Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

In het profvoetbal is een contract een vodje papier

SportGeplaatst door Frank Van Laeken do, mei 14, 2015 10:47:24

(Deze bijdrage verscheen eerder op deredactie.be)

Drie weken geleden: grote euforie bij KV Kortrijk, succestrainer Yves Vanderhaeghe verlengt zijn contract. Vandaag: grote volkswoede, want Vanderhaeghe vertrekt naar KV Oostende. 'Voor het geld danst de beer' in het moderne profvoetbal. Een afstandelijke waarnemer zou er zowaar cynisch van worden.

Het meest vooruitstrevende boek in het Nederlandse taalgebied moet het Groot Woordenboek der Nederlandse Taal zijn, in de volksmond beter bekend als de 'Dikke van Dale'. In mijn beduimelde exemplaar uit godbetert 1992 zoek ik vergeefs het woord 'clubliefde'. We springen dadelijk van 'clublied' (er wordt iets gezongen) naar 'clublokaal' (er wordt iets gedronken). Maar 'clubliefde', nee, dat is iets van héél lang geleden, beseften de samenstellers van de Dikke, uit de tijd dat voetballers en trainers nog niet het embleem op hun shirt hoefden te kussen om duidelijk te maken dat ze van de club hielden.

20 april 2015: Yves Vanderhaeghe verlengt zijn contract als trainer bij KV Kortrijk tot de zomer van 2018. 'Mijn werk hier is nog niet gedaan', orakelt hij op een persmoment na de plechtige ondertekening van het vodje papier. 11 mei 2015: Yves Vanderhaeghe wordt trainer van KV Oostende. Precies drie weken zitten er tussen 'Ik blijf' en 'Ik ben weg'. Nu hebben we weet van huwelijken die heel snel strandden, maar dit zit toch wel dicht in de buurt van een absoluut record.

Contract wordt halsoverkop verlengd

Tot vorig jaar rond deze tijd was Yves Vanderhaeghe de aimabele stille kracht op de achtergrond van de toenmalige Kortrijkse hoofdcoach Hein Vanhaezebrouck. Wie de huidige succestrainer van KAA Gent een beetje kent weet dat achtergrond in dit geval echt wel 'achtergrond' betekent. Het bestuur van Kortrijk twijfelde dan ook toen de gewezen Rode Duivel en stofzuiger op het middenveld bij o.m. Eendracht Aalst en Anderlecht openlijk solliciteerde naar promotie tot hoofdtrainer. Schoorvoetend werd beslist om Vanderhaeghe een kans te geven.

U weet hoe het gegaan is. Kortrijk draaide na een moeizame start lang mee in de bovenste regionen van de Jupiler Pro League. Hier en daar suggereerde een onverlaat zelfs dat KVK wel eens een outsider zou kunnen worden in de titelstrijd, maar op het eind van de reguliere competitie (7 punten op 15) en in de play-offs (7 op 21) lieten de 'Kerels' het enigszins afweten, al is een evenaring van de beste prestatie uit de clubgeschiedenis, vijfde op het einde van het seizoen 2009/2010, nog altijd perfect mogelijk.

Omdat KV Oostende een paar weken geleden al aan de mouw van Vanderhaeghe zat te trekken, Vanderhaeghe openlijk zijn interesse voor zo'n overstap bevestigde en Kortrijk haar trainer niet graag zag vertrekken, werd diens contract halsoverkop aangepast en verlengd, tot grote vreugde van de supporters, u weet wel, die mensen die elke week in weer en wind hun club blijven aanmoedigen, vaak tegen beter weten in. Een supporter is een onverbeterlijke romanticus in een wereld die wordt geregeerd door cynici.

Cynisme in het professionele voetbal

'Voor het geld danst de beer', zegt een spreekwoord. Opportunisme is mensen niet vreemd, een uitgangspunt dat je in het professionele voetbal maal elvendertig mag vermenigvuldigen. Behalve bij supporters, een enkele bestuurder en heel af en toe ook een hondstrouwe speler bestaat loyaliteit niet meer in deze bedrijfssector. Vandaag zweer je eeuwige trouw ('Ik wil hier de rest van mijn carrière blijven'), morgen stap je voor 'a few dollars more' over naar de concurrentie, waar je opnieuw eeuwige trouw zweert. In tegenstelling tot de traditionele bedrijfswereld kent het voetbal geen concurrentiebeding; je mag dus overstappen en onmiddellijk weer aan de slag.

Naar het schijnt gaat Yves Vanderhaeghe bij KV Oostende - het 'weireldploegsje' van voorzitter/mecenas Marc Coucke, een man die na de verkoop van Omega Pharma zo rijk is als de Noordzee diep - het drievoudige verdienen van bij Kortrijk. Dat is verleidelijk, zeker wanneer je weet dat een trainer in het Belgische voetbal in een paar weken tijd zijn statuut kan zien veranderen van Held in Groot Huisvuil. Als Vanderhaeghe volgend seizoen met nul op vijftien start, staat ie gewoon op straat, dat weet iedereen. Dat wist voorzitter Allijns ook op het ogenblik dat hij zondagavond 'Wat betekenen een woord, een handtekening in het voetbal?' tweette, nota bene voor aanvang van de wedstrijd Standard-Kortrijk en gericht aan twee voetbaljournalisten en een tv-programma.

Je mag Vanderhaeghe dus gerust deloyaal en hypocriet noemen, en nog wat andere fijne adjectieven erbovenop, maar in feite draait hij perfect mee in de olijke kermis die Jupiler Pro League en, bij uitbreiding, modern topvoetbal heet. Goed fatsoen niet van doen. Dan kan je beter in Oostende nul op vijftien halen en ontslagen worden, dat scheelt hem een pak in ontslagvergoeding.

Word ik cynisch? Zij zijn begonnen! De wereld van het professionele voetbal moet zowat de meest cynische werkomgeving zijn: opportunisme, kortetermijndenken en extreme impulsiviteit gaan er hand in hand.

Daar komt de nieuwe eigenaar

Mogelijk was Vanderhaeghe ook ongerust over de komst van een nieuwe eigenaar naar het Guldensporenstadion. KV Kortrijk stond een heel jaar in de etalage, maar pas de jongste dagen en weken kwam er schot in de zaak. De Maleisische miljardair Vincent Tan neemt de Zuidwest-Vlaamse club voor vijf miljoen euro over, een habbekrats voor zo'n man. Die Tan is nu al eigenaar van de Bosnische eersteklasser FK Sarajevo en de Engelse tweedeklasser Cardiff City.

Toen hij in de zomer van 2013 neerstreek in Cardiff nam hij dadelijk drie controversiële beslissingen: hij ontsloeg de succesmanager die de club van de derde klasse naar de Premier League had gebracht, bevorderde een goede vriend van zijn zoon tot verantwoordelijke voor het transferbeleid en veranderde de clubkleuren. Als er nu één ding is dat je niet, nooit, nimmer mag doen in het voetbal is het dat laatste. Blauw werd rood, omdat dat volgens Tan meer angst inboezemt en ook beter werkt op de Aziatische markt (een beslissing die na een half jaar en na stevig aandringen van de supporters werd teruggeschroefd). Gelukkig voor KV Kortrijk speelt het nu al in het rood, dat scheelt straks een pak ergernis bij de fans. Hij trok ook bij voorkeur spelers aan met een 8 in hun geboortedatum, want dat brengt in zijn ogen geluk. Tja...

Vreesde Yves Vanderhaeghe voor zijn positie, de reputatie van Tan indachtig? Zou natuurlijk kunnen, al blijft zijn overstap op drie speeldagen van het einde van de play-offs en na een bejubeld seizoen een dolksteek door het hart van de trouwe supporter. Dat de naar Luik meegereisde fans woedend waren is dan ook zeer begrijpelijk.

Och, morgen draait die mallemolen toch weer verder. Dat boegeroep tijdens Kortrijk-Oostende neemt Vanderhaeghe er over een paar maanden graag bij, als hij tegen dan nog trainer is van de kustploeg, tenminste. Het kan snel gaan.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post640