Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

't Huis van Lede (Wannegem-Lede)

CulinairGeplaatst door Frank Van Laeken ma, juni 03, 2013 13:32:57

Een restaurant vinden waar je op een zaterdagavond met vier kunt reserveren en waar zowel twee doorgewinterde culinaire genieters als een ouder koppel gelegenheidseters zich ongedwongen thuis voelen, is allesbehalve een sinecure. Dank zij een recensie van de onvolprezen Agnes Goyvaerts in de rubriek The Happy Eater in De Morgen Magazine werden we op weg gezet naar 't Huis van Lede in het sympathieke dorp Wannegem-Lede. Omwille van de obligate omleiding hadden we eerst al de hele omgeving verkend, laverend tussen de Vlaamse velden, waar ook flandriens hun dure merkfietsen testen en teisteren op de bonkige kasseibaantjes.

De dorpskern van Wannegem-Lede, een deelgemeente van Kruishoutem, is klein en lijkt zo weggelopen uit een oude tv-serie op de BRT. Uiteraard maken kasseien, hoeves, pastorijwoningen en een middelgrote kerk deel uit van dat decor. Traditie moet er zijn, in het Vlaanderen van rond de kerktoren. Op de hoek van de straat die naar het centrum leidt staat een groot huis. Aan de hand van de gevelletters kunnen we afleiden dat hier vroeger het dorpscafé moet geweest zijn. Sinds een jaar of acht heeft chef-kok Frederik Dhooge er, samen met zijn echtgenote, 't Huis van Lede van gemaakt, een restaurant met een reputatie van hier tot in Parijs, want al in 2007 werd het met een Michelinster bedacht. Maar die ster bracht zoveel verplichtingen met zich mee, dat het ten koste ging van de ongedwongenheid en dus verkoos Dhooge om 't Huis van Lede opnieuw op mensenmaat herin te richten.

Die soberheid is het eerste wat je opvalt wanneer je er binnen stapt. Houten tafels zonder tafelkleed, veelkleurige oude schoolstoelen met een houten zitvlak, een mengeling van vintage, antiek en hypermodern aan de muren en tegen het plafond. Een gewaagde combinatie, die wonderwel geslaagd is. Voor de bediening zorgen een jongeman en een jonge vrouw, die zich voorbeeldig en niet opdringerig van hun taak kwijten. Tussen hen door dribbelt de meer ervaren Stijn Van der Beken, 35, de sommelier. Niet zomaar een sommelier, overigens, want in 2004 werd Van der Beken, toen amper 26, uitgeroepen tot Eerste Sommelier van België. Dat was in het Hof van Cleve, de vlakbij gelegen culinaire tempel van Peter Goossens, op dat moment goed voor twee Michelinsterren, later kwam er nog een derde bij.

Het aperitief wordt begeleid door lekkere en gelukkig zeer lichte hapjes (vaak gebeurt het dat je na de hapjes al een indigestie nabij bent!): aardappelschuim met grijze garnalen en bieslook, rillettes met chutney van dadels en vijgen, en een Comté-soesje. Ik drink een Gin Maré & Fever Tree Tonic. De gin wordt mij aangekondigd als zeer zacht en, inderdaad, het adjectief 'fluweel' dringt zich op. Ook de tonic is oneindig veel zachter dan de bekende merken die we overal vinden en die zich agressief borrelend een weg door je slokdarm banen.

Wijn hoeft de sommelier nauwelijks te slijten, want alleen de chauffeur drinkt (maar hou het stil!). Een glas Grüner Veltliner 'Rotes Tor' uit 2011 van het huis Franz Hirtzberger bij het voorgerecht, een glas Spätburgunder 'Alte Reben' uit 2010 van het Weingut Huber bij het hoofdgerecht. De wijnkaart is mooi opgedeeld in kleuren en vruchten. Bij rood vind je 'Framboos', 'Granaatappel', 'Kers' en 'Vlierbes', bij wit 'Calamansi - Groen/Wit', 'Citroen - Geel', 'Bergamot - Goud' en 'Mousserende Wijnen'. Origineel, helder, verstaanbaar voor de leek. En telkens staat er één wijn tussen die per glas of per 50 cl beschikbaar is. Voor de liefhebbers met een iets dikkere portemonnee is er nog de 'Nec + Ultra'-kaart, waarop je ook een Château Cheval Blanc (Saint-Emilion) uit 2005 terugvindt (900 euro), een Château Eglise Clinet (Pomerol) uit 2006 (257 euro) of een Griotte Chambertin Grand Cru van het Domaine Ponsot uit 2009 (395 euro). Maar je wordt net zo vriendelijk bediend als je je maaltijd laat begeleiden door een Liefmans kriek, een Ename Blond of Tripel of een Duvel.

Dhooge werkt niet met een vast menu, in 't Huis van Lede wordt enkel à la carte gegeten. Dat maakt het de keuken niet makkelijker, maar het geeft de klant vertrouwen, want je weet dat de chef zelfzeker is en niet terugvalt op voorspelbaarheid en bandwerk. Tien voorgerechten (waarbij de prijzen variëren van 14 tot 23 euro), acht hoofdgerechten (21-32) en zeven nagerechten (8 euro) worden de avond zelf aangevuld met twee suggesties. Ik ga om te beginnen voor de 'Gerookte paling in 't groen, frisse aardappelsalade, jenever, verse tuinkruiden, granny smith en rode ui' (16 euro) en ben daar ontzettend blij om. Maar ook de drie tafelgenoten slaken voorzichtige kreetjes van verrukking bij hun 'Mousse van gekookte ham met pata negra bellota' (14 euro), 'Gebakken gevogeltelevers' (15 euro) en 'Gegrilde groene en witte asperges' (18 euro), waarbij de eventuele sausen ter plekke worden opgelepeld, zodat je zelf kan doseren. Of beleefd weigeren, mocht je met allergieën of voedingsintoleranties worstelen.

Als hoofdgerecht kies ik resoluut voor de 'Filet pur 'Simmenthal', gekonfijte sjalot, frieten, salade en choronsaus' (32 euro). Ik krijg succulent gebakken vlees, eenvoudig bestrooid met wat zoutkorrels. Vlees dat smelt in je mond, het bestáát! De saus klinkt veel zwaarder op papier dan ze in werkelijkheid is. Ik sta overigens alleen in mijn keuze, want in de andere drie borden ligt de 'Zeebaars met venusschelpen, jus van Romeinse sla, paarse artisjok, verse tuinbonen en gekonfijte citroen' (29 euro), alweer een gerecht dat alleen maar positieve reacties losweekt.

Vader kiest voor het suggestie-dessert: gemarineerde Gariguette-aardbeitjes met een bolletje vanille-ijs. Woordje van kritiek: hier had men even mogen vermelden dat dit dessert bijna dubbel zoveel kost als de andere nagerechten (14 euro). Maar wel overheerlijk. Aan de overkant van de tafel gejuich voor de 'Granité van bloedsinaas, nectarine met munt, soepje van bloedperzik, sorbet van vlierbloesem en limoen', een letterlijk en figuurlijk schoon gerecht. Moeder en ik gaan voor de traditie: 'Dame Blanche'. O zo bekend, maar meestal o zo tegenvallend. Omdat de saus klontert. Omdat het ijs ijzig is. Omdat de slagroom een ondoordringbare massa vormt. Niet in 't Huis van Lede. Dit is de 'Dame Blanche' zoals je die zou dromen: vier perfecte quenelles vanilleroomijs, daarover een flinterdunne warme chocoladesaus, en voor wie niet wakker ligt van een calorie meer of minder een zacht opgeklopte slagroom. Samen: een zijdezachte combinatie voor roomijsfanaten.

Een lekker scherpe espresso, een gewone koffie en twee thees ronden een hele mooie avond af. Naast het niet vermelden van de prijs van het suggestiedessert vormde alleen de iets te lange wachttijd tussen voor- en hoofdgerecht een minpuntje. En in de winter of bij felle regen lijkt de tocht naar het toilet, die je via een onoverdekt buitenterras voert, niet voor de hand te liggen. Maar voor de rest was dit een perfecte restaurantavond.

't Huis van Lede staat voor een moderne keuken zonder liflafjes of overdreven technische hoogstandjes, mooi gepresenteerd, vriendelijke bediening, tafels ver genoeg van elkaar om privacy te garanderen, gemoedelijk, Vlaams en toch werelds. Een adres om te koesteren.

't Huis van Lede, Lededorp 7, 9772 Wannegem-Lede, 09/383 50 96. Zondag en maandag gesloten. Reken op 70 euro per persoon, mét aperitief, water en koffie, zónder wijn of bier bij de maaltijd. www.thuisvanlede.be.

  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post189