Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Top 52 van de Eeuw

Memories & mijmeringenGeplaatst door Frank Van Laeken wo, september 17, 2014 12:49:22

Ooit zullen alle grote geheimen worden blootgelegd, lieve lezer, u moet alleen een heel klein beetje veel geduld oefenen. In deze bescheiden bijdrage komt u vooralsnog niet te weten wie de reus van de Bende van Nijvel was, of de moord op JFK de daad van een gemotiveerde eenzaat dan wel het gevolg van een gigantisch complot was, en wie de Eerste Wereldoorlog won en wie als tweede eindigde.

Neen, ik hou het vandaag bij een kleine onthulling, die je niet als 'de kroon ontbloten' mag zien, ook al ziet een van de betrokkenen, die ik verderop Externe Adviseur zal noemen, zich ongetwijfeld als koning-keizer-admiraal. In mijn nostalgisch hersenspinseltje van gisteren, over Mijn Held, een kannibaal op twee wielen, had ik het al over de 'Top 52 van de Eeuw', een initiatief van deze jongen dat in het gezegende jaar 1999 tweeënvijftig zondagen lang een uitsmijterrubriekje vormde in Sportweekend, een programma dat al sinds een paar eeuwen vóór mensenheugenis op tv wordt uitgezonden.

Het opzet was poepsimpel: de eeuw eindigt, dus maken we een lijst met de 52 beste sporters aller tijden tot dan toe. Alleen al dat gegeven zorgde voor lange en hevige discussies, want eindigde die twintigste eeuw nu op 31 december 1999 of op 31 december 2000? Met andere woorden: zit het jaar nul vervat in de vorige of in de nieuwe eeuw? Er werd gerekend dat het een lieve lust was, Christus ging geregeld over de tongen (zowel als onbewuste grondlegger van onze tijdrekening als in vloeken van ongeloof over zoveel tegenstrijdige argumenten die heen en weer werden geslingerd) en uiteindelijk werd beslist - zij het lang niet unaniem - dat we 1 januari 2000 als start van een nieuwe eeuw zouden aanvaarden en dat we die hele Top 52 in 1999 zouden uitzenden.

Daarna ging de discussie over wie allemaal zijn persoonlijke Top 20 van vooraanstaande sportlui mocht indienen (verschillende gevestigde waarden op de redactie: "Je gaat dat toch ook niet aan de regieassistenten en de producers vragen, wat kennen die van sport?"), maar ik zette door, überdemocraat die ik in onbewaakte momenten ben. Dus zetten alle vaste en losse medewerkers hun Top 20 op papier. Ook de individuele lijstjes leidden tot luidruchtig gebekvecht, ja, er was duidelijk veel te weinig te doen op sommige momenten of misschien rateerden we af en toe wel iets uit de sportactualiteit omdat we te druk bezig waren met brede maatschappelijke debatten. Met name de rubriekleiders Cricket, Krulbol en Special Olympics werden ter verantwoording geroepen voor hun bizarre keuzes.

Toen sloeg ik aan het rekenen en kwam ik uit op een mooie lijst van 52 illustere namen. Ik dook in het sportarchief, zocht een instrumentaal stukje muziek dat in de tijdsgeest van de geportretteerde sporter paste (leve Glenn Miller, The Shadows en Booker T. and the MG's!) en monteerde elke zaterdagavond een of meerdere items. Dat ging zo ongestoord door tot bij nummer zes of zeven. Toen kwam er plots reactie van de Externe Adviseur die op dat moment ongeveer alles te zeggen had over de tv-uitzendingen en die zich uitvoerig bemoeide met elk detail, hoe pietluttig ook. Of we niet iets konden doen aan die nummer één, want het zou toch leuk zijn dat we de winnaar de laatste zondag van 1999 in de studio konden uitnodigen en die Amerikaanse hardloper zouden we toch niet kunnen strikken daarvoor?

Er ontstond enig mailverkeer. Een ervaren journalist, herkenbaar aan zijn sikje, stuurde een verontwaardigde reactie naar de Externe Adviseur ("Wat denkt u wel, een objectief samengestelde lijst manipuleren?"), waarop die op zijn beurt gekrenkt reageerde naar de Hoofdredacteur ("Hoe wereldvreemd kun je zijn?"), wat dan weer in uitvoerige discussies uitmondde waarbij de rubriekleiders Cricket, Krulbol en Special Olympics alweer het hoge woord voerden. De Presentator van het programma zag de gemanipuleerde lijst wel zitten, want dan kon Onze Beste Sporter Aller Tijden bij hem in de studio zitten ("Het is toch maar een spelletje, jongens!"), wat ook zijn persoonlijk prestige ten goede zou komen.

Enfin, de Externe Adviseur haalde zijn slag thuis, ik verwisselde braafjes de nummers één en twee van plaats en de Presentator was verheugd dat hij op zondag 26 december 1999 Onze Beste Sporter Aller Tijden mocht verwelkomen. Tot de hele zaak uitlekte en de genaamde (ego) van een onafhankelijk weekblad voor radio en televisie de opdracht kreeg om het uit te spitten. Zo kreeg ik twee weken vóór die laatste uitzending een telefoontje van de man. "En, doe je je job nog graag, Frank?" "Euh, ja." "Wij hebben vernomen dat de nummers een en twee verwisseld moesten worden van de directie, wat heb je daarop te zeggen?". "Euh, geen commentaar". De daaropvolgende dinsdag stond er een vervelend Knip-stukje op pagina zes, als ik me goed herinner. Zonder commentaar, maar wel met de ware toedracht. Wat de Externe Adviseur en de directie dan weer niet zo fijn vonden.

Zo werd een eenvoudig idee voor een fijn wekelijks item in een sportmagazine alsnog bijna een staatszaak. Maar u weet het dus nu: Mijn Held was in werkelijkheid pas nummer twee, eigenlijk hadden we De Zwarte Atleet moeten huldigen. Op drie stond De Zwarte Bokser, op vier De Zwarte Basketter, op vijf De Vliegende Fin. Dat er nooit iemand aan gedacht heeft om de Externe Adviseur te beschuldigen van racisme, door een blanke van bij ons ("Eigen volk eerst!") voor te trekken ten koste van een trio gekleurde medemensen. Daar hebben de rubriekleiders Cricket, Krulbol en Special Olympics een serieuze kans gemist!



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post495