Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Vijftigplussers zijn een zegen voor de arbeidsmarkt

EconomieGeplaatst door Frank Van Laeken do, november 22, 2012 18:38:43

De Europese Commissie heeft gisteren prijzen uitgereikt aan personen en bedrijven die zich bijzonder hebben ingezet om oudere werknemers aan het werk te houden. Dat past in het kader van het Europese Jaar voor het Actief Ouder Worden en de Solidariteit onder de Generaties.

Een nobel opzet waarmee de Commissie wil onderstrepen dat vijftigplussers nog van enorme waarde kunnen zijn op de arbeidsmarkt. Oudere werknemers vormen geen last maar een opportuniteit, zo staat te lezen in de persmededeling (die, terloops gezegd, nergens in de Vlaamse pers werd overgenomen); het gaat om bekwame mensen die nog van groot belang kunnen zijn voor hun (werk)omgeving. Met dit Europese Jaar hoopt de Commissie dat de lidstaten eveneens hun senioren zullen koesteren.

Zeven prijzen werden er verdeeld. De “ontmoeting tussen de generaties op school"-trofee ging naar het Gravity Racer Project van de Huolin Koulu School in Finland. Twaalfjarige leerlingen werkten er samen met een grootvader aan een project om een racewagen te ontwikkelen.

De prijs voor “schrijvende journalistiek” werd uitgereikt aan The Generation Gap van JP/Politiken Hus uit Denemarken. Vier journalisten van het dagblad Politiken focusten uitgebreid op de samenwerking tussen de generaties. Bij de “audiovisuele pers” viel de eer te beurt aan The Senior at Work van productiehuis Cultfiction Oy uit Finland, een 18-delige reality reeks op de openbare omroep Yle TV1 over mensen die niet met pensioen wensen te gaan.

Prijs nummer vier, de individuele “lifetime achievement award”, ging naar Bruno Pöder uit Kersti Svogaard, Estland. Pöder besliste om als chirurg te blijven doorwerken tot zijn tachtigste en zo een positieve bijdrage te blijven leveren voor de samenleving.

Voorts werd het “Sociaal ondernemerschap” van Typhaine de Penfentenyo uit Frankrijk bekroond, een project waarbij jongeren gratis of aan een lage huur gingen inwonen bij een senior en in ruil huishoudelijke hulp en gezelschap boden. Op die manier wil men het isolement van ouderen in de maatschappij doorbreken.

In het kader van “Leeftijdvriendelijke leefomgevingen” mocht Life-Long Living uit Frederikstad in Denemarken juichen. Het gaat om een nieuw model waarbij de oudere inwoners in voortdurend contact worden gebracht met de sociale diensten van de stad, zodat ze enerzijds sociaal bezig zijn en anderzijds de kwaliteit van hun leven gegarandeerd blijft. Dank zij die intense samenwerking bespaart men er maandelijks 70.000 euro, die men anders zou uitgeven aan individuele begeleiding!

Tenslotte was er een prijs voor een project uit de Finse hoofdstad Helsinki waarbij de verschillende generaties nauw met elkaar verweven worden op de werkvloer, met de nadruk op betrokkenheid en wederzijds respect.

Wat valt op: op het Franse project na, komen de bekroonde projecten allemaal uit Noord-Europa. Eén uit Estland, twee uit Denemarken en maar liefst vier uit Finland. Opmerkelijk, maar niet zo verbazend, want vooral in de Scandinavische landen is het sociaal model het best ontwikkeld. Ultraliberalen zullen dat ongetwijfeld socialistisch of zelfs communistisch noemen, maar feit is dat gezondheidszorg nergens een hogere prioriteit geniet dan in het noorden van Europa. Dat is overigens geen teken van communistische indoctrinatie, maar van beschaving en respect.

In ons land is er nog heel veel werk voor de boeg als het gaat over het aan het werk houden van oudere werknemers. Er wordt dan wel al een tijdje uitvoerig gepalaverd over het verhogen van de pensioenleeftijd en er zijn maatregelen op til om vanaf volgend jaar werkgevers te compenseren voor het aanwerven van 50-plussers, maar in de praktijk werkt dat niet of, in het beste geval, nog niet. Werkgevers hebben te veel argwaan; ze beschouwen oudere werknemers als lastig, betweterig, weinig flexibel en te dominant.

Ook de vakbonden hebben nog altijd niet door dat oudere werknemers een zegen zijn voor de arbeidsmarkt. Ze zijn tegen het verhogen van de pensioenleeftijd en ze zijn voor brugpensioen vanaf vijftig in het geval van collectief ontslag, kijk maar naar Ford Genk. Topsyndicalisten klampen zich vast aan een hopeloos verouderd economisch en demografisch model. Werkgevers zijn wantrouwig, vakbonden zijn ronduit negatief. En zo blijft de actieve 50-plusser in de kou staan.

Alle respect voor de Europese Commissie, dat ze deze belangrijke thematiek een heel jaar lang onder de aandacht heeft gehouden, maar zolang er – buiten Scandinavië – geen serieuze mentaliteitswijziging komt of Europese maatregelen worden opgedrongen, zal de situatie van de oudere werknemers helaas niet verbeteren. En dat is bijzonder jammer.

  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post26