters toevallige woorden werden gevormd, zonder verdere pogingen om Scrabblepunten te scoren. "Het ligt goed zoals het is, doe maar!" (Yw ddigon da, cer ymlaen.)

***

Als de Welshmen straks in hun eigen geheimtaal met elkaar communiceren in ons strafschopgebied wordt het moeilijk om volgen voor onze jongens, maar dat komt goed uit: we hebben toch niet getraind op verdedigende automatismen. Geen tijd verloren, goed gezien van onze bondscoach. Alleen een kniesoor als ik stoort zich daaraan, dus "Pwy sy'n becso?" (Who cares?). Dat we vanavond én Kompany én Vertonghen én Vermaelen (én Lombaerts) moeten missen, en dat de gelegenheidsverdediging nog geen seconde zal hebben samengespeeld, wie maalt daarom? We zullen wel zien. Hoe heet die dure voetballer weer van Wales? Bailey?

Voetbal moet de sport zijn waarin het meest aan het toeval wordt overgelaten en tegelijk word je overladen met een mengeling van zeer waardevolle tot volstrekt nutteloze statistieken, waar de entourage van een nationale ploeg — toch algauw een man of tien die tussen de trainingen door niet zo gek veel te doen hebben en die ook in de loop van het jaar worden betaald om iets te betekenen voor de nationale trots — best wel nuttige conclusies uit kan trekken. Maar voetbal is ook de sport waarin intuïtie het vaak haalt op analyse. Cer ymlaen! (Doe maar!)

Daarom zul je bij de Rode Duivels geen aanvallende automatismen ontdekken. Dat viel bijzonder op in onze openingswedstrijd tegen Italië. Als een landgenoot de bal had op de helft van de tegenstander, stond de rest nagenoeg stil. Ze wisten niet wat te doen, omdat niemand hen dat gezegd had. In hun eigen team trainen ze daar uren en uren op, maar niet in de nationale ploeg. Cer ymlaen, Eden! Cer ymlaen, Kevin!

Je vraagt je af waarom de spelers al op 19 mei werden geconvoceerd en waarom de meeste trainingen achter gesloten deuren verlopen. Want niet alleen tegen Italië liep het mis, omdat de bondscoach van de Azzurri toevallig wél tactisch beslagen is. Ook de eerste helft tegen Ierland was het stapelvoetbal, wachten op een geniale inval van een van onze sterren. Die kwam er pas kort na de rust en toen werd het allemaal veel makkelijker. Tegen de Zweden bibberden we een heel eind weg, inclusief een onterecht afgekeurde goal, tot de wreef van Nainggolan en een Zweedse kont ons bevrijdden. Alleen tegen Hongarije leek er een plan te zijn: hoog verdedigen, snel storen, vlotte balcirculatie (ook al betekende dit dat we daarvoor de fetisj van het hogere balbezit moesten opgeven, het Barça-syndroom zeg maar). Het rendeerde, alleen de efficiëntie kon nog een pak beter, maar wie maalt daarom als je de Rode Duivels hun beste toernooiwedstrijd in zesentwintig jaar zag spelen (op de Mondiale in 1990 was er de 3-1 tegen Uruguay, daarna ging het allemaal wat krampachtiger)? België-Hongarije zou een maatstaf moeten zijn, een ijkpunt, geen toevalstreffer. Kan het?

***

Zelfs als we over negen dagen Euro 2016 winnen, zal ik blijven zeggen dat het ondanks Marc Wilmots is, niet dankzij. De spelers hebben blijkbaar alles te zeggen nu. Ze leggen zo te lezen zelf de tactische lijnen vast, ze mogen transferonderhandelingen gaan voeren op andere locaties, ze hoeven zich niet te verbergen als ze een sigaretje willen roken. Binnenskamers blijft er van die kadaverdiscipline (nauwelijks vrouwen of vriendinnen op bezoek, gesloten trainingen, geheimdoenerij) weinig over. Cer ymlaen!

Toch wil ik de bondscoach niet verwijten dat de ervaren Nicolas Lombaerts straks niet het veld zal oplopen. Tenminste, als hij zijn beslissing om Lombaerts niet op de ultieme lijst van 23 te zetten baseerde op de informatie van de medische staf en niet op zijn eigen aanvoelen. Een coach moet zijn medewerkers kunnen vertrouwen en daar blindelings op voortgaan. Zegt de dokter dat Lombaerts niet voluit had kunnen voetballen op dit EK, dan is dat zo. Waar dient anders die dokter nog voor?

***

Ik hoop op Jason Denayer als vervanger voor Vermaelen (en uiteindelijk dus ook Vertonghen). Ik denk dat het Ciman wordt. Wilmots heeft al laten uitschijnen dat hij voor ervaring zal kiezen. Ervaring die hij dus blijkbaar niet op training heeft uitgeprobeerd in een ongeziene formatie, maar soit. Zolang we maar aanvallend spelen, zoals tegen Hongarije: hoog, snel, Gareth Bale zo ver mogelijk van ons doel weghouden, want zijn vrije trappen zijn nog dodelijker dan zijn rushes.

Of het nu Ciman of Denayer wordt (of alsnog Kabasele), het zou allemaal niets mogen uitmaken. Natuurlijk is het een nadeel dat we drie vaste verdedigers moeten missen. En toch... Fodd bynnag, ni ddylem ddefnyddio hynny fel esgus. (Maar dat zouden we niet als excuus mogen aanwenden.)

***

Cer ymlaen!



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post726