Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Rehn Man

EconomieGeplaatst door Frank Van Laeken do, april 11, 2013 13:05:07

Lateneuh weeuh heteuh eenseuh hebbeneuh overeuh Ollieuh Rehneuh.

Ach ja, het is een veel te eenvoudige binnenkopper, ik besef het, maar de tergend trage manier van praten van de Finse Eurocommissaris voor Economische en Monetaire Zaken, met die op een spraakgebrek lijkende 'euh' achter bijna elk woord, doet bij mij telkens weer de vraag rijzen wie geneigd is deze man te volgen. Dit is de man die met de vuist op tafel moet slaan als de leden van de Europese Unie zich niet aan hun begrotingsafspraken houden, die zich verbaal moet laten gelden wanneer de normen niet worden gehaald, maar ik vraag me echt af welk gezag hij heeft bij al die eigengereide regeringsleiders.

Los van de flauwe woordspelingen en de misschien wel door vooroordelen gevoede opmerkingen over het functioneren van de man, is Olli Rehn een typische technocraat, die vanuit zijn Brusselse ivoren toren een helikopterzicht probeert te behouden op het economische gedrag van de EU-partners. Als gewezen liberale fractieleider in het Europese Parlement is Rehn klaarblijkelijk een adept van Friedman en von Hayek, en past hij die economische theorieën rücksichtlos toe.

Woensdag kregen de Slovenen en de Spanjaarden een tik op de vingers, met voor Spanje onder meer de waarschuwing dat er moet worden gewerkt aan loonmatiging. Loonmatiging? In een land waar de werkloosheid recordcijfers bereikt en waar steeds meer mensen flirten met de armoedegrens? Probeer dat maar eens aan een verpauperende bevolking te verkopen! Ook België werd gewaarschuwd: de loonlasten moeten dringend omlaag, zoniet dreigen we te belanden bij de groeiende groep probleemlanden binnen de EU.

***

Wat de Europese Commissie, Rehn voorop, doet is telkens weer op dezelfde nagel kloppen. De begroting moet mordicus gerespecteerd worden, zonder dat er rekening wordt gehouden met factoren als de diepgaande economische crisis en het gebrek aan positieve vooruitzichten. In tijden van crisis bieden Friedman, von Hayek en blinde 'onzichtbare hand'-volgelingen geen oplossing. Dan moeten we net naar Keynes en andere economische recepten grijpen. De New Deal kwam er in de jaren dertig niet omdat de Roosevelt-administratie halsstarrig bleef vasthouden aan een 'vrijheid/blijheidsdenken' van de markt, maar omdat ze inzag dat net in crisistijden de centrale overheid moet komen met voorzetten tot oplossing en korte- en middellange-termijnremedies.

En natuurlijk mogen de begrotingen niet opnieuw ontsporen. Zodra deze economische crisis bedwongen lijkt, moet de rigiditeit terugkeren. We mogen zeker niet vervallen in het laissez faire-denken van de jaren zeventig en begin jaren tachtig, toen begrotingen compleet ontspoorden en ministers infame uitspraken deden van het niveau 'Het begrotingstekort is er vanzelf gekomen en het zal ook vanzelf weer verdwijnen' (auteur: wijlen Guy Mathot, PS-minister van Begroting in 1980), een perverse attitude die er uiteindelijk toe leidde dat neo-liberale leiders als Reagan en Thatcher werden gezien als Grote Verlossers (wat ze dus, zoals we nu overal ter wereld merken, zeer zeker niet waren!).

De EU is een economisch project, maar heeft wel de ambitie om ooit door te groeien tot een volwaardige politiek project: de Verenigde Staten van Europa. Dwarsliggers als Groot-Brittannië - waar de anti-Europese houding in 1990 weliswaar de kop kostte van premier Thatcher, maar haar opvolgers Major, Blair, Brown en Cameron dat Euroscepticisme vervolgens bleven belijden -, zullen echter nooit toelaten dat de macht van Londen ondergeschikt wordt aan die van Brussel. Ook andere grote landen houden vast aan een 'eigen natie eerst'-denken en de kleinere en middelgrote landen hebben niet de macht, noch het gezag om de zaken ten gunste van Europa te keren.

Dus blijven we hangen bij een puur economische gemeenschap. Na de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS, vanaf 1952), de Europese Economische Gemeenschap (EEG, 1958) en de Europese Gemeenschap (EG, 1993) is er nu de Europese Unie (EU, 2009), maar het uitgangspunt is altijd financieel-economisch gebleven, met dien verstande dat heel wat EU-leden in 2002 niet eens in de muntunie zijn gestapt. De EU blijft zo voor heel wat lidstaten een juke box, waar ze naar eigen goeddunken en voor weinig centen hun lievelingsnummers kunnen uitpikken.

Wat Europa nodig heeft is méér democratie en méér openheid, commissarissen die democratisch verkozen zijn en die voeling houden met wat er werkelijk leeft, een parlement dat voldoende zeggingskracht heeft en burgers die nauw worden betrokken bij het project.

Wat we vandaag in werkelijkheid hebben is een besloten kring, met een Commissie die bestaat uit technocraten en van de dagelijkse realiteit weg dribbelende commissarissen, een machteloos toekijkend parlement en een burger die zich langzaam maar zeker van dit schabouwelijke schouwspel afwendt. In Duitsland is er al een stevige stroming die terug wil naar de mark, andere landen zullen dit voor de Europese gedachte noodlottige scenario volgen.

***

Olli Rehn blijft als een autist dezelfde kortzichtige boodschap herhalen. Misschien moeten we 'm vanaf nu Rehn Man noemen, naar de idiot savant uit de film 'Rain Man' met Dustin Hoffman. Maar Rehns autistische aanpak steekt helaas ook steeds meer andere collega's aan. Zelfs een ooit zo bevlogen Europeeër als Karel De Gucht serveert nu alleen nog maar donkerblauwe recepten, zeg maar: Asperger op Vlaamse wijze.

Wie redt deze doodzieke patiënt? Wie is visionair én machtig genoeg om Europa weer een toekomst te geven? Wie overtuigt de man in de straat van het feit dat we Europa echt wel nodig hebben? Vraagtekens, niets dan vraagtekens. Terwijl je van de Europese Unie eindelijk eens antwoorden zou mogen verwachten.

  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post143