Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Studio De Stad

Radio en TelevisieGeplaatst door Frank Van Laeken wo, oktober 29, 2014 12:01:26

Op twintig december van vorig jaar werd de radiomicrofoon voor de neus van Ruth Joos weggegrist, omdat overijverige marketeers aan de hand van grafiekjes wilden bewijzen dat Radio 1 moest verjongen of populairder worden of verbreden of meer out-of-the-box radio moest gaan maken of welke term daar verder toen ook op gekleefd werd om indruk te maken op de directie van de openbare omroep.

Weg met Joos was ook lange tijd weg met Ruth. Ze ging voor Canvas werken, zo klonk het in een persbericht, en daar moesten we het een hele poos mee stellen. Meer dan tien maanden om precies te zijn, want sinds maandag is Ruth Joos tijdelijk terug als presentatrice van Studio De Stad, een concept dat werd uitgedokterd voor deze 'Week van de Stad'.

Lang is er over dat concept niet nagedacht, trouwens: zet de interviewster aan de kop van de tafel, zet vier gasten die iets zinnigs kunnen zeggen over steden, urbanisatie, ruimtelijke ordening en dat soort dingen twee aan twee aan de zijkanten, programmeer een lange documentaire en praat achteraf maar breeduit. Studio De Stad is iets te veel praten naar mijn zin, als was het een ouderwetse tv-uitzending uit de zwart/wit-dagen. Dan hang je af van de sterkte van de onderwerpen (dat zit wel goed), het stellen van de juiste vragen (prima) en de verbale kracht van de aanwezige gasten (mmm, dat kon beter).

Los van politieke voorkeuren: als je een bevlogen burgemeester als Daniel Termont bezig hoort en je krijgt de dag nadien het nietszeggende gewauwel van onze nieuwe minister-president-notaris, dan is dat contrast wel bijzonder groot. Er hadden ook wat meer zelf gedraaide filmpjes in mogen zitten en niet alleen reportages uit het archief, waarop nog altijd dat label 'rijkgevuld' rust. Nu lijkt deze programmareeks net iets te veel low budget om hip te zijn. Studio De Stad werd vast niet bedacht door één of andere marketeer die Canvas per se wil verjongen of populairder maken of verbreden of meer out-of-the-box laten programmeren of zoiets, dacht ik na de tweede uitzending.

Al waren de twee documentaires tot nog toe zeer relevant: over de gedaanteverwisseling die de Colombiaanse hoofdstad Bogotá onderging onder twee eigenzinnige en visionaire burgemeesters, en over de verschrikking van suburbia in het voorstadje Evergreen, ergens in Canada, maar het had net zo goed in de Verenigde Staten kunnen zijn.

Ik wil die langere studiogesprekken ook niet meteen afschieten: soms is het een verademing om een bevlogen en vlot pratende deskundige een lange uitleg te horen geven over een bepaald onderwerp. Dat mis ik tegenwoordig vaak in Terzake en Reyers Laat, waar gasten nauwelijks nog de tijd krijgen om hun zegje te doen en waar alles ondergeschikt is aan het Heilige Format.

***

Mocht u zich vooraf hebben afgevraagd of de warme stem van Ruth Joos in een dragende rol op televisie stand zou houden: het antwoord is volmondig 'Ja'. Ze doet dat goed. De volzinnen komen er even vlot uit voor de camera als in de veiligere omgeving van de radiostudio. In die zinnen maken sommige woorden nog altijd een elegante koprol alvorens ze net voor het punt of het vraagteken netjes weer met beide voeten op de grond belanden. Die taalrijkdom, die haar middagprogramma op de radio nog net iets beluisterbaarder maakte, etaleert ze ook op tv. Dat is een verademing in tijden van oprukkend verkavelingsvlaams.

Als kijker kan je alleen maar hopen dat dit slechts een begin is en dat het nieuwe netmanagement van Canvas Joos vanaf nu volwaardig zal inschakelen als anker van fijne praatprogramma's, waarin het eindelijk nog eens over iets mag gaan.





  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post531