Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Wereldschemer

TheaterGeplaatst door Frank Van Laeken do, april 24, 2014 08:36:25

Alleen als u de afgelopen weken en maanden op een andere planeet heeft doorgebracht, zal het u ontgaan zijn dat we dit jaar, een heel jaar lang, vieren dat honderd jaar geleden de Eerste Wereldoorlog uitbrak. 'Vieren' is een heel slecht gekozen werkwoord, al blijkt 14-18 De Musical daar toch heel dicht tegen aan te leunen.

Een musical over de Groote Oorlog, één van de wreedste passages uit de geschiedenis van de mensheid, dat klinkt in elk geval niet zo smaakvol, maar dat belette Studio 100, regisseur Frank Van Laecke (neen, dat ben ik niet!), componist Dirk Brossé en scenarioschrijver Allard Blom niet om van die tragedie een muzikaal spektakel te maken. Inhoudelijk mag ik er niet over oordelen wegens: niet gezien, maar zo'n titel doet vrezen voor toekomstige vergelijkbare producties als 40-45 De Opera, Cabaret Vietnam en de sexy show 50 Tinten Golfoorlog. Oorlog als entertainment, ik vind dat niet zo'n goed idee, tenzij je de satirische en sarcastische toer opgaat.

Over de Eerste Wereldoorlog bestaat nu ook een solo-voorstelling van Wim Geysen, Wereldschemer. Ik ken Wim omdat ik hem zeventien jaar geleden van zijn uitgeverij mocht begeleiden bij zijn debuutroman Lek. Toen was hij nog een jonge, bevlogen leraar, die aandachtig luisterde en iets aanving met mijn goedbedoelde raad, vandaag is hij nog altijd bevlogen maar staat hij niet meer voor de klas, ook al komt hij nog veel in aanraking met het onderwijs via zijn theaterproducties. Die worden vaak opgevoerd voor leerlingen. En na Lek volgden al zeven andere romans. Een bezig mannetje, die Wim. En goed dat er Facebook bestaat, zodat we na al die jaren terug met elkaar in contact kwamen.

In Wereldschemer brengt Geysen, geruggensteund door pianist Stefan Van Puymbroeck, cellist Anthony Gröger en violiste An Simoens, het verhaal van een boerengezin - vader, moeder, twee zonen, één zwangere dochter - dat in 1914 geconfronteerd wordt met de oproep van de Belgische overheid om jonge mannen naar het front te laten gaan om er dapper te gaan vechten tegen den Duits. Willem en Karel, de twee broers, trekken naar de IJzer. Het zijn tegenpolen: Willem is ongeletterd en eenvoudig, Karel is de intelligente van de familie. Aan de hand van brieven, beeld- en geluidscollages en monologen wordt hun verhaal verteld door de mond van Willem. Hoe het met hen afliep in de oorlog, wil ik niet verklappen. Wat u wel mag weten: ook in deze voorstelling winnen 'we' van de Duitsers!

Daar waar 14-18 De Musical uitpakt met grootse decors, indrukwekkende belichting en een grote cast, doet Wim Geysen het bijna op z'n eentje. Bijna, want de rol van de muzikanten - die ook stukjes mee acteren en de kroniek van vier jaar oorlog voorlezen - mag absoluut niet onderschat worden. Zij doen meer dan de gaten vullen wanneer Geysen aan een kledingwissel toe is. De muziek van Stefan Van Puymbroeck is een wezenlijk onderdeel van Wereldschemer.

Met vrij eenvoudige middelen en een kleine bezetting wordt die onmenselijke periode verrassend helder en compleet belicht. Tragi-komische momenten waarin Geysen eerst een oorlogswetenschapper speelt (die een hallucinante lijst afleest met richtlijnen hoe je soldaten moet behandelen, wat er kort op neerkomt dat je moet brullen, onderdrukken en hen als kanonnenvoer beschouwen) en daarna de ceremoniemeester in een circus, benadrukken nog meer de waanzin van het hele gebeuren, dat uiteraard een onwezenlijke indruk moet hebben gemaakt op alle échte Willems en Karels in het Belgische leger van toen.

De voorstelling is op maat gesneden van jongeren vanaf veertien jaar. Daarom werd ze ook kort gehouden: 75 minuten. Kwestie van de aandacht erbij te kunnen houden. Je krijgt het grote en het kleine verhaal van de Groote Oorlog chronologisch verteld, zowel wat er zich op alle fronten in Europa afspeelde als wat Willem en Karel op Vlaamse bodem meemaakten.

Wereldschemer zal pas vanaf 11 november worden opgevoerd in zalen over het hele land en de bedoeling is om dat vier jaar vol te houden, tot in 2018 wordt gevierd dat de Groote Oorlog precies honderd jaar gedaan is. Deze try-out heeft nog wat werkpunten blootgelegd, maar deze voorstelling geeft heel mooi weer hoe die gebeurtenis van honderd jaar geleden de levens van onze voorouders sterk beïnvloedde. Wanneer Willem in het begin vrolijk het podium komt opgedanst, is dat de hoopvolle dans van de onbezonnen jongeman, die een heel leven voor zich heeft. Wanneer hij ruim een uur later op dezelfde manier het podium dansend verlaat, is het een soort danse macabre geworden. De onschuld is weg, normaal verder leven is quasi onmogelijk geworden, alleen de schijnbaar vrolijke dansende beweging is gebleven. Zo moet het destijds ook in het echt gegaan zijn.

Info en boekingen via: www.wimgeysen.be



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post396