Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Verklikkersmaatschappij

SamenlevingGeplaatst door Frank Van Laeken di, april 01, 2014 12:56:36

'Ik flits mee', zo heet de campagne die de federale politie gisteren gelanceerd heeft. Tot 10 april kan al wie dat wil ingaan op het verzoek van commissaris-generaal Catherine De Bolle om op de website ikflitsmee.be aan te geven op welke plekken er controles zouden mogen of moeten gebeuren. Een aantal van die plaatsen zullen mee worden opgenomen in de 24 uur lange 'flitsmarathon' die ergens in de week van 14 tot en met 18 april georganiseerd zal worden. Meer dan 30.000 suggesties stroomden op één dag binnen. Hoera, succes...

***

Verkeersveiligheid is een belangrijk item. Er wordt nog altijd te onveilig gereden en dan bedoel ik zowel te snel als te bruusk als te onoplettend. Onaangepast rijgedrag is eerder regel dan uitzondering in dit land. Allemaal waar en terechte aandachtspunten voor de overheid. Flitsen is dan ook maar één van de manieren om ons verkeer veiliger proberen te maken. Permanente sensibilisering is een andere.

Maar ik huiver voor die 'Ik flits mee', die wat mij betreft in dezelfde lijn ligt van de bede van een Antwerpse procureur die een paar maanden geleden vroeg om onbekende nummerplaten in de straat onmiddellijk te signaleren of de toenemende trend om juridische actie te voeren tegen volksfeesten, muziekfestivals of allerlei kleine overlast, waarover ik het afgelopen vrijdag al had.

Niet alleen is het NIMBY-syndroom steeds hardnekkiger aanwezig in een samenleving die in het stemhokje al een aantal verkiezingen na elkaar een duidelijk 'law and order'-signaal uitstuurt, nu worden we ook een voltijdse verklikkersmaatschappij. Want het staat als een verkeerspaal boven water dat heel wat mensen die 'Ik flits mee'-site zullen ge- en misbruiken om hun arrogante buurman met die opzichtige terreinwagen, die jonge kerel aan het eind van de straat in zijn cabriolet of die motard die elke ochtend met veel lawaai de straat terroriseert, een loer te draaien.

Dit soort campagnes geven aan dat de overheid het zelf ook niet meer weet en dat de politie dan maar grijpt naar het aloude middel van meneer en mevrouw De Klikspaan, een familie waar je liever niet mee geconfronteerd wordt. 'Ik flits mee' versta ik als: wij, de federale politie en bij uitbreiding de hele overheid, doen eigenlijk onze job niet goed genoeg en dus laten we de burger maar bepalen waar er gevaarlijke situaties bestaan (die eigenlijk al lang hadden moeten aangepakt geweest zijn). Dat is de omgekeerde wereld.

***

Ik geloof heel sterk in de zelfredzaamheid van een samenleving, binnen strikte contouren, zoals wetten en reglementen. Ik vind ook dat burgers de plicht hebben om échte wantoestanden (aanrandingen, vechtpartijen, diefstallen, verdachte handelingen) onmiddellijk te signaleren; niet aan één of andere burgerwacht, niet op één of andere tijdelijke website, maar rechtstreeks aan de politie, het hele jaar door. Ik hoop dat ik mag rekenen op een medeburger wanneer ik (of iemand die ik graag zie) word aangevallen. Ik stoor mij aan het feit dat brokkenmakers in het verkeer, en dan zeker de recidivisten, te zacht worden aangepakt: sneller en langer inhouden van het rijbewijs, verplichte gemeenschapsdienst voor wie door eigen schuld een ongeval met slachtoffers heeft veroorzaakt, een strengere aanpak van het rijexamen, meer opvolging voor wie al een rijbewijs heeft, bijscholingen, ik ben daar allemaal honderd procent voor. Maar ik zit absoluut niet te wachten op heksenjachten en verdachtmakingen.

***

We schuiven steeds meer op in de richting van samenlevingen die we destijds openlijk verafschuwden of waarvan we tenminste geacht werden dat te doen. Ik denk aan de DDR van de Stasi, waar burgers elkaar verlinkten uit zelfbehoud. Of de Sovjet-Unie van Stalin, waar een ongeziene jacht werd gemaakt op al wie maar enigszins neigde naar dissidentie. Vergeet ook het China van Mao niet, waar te weinig volgzame burgers publiek vernederd en niet zelden gelyncht werden. En wat denkt u van het Duitsland van Hitler, waar de Jodenjacht tot de normale opdrachten van het eigen volk behoorden.

Verklikken was typisch voor die verfoeide dictaturen. En het is dat nog altijd. Wees gerust: ongehoorzame Noord-Koreanen worden door hun buren aangegeven bij de politie of het leger. Ook in andere dictatoriale regimes is verklikken één van de geijkte methodes om de bevolking onder de knoet te houden en vervelende elementen te liquideren.

Overdrijf ik? Zou kunnen. Maar staat u me toch toe deze zorg met u te delen. Want voor we het goed en wel beseffen zitten we wel degelijk in een samenleving waarin verklikken de norm is en alles vanuit de eigen navel wordt gestuurd. Een kruimeldief wordt hier strenger aangepakt dan een miljardenfraudeur. Ik pleit er niet voor om die kruimeldief níet te vervolgen, maar wel om die 'twee maten, twee gewichten' eruit te krijgen. Nu worden er al te makkelijk succesjes geboekt en blijven de grote uitdagingen onaangeroerd.

Zo is het makkelijk zat om verkeerscontroles uit te voeren op minder drukke momenten van de dag, bij heldere weersomstandigheden, zodat de pakkans optimaal wordt, terwijl de kunst er net in bestaat om op de gevaarlijke verkeerspunten tijdens de spits aanwezig te zijn. Niet iedereen die tachtig rijdt waar zeventig mag is een gevaar op de weg. Niet iedereen die Zone 30 respecteert is daarentegen ook voldoende alert voor dat kind dat onverwacht de straat oversteekt.

Altijd weer wordt de kwantitatieve kaart getrokken. Dat is het veruit eenvoudigst. Het echte probleem in ons verkeer is echter kwalitatief. We rijden niet goed genoeg (dat wil zeggen: ik rij uiteraard prima, maar u niet...). En ik weet, wie slecht rijdt en dat ook nog eens te snel doet, is een groter gevaar op de weg, dan wie dat traag doet. Toch is het te simplistisch om alleen maar getalletjes als uitgangspunt te nemen.

***

Is het dat soort samenleving dat we willen? Eentje waarin niemand nog ongestoord op straat kan wandelen of rijden uit vrees voor een idiote GAS-boete of een buurman die burgerzin verwart met afgunst, hatelijkheid en complete verzuring? Misschien moet de overheid maar weer eens investeren in haar kerntaken en niet voortdurend een beroep doen op de burger om haar rol gratis en voor niets over te nemen. Van die overheid mag je een objectieve aanpak verwachten, van die burger niet.

Ik flits dus niet mee.





  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post376