Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Zwarte dagen

SamenlevingGeplaatst door Frank Van Laeken za, november 24, 2018 13:02:28

Het zijn zwarte dagen. Vandaag is het precies zevenentwintig jaar geleden dat het Vlaams Blok haar grote doorbraak beleefde. Zwarte zondag! Er zouden nog veel donkerdere verkiezingszondagen volgen. Gisteren was het Black Friday, een jonge traditie die vanuit de States is komen overwaaien. Het principe is eenvoudig: u ziet een koopje hangen dat u eigenlijk niet nodig heeft maar dat zo goed geprijsd is dat u het niet kunt laten schieten, u geeft geld aan de winkelier en die zegt 'Dankjewel'. Thanksgiving.

De Vlaming doet daar vrolijk aan mee, ook al gaat het ten koste van de kleinere winkeliers. De ketens profiteren, mogen een dagje solden organiseren zonder dat de koopjesperiode officieel is aangebroken. Valsspelen voor gevorderden. De meerverkoop compenseert de mindere prijzen. Dat de lokale winkels bloeden en de (inter)nationale ketens juichen, ontgaat de meesten. Think globally, act locally? Neen, hoor: think locally (mijn portemonee), act globally (vul de portemonnee van de grote ketens).

We zijn kuddedieren. Werken ons met de ellebogen tot bij het prijskaartje '-20%'. Staan er niet verder bij stil dat ergens in de rij iemand zal boeten. De concurrent of de producent. We staan met z'n allen aan te schuiven als er een Primark opent. Feest! Een T-shirt voor 2 euro! Dat dat hebbedingetje voor een paar cent gemaakt is door een Aziatisch slaafje, ach, dat is zo ver hier vandaan dat we het niet eens merken. Kinderarbeid, een schande, maar alleen maar als we het zien. We hebben toch lekker dat goedkope T-shirt. Après nous le déluge.

We vliegen met Ryanair. Kost een paar tientjes en daar leggen we, mits wat zeuren, nog een paar eurobiljetten bovenop als we ook nog eens het gevoel van comfort aan boord willen hebben, drankje en zakje nootjes erbovenop. Peanuts! Werkomstandigheden van piloten en hostessen? Zal ons worst wezen. We willen naar het zuiden en we willen het nú, bijna voor niets. Ecologische voetafdruk? L'enfer, c'est les autres!

We spreken schande van de bagageafhandelaars van Aviapartner, omdat die onaangekondigd begonnen te staken, dagen aan een stuk. We staan er niet bij stil dat die bandwerkers aan het eind van de lijn staan: wij betalen minder voor onze vlucht, de vliegtuigmaatschappijen hebben minder inkomsten, iedereen die in de sector werkt, verdient minder én moet harder werken, omdat er steeds minder werknemers zijn, anders dalen de winsten nog harder, enzovoort, enzoverder. Zoals ik al op 28 oktober tweette: "In een samenleving waar de mensen (u en ik) een 'race to the bottom' niet alleen toelaten maar ook faciliteren door er zelf aan deel te nemen ('Vlieg bijna gratis!'), hoeven we niet verwonderd te zijn over uitwassen en, uiteindelijk, een reactie tégen die uitwassen. #Aviapartner"

Hetzelfde met bpost, een modieuzere benaming voor good old De Post. Nog zo'n bedrijf dat onder druk staat door talloze snellere pakjesleveranciers en dat dus met minder volk evenveel werk wil doen. Meneer facteur is onzichtbaar geworden, hij moet vliegensvlug de post in de brievenbus deponeren in de hoop dat er niemand een goeie dag komt zeggen, want daar heeft hij in zijn strikt getimede ronde geen tijd voor. Niet dat we terug moeten naar het cliché van meneer facteur die met veel plezier zijn buideltas met enveloppen aflegt om een borreltje te komen drinken, maar het mag heus wat menselijker. Alleen: dat kan niet meer. Want we willen alles nu, meteen, onmiddellijk, zonder pardon. We hebben die snelheid van handelen zelf gewild, met alle gevolgen van dien. Weg menselijkheid. Nog meer files omdat er nog meer vracht- en bestelwagens nog sneller moeten leveren. Gevolg: nog meer luchtvervuiling. In het creëren van vicieuze cirkels zijn we meesters.

We orkestreren onze eigen ondergang. Maar als je middenin de ratrace staat, zie je ze niet meer. Oekraïense loonslaven bouwen mee onze festivaltenten op, las ik vorig weekend in De Standaard Weekblad. Toch zullen er geen festivalgangers afhaken, het bordje 'Uitverkocht' zal weer even snel hangen als vorige jaren. Makelaars en andere sjoemelaars verzieken het voetbal, maar dit weekend zullen de stadions overal even vol (of even leeg) zitten als op andere speeldagen. Praat ons geen schuldgevoel aan! Laat ons vooral gerust!

Het is allemaal onze eigen schuld en we beseffen het niet. Wat zegt dat over de intelligentie van de diersoort Mens?



  • Reacties(1)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post840

Wat willen we: Propere Handen of Lege Handen?

SportGeplaatst door Frank Van Laeken wo, november 21, 2018 12:05:54

(Deze bijdrage verscheen maandag 19 november in mijn wekelijkse bijdrage 'De Bankzitter' in De Standaard.)

Vanuit het oogpunt van kritische observators davert het voetbal dankzij Propere Handen en Football Leaks al meer dan een maand op zijn grondvesten. Maar de voetbalbonzen zelf, die kijken de andere kant op, net als de fans. De winkel blijft gewoon open, hooguit wordt binnenkort de etalage herschikt.

Gewenning. Als er één woord voor de geest springt, precies veertig dagen na de nachtelijke arrestaties in Operatie Propere Handen en zeventien dagen na de eerste publicaties in de tweede golf van Football Leaks, is het dat wel. Klinkt cynisch — en is het ook.

Er werd verontwaardigd gereageerd toen bleek dat Gianni Infantino, de grote baas van het wereldvoetbal, in zijn vorige job bij de Europese voetbalbond actief had meegewerkt aan doofpotoperaties ter wille van de nouveaux riches van PSG en Manchester City. Topclubs doen ongestoord aan mensenhandel, ook dat lokte nog een boze reactie uit bij sommigen.

‘Een poging om het nieuwe leiderschap en, in het bijzonder, de voorzitter te ondermijnen’, zo reageerde de Fifa in een uitvoerig statement op 2 november, dezelfde dag dat de eerste bijdragen in een nieuwe reeks Football Leaks op vele websites tegelijk werden gepubliceerd. Het leek wel alsof de tekst klaarstond en er alleen nog een persmedewerker op ‘send’ moest drukken. De wereldvoetbalbond toog zelfs in de tegenaanval. ‘Ondanks het feit dat we alle ons gestelde vragen rechtuit en eerlijk beantwoord hebben, hebben sommige media beslist de meeste van onze antwoorden te negeren en zowel de feiten als de waarheid te verdraaien in een opzettelijke poging om de Fifa in diskrediet te brengen en hun lezers te misleiden.’

Hier te lande was er kritiek op de dubbelrol die Pierre François, ceo van de Pro League, speelde om een puissant rijke Rus en een machtige Israëlische makelaar tot bij een gedweeë satellietclub te voeren. Bij Operatie Propere Handen werd de onderzoeksrechter gewraakt, het onderzoek vooralsnog niet. En scheidsrechter Vertenten wil gewoon terug aan de slag, als fluitenier op het hoogste niveau. Alle realiteitszin is weg.

Achilleshiel

Pierre François op 2 november: ‘Als u me vroeg of ik wist dat er illegale praktijken in het voetbal bestaan, had ik u waarschijnlijk geantwoord: ja.’ Een paar dagen later kwam hij zelf in opspraak. Daarover wilden de 24 leden van de profliga een hartig woordje praten, maar toen werd voorzitter Marc Coucke ziek en een etmaal later viel het gerecht binnen bij Royal Excel Mouscron. Eindelijk, zou je kunnen stellen.

Vandaag staat er een raad van bestuur van de Pro League op de agenda. De clubs uit 1B willen duidelijkheid over het verdere verloop van de competitie, gezien de betrokkenheid van KV Mechelen-bestuurders bij pogingen tot matchfixing. En álle clubs willen weten hoe het nu verder moet met Moeskroen en hun eigen ceo. Dat wordt nachtwerk.

Professor fiscaal recht Michel Maus en Uefa-medewerker Karl Dhont, expert matchfixing, kwamen intussen op de proppen met een rapport van acht pagina’s om het voetbal te hervormen (DS 14 november). Waarmee ze meteen de achilleshiel van het voetbal raken. De voetbalbonzen willen desnoods wel kleine aanpassingen van binnenuit aanvaarden, denk aan het driekoppig expertencomité (mét Pierre François!) dat tegen eind dit jaar voorstellen moet formuleren. Terwijl de enige oplossing van buitenaf kan komen: internationale politici, onafhankelijke experten en andere mensen met kennis van voetbalzaken (maar zonder professionele banden met clubs en bonden), die de vrijheid krijgen om drastische hervormingen uit te werken.

Ik beschuldig!

Tijd voor een J’accuse-momentje. Vrij naar Zola: niet Gianfranco, begenadigd stilist binnen de groene rechthoek, maar Émile, begenadigd stilist op een leeg wit papier.

Ik beschuldig de machtige makelaars van het kapotmaken van wat de vorige Fifa-baas, Sepp Blatter, ooit ‘the beautiful game’ noemde. Hij zei dit druk gesticulerend met de ene hand, terwijl de andere envelopjes met dollarbriefjes uitdeelde aan bobo’s uit arme voetballanden die hem als wederdienst hielpen herkiezen. Hebzucht.

Ik beschuldig de koosjere spelersmakelaars, die het allemaal hebben laten gebeuren zonder al te veel weerwerk. Omerta.

Ik beschuldig de voetbalbestuurders, hoog en laag, omdat ze dit al enkele decennia faciliteren, in ruil voor het vrijwaren van hun posities. Machtsmisbruik.

Ik beschuldig al wie op de hoogte was van malversaties en daar nooit mee naar buiten kwam, inclusief voetbaljournalisten die vrolijk meedraaiden op de carrousel van het Grote Geld. Ik beweer niet dat ze er zelf rijker van werden, maar ze zwegen. Als er al eens over excessen in het voetbal wordt geschreven, gebeurt dat negen op de tien keer door collega’s uit andere sectoren. Schuldig verzuim.

Ik beschuldig, tenslotte, de supporter. Die blijft naar het stadion gaan, ook al weet hij dat er heel wat stront aan de knikker is. Lafheid.

#LegeHanden

We zijn amorf geworden. Voetballiefhebbers laten betijen wanneer hun favoriete sport gekidnapt blijkt door duistere figuren met dollartekens in hun ogen en dure horloges om hun polsen. Zoals wielerfans het pikten dat zowat het hele peloton aan het spul bleek te zitten. Er kwam geen witte mars tegen graaiende bankiers, die de hele wereld in het financiële verderf stortten. Fiscale incivieken kwamen zonder kleerscheuren uit LuxLeaks, SwissLeaks, PanamaPapers, ParadisePapers en welke andere exotische benamingen die witwasconstructies ook kregen. Op een hashtag meer of minder kijken we niet.

Cynisch gezegd: alleen als er kinderen het slachtoffer zijn, liggen we er nog wakker van. We zijn bozer op Roger ‘Dat was zo een relatietje’ Vangheluwe dan op Maurice ‘Investeer zo snel als u kunt’ Lippens, ook al wogen de maatschappelijke gevolgen van de relatietjes van die laatste zwaarder door. Child Focus, oké, ‘Money Focus’, neen, dank u. Toch zijn we benieuwd welke smeuïge hapjes deze krant deze week weer zal opdienen. Verdienstelijk onderzoek, maar zal het iets ten gronde veranderen?

Toen ik een week na het losbarsten van het Belgische schandaal in een column pleitte voor een witte voetbalmars ontving ik één enkele steunbetuiging, hoorde ik een beetje hoongelach en nam ik vooral grote stilte waar. We dronken nog een glas, we deden nog een plas en alles blijft zoals het was. #LegeHanden.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post839

Blaffeturen

SamenlevingGeplaatst door Frank Van Laeken za, november 17, 2018 13:05:17

Een persoonlijk weetje. Er zaten deze ochtend slechts twee in plaats van de gebruikelijke drie weekendkranten in de bus. Geen De Morgen-plus-bijlagen. Bovendien een De Standaard-zonder-bijlagen. Ramp! Dat maakt een leesmens ongelukkig, op een bevroren zaterdagochtend. Ik moest de auto in (eerst sporen van de vriesnacht wegkrabben), naar de enige krantenwinkel van het dorp. Die bevindt zich op wandelafstand, maar het was a) te koud om een eindje te stappen, b) ik zit met een stevige verkoudheid en zoals geweten is dat bij mannen het bijna-dood-stadium, en c) ik wilde die krant zo snel mogelijk in handen hebben.

Onderweg passeerde ik een blaffende hond, van het merk ‘wit’, want ik kan geen labrador van een teckel onderscheiden. Hij hing vastgeketend aan een tractor. Wilde mij wegjagen, wat honden bij ons in de buurt wel vaker doen: mij angst proberen aan te jagen, ik, indringer te voet, zij, lafhartig achter een dikke haag of hoge muur. De blaffende bravoure — compleet zinloos, want zo’n scharminkel kan niet op tegen een mannetje in een blikken doos die drijft op paardenkracht — deed mij denken aan de publieke opinie en hoe die vaak tekeergaat op sociale en andere media. Collectief blaffen is een internationale sport geworden. Hoe luider we blaffen, hoe eerder iets weggaat, zo denken de blaffers. Soms werkt het zelfs.

Maandag blafte, pardon: oordeelde, het Antwerpse Hof van Beroep dat de onderzoeksrechter in Operatie Propere Handen gewraakt moest worden, op verzoek van de bekende procedurepleiter Hans Rieder. Joris Raskin werkte bij aanvang van zijn onderzoek naar allerlei gesjoemel in het voze voetbalwereldje nog deeltijds voor de voetbalbond, als lid van de licentiecommissie, die elk jaar moet beoordelen welke clubs professioneel voetbal mogen bedrijven en welke niet. Doorgaans zijn die leden daar veel te lankmoedig in, want niet zelden gaat zo’n club nog geen jaar nadat het een licence to kill football heeft gekregen, financieel onderuit.

Ik begrijp de demarche van meester Rieder wel. Een advocaat heeft niet als hoofdtaak om een sympathieke peer te zijn. Hij moet zijn cliënt zo goed en zo kwaad als dat kan vertegenwoordigen. Een goede kennis van het wetboek helpt daarbij. Dat Rieder Raskin wilde wreken, is volkomen logisch. Dat het Hof van Beroep hem daarin volgde, ook nog. Dat dat Hof zich bediende van het argument “Bij de publieke opinie is een schijn van partijdigheid ontstaan”, vind ik daarentegen dikke stierendrek.

De publieke opinie zou niets in de pap te brokken mogen hebben in juridische zaken. Als rechters de stem van het volk zouden volgen, kunnen we binnenkort de brandstapel herintroduceren. Of gaan we de nonsensikale redenering ‘Perceptie = realiteit’ (de moderne versie van ‘Geen rook zonder vuur’) volgen? We betalen rechters en magistraten juist om onafhankelijk en onpartijdig te oordelen, niet om de publieke opinie (wat dat verder ook moge betekenen) ter wille te zijn. Dat soort bevlogen dingen schreef ik maandag in de vooravond — achtendertig graden koorts, snotterend en niezend, proestend en kuchend — op Twitter. Koortsdronken slimmigheidjes.

’s Anderendaags — zevenendertig en een halve graad koorts, inmiddels — las ik een reactie van een hele slimme mens, zó slim dat ie ooit nog de eenmansjury vormde in de oerversie van De Slimste Mens ter Wereld, en, neen, het is geen kerkjurist. “Waar elders zou die schijn van partijdigheid kunnen ontstaan dan bij ‘een’ publieke opinie?”, vroeg hij zich af. En hij voegde eraan toe: Justice must be seen to be done. Ik denk dan — halfslimme mens en eenmansjury zijnde — dat die uitspraak er vooral op slaat dat wat de rechterlijke macht doet, ook gecontroleerd kan worden door de andere machten en door, o help, de publieke opinie. Maar het betekent voor mij niet dat rechters zich bij elke uitspraak moeten verantwoorden aan ons allemaal. Zij moeten wijze en afstandelijke vonnissen vellen, op basis van bewijsmateriaal en onderbouwde vermoedens. Rechtspraak moet ten dienste staan van de samenleving (als abstract begrip), niet van de mening van de luidste roepers in die samenleving. Dáár worden rechters en magistraten voor betaald, niet om te zeggen wat het volk wil dat ze zeggen, zelfs als het volk vindt dat wat ze uiteindelijk zeggen wereldvreemd is, een verwijt dat tegenwoordig bon ton is in middens die vinden dat rechters naadloos de overheersende politieke, economische en sociale teneur moeten volgen. Er wordt wat afgeblaft richting rechterlijke macht, meestal door witte honden van wie je heel duidelijk kunt zien welk ras ze hebben.

Wereldvreemd, dat zijn de mensen die bij zonsondergang de rolluiken neerlaten en niets meer met de wereld te maken willen hebben. Die dingen heten in de volksmond niet voor niets blaffeturen.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post838

Le nouveau Standard est arrivé

SportGeplaatst door Frank Van Laeken wo, november 14, 2018 11:52:11

(Deze bijdrage verscheen maandag 12 november in de reeks 'De Bankzitter' in De Standaard.)

Royal Antwerp Football Club is 138 jaar oud, maar springlevend. De club met stamnummer 1 staat na de helft van de reguliere competitie op een gedeelde tweede plaats met Club Brugge. Dat is zonder meer knap. Dankzij een gulle geldschieter, een stevig netwerk en een realistische sportieve aanpak.

Met 'alsen' en 'indiens' mag je een voetbalwedstrijd niet analyseren. Toch zat Antwerp-KV Oostende van vrijdagavond vol met voorwaardelijke matchfasen (zie DS 10 november). Als scheidsrechter Bram Van Driessche en videoref Christophe Delacour in de vijfde minuut bewust handspel van Rodrigues juist hadden beoordeeld, kreeg Oostende een vroege strafschop en werd het misschien wel 0-1. En als er geen cascade van vreemde beslissingen was geweest tussen minuut 37 en 40, zou de tweede helft er anders hebben uitgezien. Dan had Mbokani op het eind niet de 2-0 kunnen scoren, omdat hij rood zou hebben gekregen wegens natrappen. Scheids noch VAR zagen er graten in. Nkaka werd uitgesloten voor een overtreding die zeer vergelijkbaar was met die van Bolingi twee minuten eerder. Meer nog: als Bolingi rood had gekregen, zou Nkaka wellicht zijn overtreding niet hebben gemaakt.

Nu werd de tweede helft met elf tegen tien gespeeld, maar het had negen tegen elf kunnen zijn. De woede van KVO-trainer Gert Verheyen was begrijpelijk. Zeker als hij gisteren naar Anderlecht-AA Gent heeft gekeken: Birger Verstraete kreeg voor krek dezelfde overtreding als Bolingi wel rood na tussenkomst van de VAR. De ene 'clear error' is de andere niet.

Beste verdediging

Die ene fortuinlijke avond met volle medewerking van de wedstrijdleiding mag de goede prestaties van Antwerp niet ondersneeuwen. Vorig seizoen liep de Great Old maar net Play-off 1 mis, al zat er toen heel wat negativisme in de ploeg: consequente mandekking over het hele veld, veel geniepige fouten, een karrevracht gele kaarten, puur reactievoetbal. Met de inbreng van aanwinst Lior Refaelov is er nu ook frivoliteit in het spel geslopen en speelt Antwerp vooral op eigen veld heel dominant. Alleen KRC Genk kwam winnen op de Bosuil.

Discipline blijft nochtans het ordewoord van de Roemeen Laszlo Bölöni, 65, oudste trainer in de eerste klasse. Wie niet hard werkt, komt er bij hem niet in. Realisme boven romantiek. Dat Antwerp de beste verdediging heeft (amper 13 tegendoelpunten), is dan ook geen toeval.

Het is eenendertig jaar geleden dat Antwerp nog zo hoog geklasseerd stond. In het seizoen 1987-1988 stond het na de heenronde (17 speeldagen) op de eerste plaats. In een tweepuntensysteem telde het toen drie punten meer dan Club Brugge, dat uiteindelijk wel kampioen zou worden. Antwerp eindigde derde. Halfweg de jaren 70 was het ook twee keer na elkaar tweede geworden, met Guy Thys als trainer. De huidige hausse is dus behoorlijk uitzonderlijk voor een club die in 1957 voor het laatst landskampioen werd en die nog wel een paar opmerkelijke Europese campagnes beleefde (Vitosja! Wembley!).

Bekend volk

Dertien seizoenen vertoefde Antwerp in tweede klasse, tussen 2004 en 2017. Twaalf plus één, zeggen de roodwitte supporters zelf, want 13 is het oude stamnummer van stadsrivaal Beerschot en dat nemen ze niet in de mond. Een periode waarin de club geregeld ten dode leek opgeschreven. Wanbeleid, schuldenlast, sportieve wanprestaties, wegblijvende fans. De hashtag #thisisouryear verdween elk jaar even snel als dat ie was opgedoken. De club kwam in handen van ex-Germinalvoorzitter Jos Verhaegen, die was weggepest op het Kiel en die op zijn beurt Eddy Wauters, 42 jaar voorzitter, buiten werkte. Daarna kwam Saïf Rubie, een spelersmakelaar. Officieel mogen makelaars geen club bezitten, maar soms wordt er de andere kant op gekeken in dit land. Begin 2015 verwierf Patrick Decuyper, voormalig ceo bij Zulte Waregem, de meerderheid van de aandelen, met centen van bouwpromotor Paul Gheysens (Ghelamco) weten we intussen. De eerste twee jaar knoeide Decuyper even erg als zijn voorgangers: denk aan de kortstondige aanstelling van de gecontesteerde ex-makelaar John Bico als sportief manager. Toch slaagde Antwerp er ondanks dat bestuurlijk geknoei in om te promoveren.

In de zomer van 2017 werd Luciano D'Onofrio aangesteld tot sportief directeur. Een man met een hele dikke Rolodex, maar ook drie keer veroordeeld voor frauduleuze praktijken als... spelersmakelaar. In het Belgisch voetbal kan dat zomaar, met zulk verleden sportieve baas bij een club worden. D'Onofrio stelde oude bekende Bölöni aan als nieuwe trainer, hij had eerder succesvol met hem samengewerkt. En hij haalde ook spelers met een verleden uit zijn Standardtijd: Sinan Bolat, Jelle Van Damme, Daniel Opare, Dieumerci Mbokani. D'Onofrio gaat niet vreemd, hij kiest voor bekend volk. Le nouveau Standard est arrivé.

Successupporters

Dat Antwerp nog leeft, heeft het in niet geringe mate te danken aan zijn aanhang. Gemiddeld komen er 12.651 toeschouwers naar de Bosuil, dat zijn er ruim vierhonderd meer dan vorig seizoen. Een ticket voor de haast mythische Tribune 2, een 95 jaar oude archeologische site met lange houten banken, is een begeerd kleinood, al vertekent het ook de realiteit. In de duistere jaren in tweede klasse speelde Antwerp voor minder dan vijfduizend fans. Pas in het kampioenenjaar 2016/2017 zaten er weer meer dan 11.000 fanatieke aanhangers. Zelfs in dat net-nietseizoen van dertig jaar geleden bleef het toeschouwersaantal hangen op 14.088 en toen had de Bosuil nog een capaciteit van 60.000.

De verklaring? De Antwerpenaar is een successupporter. Dat ondervonden Antwerp én Beerschot in de loop van de jaren. Bij een reeks goede resultaten komt er veel volk kijken, valt het een tijdje tegen dan blijft de helft thuis. Al zal er in het Olympisch Stadion aan de andere kant van de stad wel tandengeknars te horen zijn, want noch het oorspronkelijke Beerschot, noch Germinal Beerschot, noch Beerschot AC, noch Beerschot Wilrijk kwamen ooit in de buurt van die 12.651 gemiddeld. Eén keer in de laatste veertig jaar werd daar de kaap van de tienduizend nipt gerond, in het seizoen 2008/2009. Antwerp neemt momenteel commercieel een flinke voorsprong op de aartsrivaal. Als het ook sportief blijft scoren, zou die afstand weleens onoverbrugbaar kunnen worden.

  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post837

Prioriteiten (2)

SamenlevingGeplaatst door Frank Van Laeken zo, november 11, 2018 13:01:29

Acht dagen geleden had ik het op deze plek over de kleine oorlogjes die op sociale media werden uitgevochten over een kerstmarkt die tot wintermarkt werd omgedoopt en over de kritiek van centrumlinkse partijen op een overheidscampagne pro biefstuk-friet. De discussies gingen niet over zaken die er écht toe doen, zoals armoede, daklozen, de vele doden in Jemen, klimaatopwarming, een begroting die lek blijft. 'Prioriteiten', had ik er als titel boven gezet. Ik doe dat vandaag opnieuw. Want weer ging het een hele week over randfenomenen.

De staatssecretaris die vorige week al de toon zette, deed dat opnieuw. Deze keer hekelde hij een Sinterklaas zonder kruis op zijn mijter. Was hij even uit het oog verloren dat de Sint die elk jaar in Antwerpen aanmeert bij een bevriende burgemeester-partijvoorzitter, ook geen traditionele mijter draagt en dat al vele jaren lang, zonder dat die burgemeester-partijvoorzitter zich daar tot nog toe openlijk tegen verzette. Uiteraard moest er dan ook weer over zwarte- en roetpieten gejeremieerd worden. #tothierennietverder en #wegmetons kwamen nogmaals voorbij waaien. Wat is er mis met dat goede oude 'kaakslag', vraag ik me dan eventjes cynisch af. Je kan natuurlijk geen boerkini's blíjven verzinnen om de aandacht proberen af te leiden van de essentie.

***

De burgemeester-voorzitter mocht ook zijn zegje doen. Wat hij over armoede, de genocide in Jemen of de kaduke begroting dacht, kwamen we niet te weten. Neen, hij ergerde zich aan het weggommen van Apu uit The Simpsons, zijn lievelingsserie. Een karikaturaal personage dat als racistisch en stereotiep bestempeld wordt. Door de 'politiek correcten', dat spreekt voor zich. Nu valt er heus wel iets kritisch te zeggen over de nogal bange beslissing van opdrachtgevende zender Fox om de Indiër met het lachwekkende accent uit de serie te laten schrijven (The Simpsons steekt vol karikaturen), maar is dit echt een prioriteit voor een leidinggevende politieke figuur in Antwerpen, Vlaanderen en België? Moet hij geen nieuwe bestuursploeg samenstellen? De begroting op orde krijgen? Ervoor zorgen dat er nog een beleid is, de komende zes maanden? Verkiezingen voorbereiden? Of hoort dit al bij de campagne, een opstapje naar een half jaar durende strijd tegen de poco's? Ik vraag het me af.

***

Zelzate, daar gaat het sinds gisterochtend ook over, want daar heeft de lokale sp.a het aangedurfd om een coalitie op te zetten met de PVDA. Nu pater Werenfried van Straaten er niet meer is, moeten er blijkbaar anderen opstaan tegen het goddeloze communisme. Het is zeker waar, dat communisme heeft de landen waarin het de bovenhand kreeg weinig meer dan kommer, kwel, dictatuur, goelags en het systematisch uitmoorden van politieke tegenstanders opgeleverd. Maar je kan ook veel negatiefs zeggen over kapitalisme en nationalisme. De tijd dat Amada, de voorloper van PVDA, hardnekkig de uitwassen van Stalin, Mao en Pol Pot verdedigde, ligt achter ons en je moet al van heel slechte wil zijn om het beleid in Venezuela op dezelfde lijn te plaatsen als die moordzuchtige regimes.

Waar is het 'cordon sanitaire' voor extreemlinks, werd er geroepen, terwijl dat cordon — je kan voor of tegen zijn — werd ingevoerd om racisme en raciale discriminatie aan te pakken, domeinen waarop de PVDA niet actief is. Vlaams Belang heeft nooit het racistische 70-puntenplan afgewezen, terwijl PVDA wel (voorzichtigjes) afstand nam van Pol en andere Potentaten. Beoordeel beide partijen dus op hun programma en de taal die hun leiders spreken, en neem dan een standpunt in. Verschilt Vlaams Belang wezenlijk van het voor racisme veroordeelde Vlaams Blok? Is de PVDA nog altijd de partij die mee heult met verre, verderfelijke regimes?

***

De Vlaamse Jeugdraad, daar werd ook stevig over gebakkeleid. De vier opzijgeschoven leden van Schild & Vrienden werden vervangen door hun opvolgers: stuk voor stuk mensen met een kleurtje. "Zijn dat Vlamingen?" weerklonk uit kelen die zich doorgaans schor roepen om een onafhankelijk Vlaanderen een stapje dichterbij te brengen. En het was niet eens een statement van de Jeugdraad, want die jongelui waren gewoon net niet verkozen in de eerste stemronde. Trouwens, die vraag stelde niemand zich: hoe kan het dat een stel fundamentalistische, tot een racistisch groupuscule behorende kerels destijds de voorkeur kregen op redelijke jongeren met een andere origine? Toch een beetje racisme onder de kiezers-studenten, of mag dat niet meer opgemerkt worden dezer dagen?

***

O ja, ik mag de politieke benoemingen absoluut niet vergeten. De Open Vld claimt de gouverneursstoel in Oost-Vlaanderen, de CD&V een zitje in het directiecomité van de Nationale Bank. Carina Van Cauter trok al haar conclusies, Steven Vanackere niet. Misschien moet je haar wel in de Nationale Bank loodsen en hem tot Oost-Vlaams gouverneur benoemen. (Geef hem een tijdelijk adres in Gent en haar een financiële opleiding en het is opgelost.)

Die Nieuwe Politieke Cultuur, hoe zat het daar ook weer mee? Dood en begraven, zeker?

Jan Mulder zei in Humo dan weer dat hij al vijftig jaar weet heeft van gesjoemel in het voetbal. De vraag die de interviewer niet stelde: waarom zei je dit vijftig jaar geleden dan niet, beste Jan?

Onze nieuwe minister van Defensie, Sander Loones, die morgen Steven Vandeput vervangt, werd dan weer het collaboratieverleden van zijn voorvaderen aangewreven. Suggestie voor de criticasters: beoordeel de 39-jarige Loones — geboren vierendertig jaar na de Tweede Wereldoorlog — op zijn woorden en daden, niet op wat zijn familieleden meer dan zeventig jaar geleden hebben uitgevreten. Dat geldt ook in de andere richting. Beoordeel de kinderen van Syriëstrijders niet op wat hun ouders hebben uitgericht.

***

Jemen.

Armoede.

Daklozen.

Begroting op orde.

Klimaatopwarming.

Er zijn echt wel andere prioriteiten. Welke onzin staat ons de komende week te wachten?





  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post836

Supporters willen niet weten waarom

SportGeplaatst door Frank Van Laeken wo, november 07, 2018 16:21:23

('De Bankzitter', aflevering 15, eerder verschenen in De Standaard op maandag 5 november.)

De topper tussen KRC Genk en Club Brugge eindigde op een billijk gelijkspel, 1-1. Maar een nieuwe oprisping van de 'Football Leaks' overschaduwde de sportieve gebeurtenissen in het voetbal. De Fifa-baas blijkt even corrupt als zijn voorganger en de grootste clubs in Europa plannen een coup.

Er was geen ontkomen aan dit weekend. Een halve voorpagina, gevolgd door negen pagina's binnenin. De lezer van deze krant zal geweten hebben dat de redactie deel uitmaakt van het internationaal journalistenconsortium EIC, wat staat voor European Investigative Collaborations. Een netwerk van onderzoeksjournalisten dat zich sinds najaar 2017 ook toespitst op het topvoetbal, dankzij de 'Football Leaks': miljoenen documenten die werden gelekt door ene 'John', een mysterieuze man (of een groep mensen?) die duidelijk thuis is in de wereld van het Grote Geld, corrupte cenakels en machtige makelaars.

Lag de nadruk vorig jaar op dure contracten (de salarissen van Cristiano Ronaldo en Zlatan Ibrahimovic, de makelaarsvergoedingen van Mino Raiola en Jorge Mendes) dan ging het de voorbije weken over de door Ronaldo afgekochte verkrachtingszaak en nu over de rol die Fifa-baas Infantino in zijn vorig bestuurdersleven speelde bij het beschermen van clubs die de regels van Financial Fairplay met voeten traden, Paris Saint-Germain voorop.

Parvenus Sans Gêne

Gianni Infantino was van 2009 tot 2016 secretaris-generaal van de Uefa, en in die hoedanigheid rechterhand van Michel Platini. Nadat het zoveelste schandaal eindelijk de kop had gekost van de tot op het bot gecorrumpeerde Fifa-baas Sepp Blatter stelde de ambitieuze Infantino zich kandidaat voor het allerhoogste voetbalambt en zo werd in het Zwitserse Genève een Zwitser opgevolgd door een Zwitser, iemand die zich profileerde als 'zuiver' en die stemmen ronselde met de belofte dat het WK Voetbal zou worden uitgebreid van 32 naar 48 landen.

Uit de gelekte documenten moet nu blijken dat Infantino is tussenbeide gekomen om PSG ter wille te zijn. De Parijse club - in mijn drie jaar geleden verschenen boek £X€£$$ UNITED. Het geld van het voetbal verwerkte ik het acroniem tot 'Parvenus Sans Gêne' - is al acht jaar in handen van de emir van Qatar. Aan die deal gingen persoonlijke gesprekken met toenmalig Frans president Sarkozy en Uefa-voorzitter Platini vooraf. In ruil ondersteunde die laatste de kandidatuur van Qatar om het WK van 2022 te mogen organiseren. Het lukte in beide richtingen: PSG werd financieel gered en Qatar kreeg de organisatie toegewezen.

Onder de nieuwe eigenaars probeerde PSG de wereldtop naar de Franse hoofdstad te halen: Ibrahimovic, Cavani, Di María, Neymar, Mbappé. Het mocht wat kosten, ook al bestond er intussen zoiets als Financial Fairplay, FFP, in 2010 in het leven geroepen door... Platini en Infantino om de 'financiële doping' (hun woorden) in het voetbal aan banden te leggen. In een eerste fase mochten clubs nog 45 miljoen euro verlies draaien, tegenwoordig zitten we in fase 4: het verlies moet nu beperkt worden tot 5 miljoen euro over drie seizoenen. PSG negeerde zelfs die aanvankelijk nog heel soepele regels en kon rekenen op Infantino om te vermijden dat het zou uitgesloten worden van Europees voetbal, de ultieme straf voor wie FFP niet naleeft. Eerst was er wel een monsterboete van 60 miljoen, die na protest van PSG werd teruggebracht tot 20 miljoen, een som die ook Manchester City, die andere artificiële topclub, had betaald. Een habbekrats voor een emir of een sjeik. Clubs uit pakweg Roemenië en Turkije werden wel uitgesloten. Niet iedereen is gelijk voor de Europese voetbalwet.

In de zomer van 2017 was er de ruchtmakende transfer van Neymar, kostprijs: 222 miljoen euro. Een commissie onder leiding van de Belgische ex-premier Yves Leterme onderzocht de zaak, leek eerst openlijk tot de conclusie te komen dat PSG de FFP-regels met voeten had getreden, maar zette de officiële procedure alsnog stil. Wie gelooft die mensen nog? Terwijl vijf minuten sportieve moed hadden volstaan. Er zal nog eerder een vrouw in het toekomstige directiecomité van de Nationale Bank zetelen, dan dat het internationale topvoetbal zal worden gesaneerd.

Benieuwd of Gianni Infantino zijn conclusies zal trekken. In een eerste reactie noemde de Fifa de publicaties van 'Football Leaks' een lastercampagne. Dat zegt alles.

'Bedrieg ons!'

Nog opzienbarend in 'Football Leaks' zijn de concrete plannen van zestien profclubs om een eigen competitie op te richten, los van de nationale liga's en de Champions League. Een 'Super League' met de rijkere clubs uit Engeland (5 stuks), Italië (4), Spanje (3), Duitsland (2) en Frankrijk (2), alleen deelnemers uit de vijf grootste Europese competities. Bedoeling is om in 2021 van start te gaan met deze gesloten competitie.

De Super League zou de ultieme middelvinger richting Uefa zijn, terwijl de Europese voetbalbond de voorbije decennia al plat op de buik ging voor die topclubs. Eerst door de Europabeker voor Landskampioenen in 1992 om te vormen tot de veel lucratievere Champions League, daarna door meerdere clubs uit de toplanden toe te laten tot een competitie die cynisch genoeg wel 'kampioenenliga' bleef heten. Europese middenmoters als België mogen nog een rondje meedraaien, kampioenen uit kleinere voetballanden zijn enkel welkom in de opwarmfase in juli en augustus.

Als er ooit zo'n Super League komt, valt het te hopen dat tv-zenders de ballen zullen hebben om niet te bieden op de uitzendrechten. Een naïeve gedachte, maar ooit moet die 'Money makes the world go around'-spiraal toch doorbroken worden? Het zou helpen mochten supporters internationaal in opstand komen tegen deze gang van zaken. Ook dat is naïef, want fans lopen nog net niet met het opschrift 'Bedrieg ons!' op hun voorhoofd rond. En kijken vervolgens naar een wedstrijd van PSG of Manchester City. Om de slogan van de sponsor van onze eigen eerste klasse te parafraseren: supporters willen niet weten waarom.

Het voetbal is ziek, doodziek. Maar de patiënt weigert elke hulp.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post835

Prioriteiten

SamenlevingGeplaatst door Frank Van Laeken za, november 03, 2018 13:11:00

Vandaag precies zeventig jaar geleden pakte The Chicago Daily Tribune uit met groot voorpaginanieuws: Thomas Dewey was verkozen tot nieuwe president van de Verenigde Staten. Daar kon diens tegenstander, zittend president Harry S. Truman, de échte winnaar van de verkiezingen, wel om lachen, want hij toonde de krant tijdens zijn overwinningstoespraak aan zijn aanhang. Om als krant af te gaan moet je niet eens 'fake news' publiceren. Voorbarig zijn is al genoeg.

Over fake gesproken. De 'voormalige toekomstige burgemeester' van Brugge, zoals Pol Van Den Driessche in een commentaarstuk in De Standaard subtiel genoemd werd, probeerde begin deze week het 'nieuws' te lanceren dat de Brugse kerstmarkt voortaan wintermarkt zou worden genoemd, om andere gelovigen niet te schofferen. Versta: de moslims. Roep luidop: onderdrukking. Soumission! Dat gebeurde dan ook nadat het berichtje van de grijpgrage communicatie-expert van de N-VA werd opgepikt door de nieuwssite van een commercieel tv-station, waarna andere media er #metoo-gewijs op sprongen: wij willen dat ook brengen! Uiteraard zonder bronnencontrole. Eén telefoontje naar de organisator van de kerst-, pardon wintermarkt, had geleerd dat die benaming al twee jaar wordt gehanteerd en dat die wijziging er kwam om commerciële redenen. En vanuit het besef dat het een beetje gek is om een markt die weken vóór Kerstmis wordt geopend, kerstmarkt te noemen. Wintermarkt, dus. Logische beslissing. Niets aan de hand.

Behalve dan dat er weer hevig gestampvoet werd op de sociale media. Dat het een schande was. Dat we onze cultuur nu toch eens dringend moeten gaan beschermen tegen die indringers. Dat we straks niets meer te zeggen hebben in ons eigen land. Het zouden terechte verzuchtingen zijn, mocht het waar geweest zijn, dat de naam 'kerst' had moeten plaatsmaken voor 'winter' om de moslims niet voor het hoofd te stoten. Dat zou inderdaad reden tot kritiek zijn. Quod non. Maar het kwaad is geschied: voor honderden wild om zich heen slaande Vlamingen is dit het zoveelste bewijs dat we op de knieën gaan. Nog versterkt door een staatssecretaris die zich druk maakte over een door Groen en sp.a gehekelde campagne om steak met frieten aan te prijzen. Meteen werd er getoeterd dat links de Vlaming zijn wekelijkse culinaire uitspatting niet meer gunt, terwijl het puur en alleen ging over het promoten van producten die, op z'n zachtst gezegd, niet bovenaan staan in de voedingspiramide. De Vlaming moet maar voor zichzelf uitmaken of hij dat wil eten. Blijkbaar zijn alle problemen met vluchtelingen en transmigranten opgelost, is er voor hen een menswaardige oplossing gevonden, zodat een staatssecretaris zich nu kan vermeien met akkefietjes? (En eerlijk gezegd: ik vind een jongen en een meisje van een jaar of acht, die op 31 oktober 's avonds aanbellen en "Trick or treat" roepen, een significantere aantasting van onze cultuur dan de benaming van een markt.)

Het had op de sociale en andere media uitgebreid over de eerste dode dakloze kunnen gaan, deze week. Of over Jemen, die vergeten genocide. De groeiende armoede, nog zo'n thema dat de aandacht waard is, en de verontwaardiging van politici. Ik wil het niet eens over het gat in de begroting hebben, of over de klimaatopwarming. Dingen die er echt toe doen. Prioriteiten, net wat u zegt, beste lezer. Niet alleen zien sommigen het bos niet meer, ze kijken ook alleen nog maar naar denkbeeldige bomen.





  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post834

Monotoon getrommel in de kelder

SportGeplaatst door Frank Van Laeken do, november 01, 2018 19:16:10

(Deze bijdrage verscheen maandag 29 oktober in De Standaard in de reeks 'De Bankzitter')

2-2. De uitslag doet vermoeden dat het bodemduel tussen Zulte Waregem en Excel Moeskroen een lekkere wedstrijd was. Het spel ging aardig op en neer, maar gescoord werd er alleen na individuele flaters. Dit zijn degradatiekandidaten.

Een eenzame trommelaar en een stuk of zeventien olé-roepende supporters, het illustreerde pijnlijk hoe voetballen voor halflege tribunes in België klinkt. Gelukkig hebben ze in het Regenboogstadion een overenthousiaste omroeper, die de sfeer van een halve finale in de Champions League probeerde op te roepen. Nu nog de spelers vinden die zijn enthousiasme oppikken.

Trainer Francky Dury probeerde het na de 0 op 24 met een 3-4-1-2. 'Dan zouden we dit soort van patroon op het veld moeten zien', zei Play Sports-commentator Philippe Crols voor aanvang bij het tonen van de tactische pancarte. In de uitspraak zaten al enige reserves ingebouwd. Best wel een gedurfde tactiek van een geplaagde coach, trouwens, want op de flanken stonden Bongonda en De Pauw, twee aanvallende spelers. En dat voor een elftal dat na speeldag 11 de slechtste verdediging had, met al dertig tegendoelpunten.

Daartegenover stond Excel Moeskroen: slechtste aanval, met nauwelijks vier doelpunten uit elf wedstrijden, waarvan slechts één goal die er niet kwam na een stilliggende fase. Magere statistieken.

Alibi-verdedigen

Terwijl we bloednerveus werden van het monotone getrommel, vijfennegentig minuten lang, illustreerde Bruno Godeau waarom Moeskroen samen met Lokeren en Zulte Waregem onderin staat. De linksvoetige centrale verdediger trapte de bal met rechts domweg in eigen doel. Iets wat je elk weekend wel ziet gebeuren in het amateurvoetbal, maar niet zou mogen verwachten van doorgewinterde profs in de Jupiler Pro League. Deed Godeau dat op de laatste speeldag, dan zouden de verdachtmakingen niet van de lucht zijn. Nu was het gewoon een lachwekkend doelpunt van een speler die werd opgeleid bij Anderlecht, omgeleid bij Zulte Waregem, afgeleid bij Oostende en weggeleid bij Moeskroen. Typisch voorbeeld van een hedendaagse doorschuifvoetballer.

Het tweede doelpunt van de thuisploeg kwam er na een knappe demonstratie eentijdsvoetbal, waarna Théo Bongonda - na twee en een half behoorlijke seizoenen in de Spaanse eerste klasse begin van het jaar weer nedergedaald in eigen land - hard binnentrapte. De bal ging zo ongeveer door de Moeskroense doelman Jean Butez heen. Die wisselt al weken geweldige saves af met amechtig gegrabbel naar een schijnbaar met bruine zeep ingesmeerde bal.

Nog voor het halfuur scoorde Frantzdy Pierrot, de Haïtiaanse spits van Moeskroen, met het hoofd tegen, tussen de ingedutte verdedigers Heylen en Baudry in. Michaël Heylen stak nog even de hand op om buitenspel te signaleren, wat het bijlange niet was. Net voor het uur leidde een slechte pass van Nill De Pauw de gelijkmaker in. Pierrot kreeg aan de overzijde veel ruimte en trapte overhoeks binnen, de eerste keer dit seizoen dat Moeskroen twee keer scoorde. Davy De fauw en Damien Marcq hadden nog zonder veel overtuiging een zuinig voetje uitgestoken om Pierrot af te stoppen: alibi-verdedigen. Niet verwonderlijk dat Zulte Waregem veruit de slechtste defensie heeft.

Vrij zonder voorwaarden

'Aangename wedstrijd om volgen, ik denk niet dat veel toeschouwers zich aan het vervelen zijn', zei de wedstrijdcommentator. Hij had gelijk, maar was gelukkig niet blind voor de afval in het spel. Positief: vier doelpunten, een resem kansen. Negatief: veel slechte inspeelpasses, technische fouten en klungelachtig verdedigen. Zo speel je dus nog achttien wedstrijden met de bibber. Na het laatste fluitsignaal viel de trommelaar eindelijk stil: boeroepers in de hoofdtribune namen het van hem over.

De 1 op 27 is geen stap voorwaarts voor Dury en zijn manschappen. Donderdag 1 november moet het proberen kerkhofvoetbal te vermijden tegen het sterke, maar in uitmatchen labiele Standard. Het is moeilijk om in Zulte Waregem, in 2013 nog vice-kampioen, anderhalf jaar geleden derde, een potentiële degradant te zien, maar dat werd vorig seizoen ook gedacht van KV Mechelen. Moeskroen mag dinsdagavond al iets proberen te rapen tegen AA Gent, dat gelanceerd lijkt onder de nieuwe Deense trainer Jess Thorup.

Bij de derde club met 6 punten, Lokeren, werd trainer Peter Maes een paar uur na de inspiratieloze 0-0 tegen KV Oostende zonder pardon ontslagen. Wat een week voor de Limburger: dinsdag vrij onder voorwaarden na een nacht in de cel op verdenking van witwaspraktijken, zaterdagnacht vrij zónder voorwaarden.

Makelaarsgedrocht

Vraag is of clubs als Moeskroen, Zulte Waregem en het eveneens nabije KV Kortrijk wel kunnen overleven als profclub. Afstand Moeskroen-Kortrijk: 13 km. Afstand Kortrijk-Waregem: 19 km. Afstand Moeskroen-Waregem: 27,5 km. Met ook nog Club en Cercle Brugge en KV Oostende binnen een straal van 70 kilometer weet je: dit valt economisch niet vol te houden. Zulte Waregem speelde tot nog toe voor gemiddeld 6.606 toeschouwers, KV Kortrijk voor 5.295 en Moeskroen 2.845. Opgeteld (14.746) zou dat allicht voldoende zijn om een volwaardige eersteklasseclub uit te bouwen. De logica der dingen is dat minstens een van de drie snel zou degraderen.

Laat dat dan in eerste instantie Moeskroen zijn. Officieel eigendom van een Thaise zakenman, Pairoj Piempongsant, die al na een half jaar af zou willen van de Henegouwse club: andere hobbyclub gevonden in Griekenland, Panathinaikos. De eigenlijke grote baas van Royal Excel is Pini Zahavi, een van de belangrijkste spelersmakelaars in het internationale voetbal. Omdat een makelaar geen eigenaar mag zijn van een club, werd een scherm opgetrokken, eerst via een Maltees fonds, nu via een omwegje naar Thailand. Vier seizoenen eerste klasse, vier jaar degradatievoetbal met enkele wonderbaarlijke ontsnappingen en een paar verdachte uitslagen, vier keer ternauwernood een licentie bemachtigd, een va-et-vient van middelmatige buitenlandse spelers, nauwelijks aanhang: wie wordt er warm van dit makelaarsgedrocht?



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post833
« VorigeVolgende »