Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Weg met de wintertransfers!

SportGeplaatst door Frank Van Laeken ma, januari 21, 2013 16:08:25

Wintermercato. Win-ter-mer-ca-to. U moet zich visueel voorstellen dat ik het woord gedegouteerd uitspuw, dit verschrikkelijke neologisme dat werd uitgevonden door de marktkramers van het internationale voetbal. Nadat ik het woord heb uitgesproken, haast ik me altijd naar de badkamer, om mijn mond te spoelen. De vieze smaak blijft echter hangen.

Men zou deze periode van exact één maand beter 'Herexamen-voor-gebuisde-clubleiders-die-in-een-recent-verleden-blijk-hebben-gegeven-van-een-schrijnend-gebrek-aan-voetbalkennis-en-dat-nu-proberen-goed-te-maken-met-wat-paniekaankopen' kunnen noemen, zij het dat dat minder makkelijk bekt dan 'mercato'. Maar de omschrijving is wel preciezer. Transfers in deze periode bewijzen gewoon dat clubs niet goed bezig zijn en dat ze dat in een wip proberen goed te maken.

Twee jaar geleden kocht Chelsea op de laatste dag van de (diepe zucht) wintermercato Fernando Torres voor 58 miljoen euro bij Liverpool en de Reds compenseerden dat door op hun beurt Andy Carroll voor 40 miljoen weg te halen bij Newcastle. Torres is de duurste flop uit de voetbalgeschiedenis, maar speelt meestal nog wel mee, bij gebrek aan alternatieven in de spits. Carroll, de duurste Britse speler aller tijden, werd na anderhalf jaar aanmodderen verhuurd aan middenmoter West Ham, waar hij momenteel herstelt van een blessure, maar waar hij de voorbije maanden sowieso al nauwelijks aan spelen toekwam.

Ook bij ons worden spelers verhandeld alsof het niets kost. AA Gent probeert een verloren seizoen nog gedeeltelijk goed te maken en trok vijf nieuwe spelers én een nieuwe trainer aan. Twee van die "nieuwe" spelers - Elimane Coulibaly en Christophe Lepoint - speelden vorig jaar nog bij de club en waren toen blijkbaar niet goed genoeg. Het getuigt niet echt van een doordacht beleid, mag je zonder meer concluderen.

Wie in de degradatiezone vertoeft, speelt op dit moment helemaal paniekvoetbal. Dat mag je letterlijk en figuurlijk nemen. Degradatie betekent dat je nog wel een financiële parachute krijgt van de Pro League, maar dat je het jaar nadien niet meer in de geldpot van de lucratieve tv-rechten mag graaien. Het is een kwestie van overleven, ten koste van anderen. Live and let die.

Beerschot

Neem nu Beerschot AC, toch nog altijd mijn ploegje. Achtendertig (38!) inkomende transfers realiseerde de club sinds voorzitter Patrick Vanoppen in februari 2011 het roer overnam. Dat zijn zowaar nóg meer nieuwe gezichten in de spelersgroep dan in het management, waar het verloop al uitzonderlijk groot is. Dat krijg je met een hapsnapbeleid waarin een langetermijn-visie ondergeschikt blijkt aan kortetermijn-impulsen.

Beerschot begon de laatste acht wedstrijden van de reguliere competitie op een (net nog) veilige veertiende plaats. Zes nieuwe gezichten mochten mee op stage naar Turkije. Twee transfers hingen nog in de lucht, maar lijken uiteindelijk niet door te gaan. Na het ontslag van spits Coulibaly enkele maanden geleden, mochten vier andere spelers intussen de weg naar de uitgang bewandelen. Eén werd in een ruiltransfer betrokken, een andere zag zijn contract al na een half jaar ontbonden worden, twee werden er verhuurd aan clubs uit lagere afdelingen. Nog drie andere spelers uit de A-kern kregen te horen dat er geen toekomst meer voor hen is bij paarswit. Ze mogen zo snel mogelijk beschikken. Fit blijven mag in de B-kern.

In de eerste wedstrijd na de winterstop verloor Beerschot kansloos met 4-0 op Kortrijk. Vooral de defensie blunderde dat het niet mooi meer was. Ik ben intussen op een leeftijd aanbeland waarbij ik zo'n tien minuten doe over de 100 meter en een kwartier nodig heb om rond mijn as te draaien, maar bij het bekijken van de beelden had ik het gevoel dat ik best nog mee zou kunnen in die verdedigende linie. Schrijnend was het.

Van de zes nieuwelingen stonden er drie meteen aan de aftrap en kwamen er twee na de rust in. Uiteraard moet je die jongens krediet geven. Automatismen kweken kost tijd, alleen... tijd is nu net wat Beerschot ontbeert. Na zaterdag staat de club voorlaatste en da's wél een plaats die straks degradatievoetbal garandeert. De eigen jeugd, waarover zo vaak gepocht wordt door de bestuurders, wordt inmiddels weer opzij geschoven. Zogezegd omdat jonge spelers de druk van spelen om het behoud niet aan zouden kunnen.

Misschien zou Fyra wel een goede hoofdsponsor zijn voor Beerschot: meestal te traag, vaak gewoon afgeschaft, resultaat van een falend aankoopbeleid. Probeer dit ding maar terug op de rails te krijgen!

Lierse

Kan je bij Beerschot zonder meer spreken van wanbeleid en onkunde, dan is wat bij Lierse SK en - bij uitbreiding - derdeklasser KV Turnhout gebeurt, helemaal van de pot gerukt. De eigenaar van beide clubs is dezelfde: Maged Samy, een schatrijke Egyptische zakenman, die in 2007 op het Lisp kwam aanwaaien en die het gewend is om de alleenheerser te spelen.

Dat heeft dit seizoen eerst trainer Chris Janssens ondervonden, die in november brutaal werd opzij gezet ten voordele van Hani Ramzy, een landgenoot van Samy. Jesse De Preter, de nuchtere CEO van de club, gaf er in december moe getergd zelf de brui aan. Maar ook de supporters van Lierse botsten met Samy. Die ging anderhalve maand geleden frontaal met hen in de clinch op Facebook. Scheldwoorden werden daarbij niet geschuwd ('Oorlog aan alle kamelenhaters!'). Of kreten als 'IK BEN LIERSE!'. Met hoofdletters, jawel. Een farao valt graag op.

Omdat Lierse, voor de zoveelste keer al, in de degradatiezone vertoeft - ondanks een gigantisch aantal inkomende transfers de jongste jaren, waarbij de 38 op anderhalf jaar tijd van Beerschot verbleken - haalde Samy nu opnieuw tijdelijk zes spelers bij zijn Egyptische club Wadi Degla. Die worden gehuurd omdat ze in eigen land toch maar zitten te niksen. De Egyptische competitie ligt immers al sinds februari vorig jaar stil nadat er 74 doden waren gevallen bij supportersrellen.

Van de zes nieuwe Egyptische gezichten speelde er zaterdag tegen Waasland-Beveren welgeteld één mee. De wedstrijd werd een nul over de hele lijn, dat zal meneer Samy ook wel gemerkt hebben, waarschijnlijk met een dikke sigaar tussen de lippen. Terloops opgemerkt: ik moet telkens spontaan aan Ramses Shaffy denken ('Hoog Samy, kijk omhoog Samy'...), een zanger die de eigengereide baas van Lierse wel niet zal kennen.

Wat Samy doet is overigens perfect legaal. De reglementen van de Belgische Voetbalbond laten het zomaar toe. Je mag dan wel langs de kant staan roepen dat het competitievervalsing is, maar het kán dus. Geen probleem. In beschaafde voetballanden staat er een limiet op het aantal langdurig gehuurde spelers, in België doet men maar wat. Eigenlijk weten slecht bestuurde clubs zich hier zelfs gesteund door de lankmoedige reglementen. De KBVB, die altijd de mond vol heeft over het belang van de jeugd, laat toe dat clubs hun eigen jeugd opzij schuiven voor derderangs buitenlanders.

Turnhout

Nog schrijnender dan het geval-Lierse is dat van Samy's andere speelgoedje: KV Turnhout. Troosteloos laatste in derde klasse A, met maar liefst twaalf punten minder dan de voorlaatste. Om de operatie Redding in te zetten, werden veertien (14!) spelers van Wadi Degla tot eind dit seizoen getransplanteerd naar de Antwerpse Kempen. Negen daarvan begonnen er afgelopen weekend in de basis tegen Olsa Brakel. De degradatie"topper" eindigde op 1-1. Je kan dus niet echt van een onmiddellijk effect spreken van de transferingrepen.

'Onze missie is de jeugd,' zei de Kempense voorzitter van Turnhout gistermiddag zonder verpinken in De Zevende Dag, toen hij werd geconfronteerd met een vraag over deze bizarre transferpolitiek. Qué? Welke jeugd? Jonge Turnhoutse voetballers worden door deze 'Egyptian reggae' een halt toegeroepen en mogen nu een beetje tegen een balletje gaan trappen bij de reserven of de U19. Wat denkt zo'n jonge kerel met ietwat talent als hij plots zo'n busje met Egyptenaren ziet arriveren, die dan nog prompt zijn plaats innemen?

Ach, het belang van de jeugd is wel het laatste waar de Egyptische eigenaar en de Kempense voorzitter aan denken. Zij willen hun eigen falend beleid verbloemen door paniekingrepen. Maar net als bij het ontslag van trainers is het ook voor spelers een ongeschreven voetbalwet dat kortetermijndenken zelden tot goede resultaten leidt. Impulsiviteit staat haaks op goed bestuur.

Als gezamenlijke sponsor voor Lierse en Turnhout durf ik voorzichtig Camel suggereren. Het zou die onnozelaars van een 'kamelenhaters', om de woorden van Maged Samy te gebruiken, een lesje leren!

Weg met de wintertransfers!

De oplossing? Schaf die hele wintertransferperiode af! Clubs moeten hun huiswerk maar doen in de zomer. En ook daar geldt: beperk de zomertransferperiode tot eind juli. Het is hemeltergend, in de eerste plaats voor de trouwe supporters, dat een club prima aan een competitie begint, waarna één of meerdere sterkhouders alsnog elders gaan voetballen en de positieve prestatiecurve brutaal wordt omgebogen. Ook dat is competitievervalsing.

Twee maanden mercato (o gruwel), in juni en juli, moet volstaan. Wie er dan niet in geslaagd is om een volwaardige kern samen te stellen, moet maar een heel seizoen op de blaren zitten. Onkunde verdient geen tweede zit.

  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post70