Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Maak van slachtoffers geen daders

SamenlevingGeplaatst door Frank Van Laeken ma, november 26, 2012 18:46:29

Een hele dag werd er in verschillende media en op diverse fora al gediscussieerd over de maatregelen die de Hogeschool-Universiteit Brussel, HUB, nam naar aanleiding van de aanranding van één haar (mannelijke) studenten, die na een doop, verkleed als vrouw, werd opgewacht door een groepje allochtonen. De HUB had eerst aangekondigd dat rondlopen in vrouwenkleren voortaan verboden is op studentendopen. Achteraf werd dat afgezwakt tot een "advies", in de late namiddag bleek het dan te gaan om een voorlopige aankondiging zolang het onderzoek liep. Vreemde communicatie, in elk geval.

Zowat alle clichés kwamen samen in dit ene geval: een als vrouw verklede jongeman - agressieve en zich geprovoceerd voelende allochtonen - verkrachting - vernedering van de ene cultuur door de andere - onverdraagzaamheid - schuldige slachtoffers - onschuldige daders. Het soort scenario dat tv-zenders tegenwoordig weigeren, omdat het aanleiding kan geven tot nog meer afstand tussen de verschillende stromingen in onze multiculturele samenleving.

Wat de uiteindelijke bedoeling van de HUB ook moge geweest zijn, het signaal was onmiskenbaar fout en contraproductief. Door het "verbod" of het "advies" om geen vrouwenkleren meer te dragen, gaf de universiteit toe aan de onverdraagzaamheid, in plaats van er tegen op te treden. De onverdraagzaamheid kwam dit keer van een fundamentalistisch, seksistisch en machistisch onderdeel van de moslimcultuur. Een minderheid, zeer zeker, maar wel een vervelende en opvallende minderheid.

Binnen de sfeer van "political correctness" mag je dat nauwelijks nog zeggen, zeker niet wanneer je jezelf progressief durft noemen, maar het gaat hier om een stel ongecontroleerde en oncontroleerbare jongeren die vanuit hun eenzijdig religieus fanatisme niet meer kunnen relativeren en nuanceren, en die zich moreel superieur achten. Hun godsdienst, zo beweren ze, laat hen toe om ongelovigen te straffen, desnoods zelfs te doden.

Vanuit de redenering (als we het in dit geval over "redeneren" mogen hebben) dat homoseksualiteit verboden is door de islam en dat in vrouw verklede mannen uiteraard ook wel homofiele neigingen zullen hebben, is zo'n aanranding perfect toelaatbaar. Dat ze daarbij zelf een homofiele daad stellen (wat is het verkrachten van een man door een andere man anders?!), was blijkbaar even minder belangrijk en paste niet in hun kortzichtig en ongenuanceerd wereldbeeld.

De eerste reactie van de HUB kwam erop neer dat er werd toegegeven dat de student had geprovoceerd en dat dàt aanleiding gaf tot de seksuele intimidatie. Anders gezegd: het slachtoffer had het uitgelokt. Een verklaring die nog altijd vaak gehanteerd wordt bij verkrachtingen van (echte) vrouwen. "Ze droeg wel een heel kort rokje", "Ze liep wel heel sterk met haar heupen te wiegen", "Ze praatte wel zeer uitdagend", dus... hoeft het eigenlijk niet te verbazen dat ze verkracht werd.

Als je slachtoffers gaat dwingen om zich aan te passen aan het wereldbeeld van daders, geef je de daders in feite gelijk. Als de samenleving gedragsregels gaat opstellen vanuit een defensieve redenering, krijg je een verkrampte samenleving, die wangedrag op de duur niet meer dan normaal vindt.

Het enige correcte signaal in dit specifieke geval zou zijn: de daders opsporen, opsluiten, vervolgen en (hopelijk) zo streng mogelijk straffen. Als dat laatste niet zal gebeuren, dan wordt het slachtoffer een tweede keer verkracht, want dan gaat ook zijn geloof in rechtvaardigheid eraan. Willen we in dat soort maatschappij leven? Ik niet.

De open samenleving kan alleen maar "open" zijn, wanneer fundamentalisme en fanatisme een halt wordt toegeroepen. De kwetsbaarheid van zo'n samenleving kun je alleen maar reduceren door uitermate streng op te treden tegen allerlei vormen van onverdraagzaamheid en fysiek of verbaal geweld. Laten we vooral niet tolerant zijn voor intolerantie!

  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post28