Maandans

Maandans

It's a marvelous night for a moondance!

Meningen over actuele gebeurtenissen. Of oude teksten "revisited". Startend vanuit een persoonlijke nood om gehoord/gelezen te worden. Een beetje pretentieus, misschien, in de hoop zo een discussie aan te zwengelen. Of toch op zijn minst tot nadenken te stemmen. Leuk tijdverdrijf mag ook, natuurlijk. O ja, de naam "Maandans" is de letterlijke vertaling van "Moondance", een management-boekingkantoor voor jonge Belgische rockbands dat ik eind jaren tachtig had, maar vooral: een heerlijk swingend nummer van een toen nog piepjonge Van Morrison, één van mijn favoriete artiesten. Kom ook eens langs op Twitter: @FrankVanLaeken of op mijn website: www.frankvanlaeken.eu

Dead Parrot-sketch

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken vr, december 14, 2018 11:44:29

Rien N-VA plus. Een woordspelingetje dat al een paar jaar rondtoert op de sociale media, maar het blijft leuk klinken. En het past perfect bij de huidige impasse in de Belgische federale politiek.

N-VA: je kunt niet zonder, je kunt niet met.

Het is ploeteren voor Charles Michel en zijn regering. Is het nu Michel I of Michel II? Of een 'restregering', zoals editorialist Jan Segers in Het Laatste Nieuws betoogde? Noem het voor mijn part Michel 1,5. Welk getal je er ook aan vastkleeft of welke bijnaam je ze ook geeft (ex-kamikaze, oranjeblauw, Marrakesh, huppeldepup), er is maar één vaststelling mogelijk: rien ne va plus. Het is gedaan, over en uit.

De premier vindt niet dat zijn regering nieuw is, volgens hem hoeft er geen vertrouwensstemming te volgen in de Kamer. Maar dan nog: je zit daar met een equipe die amper een op de drie volksvertegenwoordigers achter zich kan scharen en aangezien volksvertegenwoordigers ­— zoals de term het al aangeeft — het volk vertegenwoordigen, worden twee op de drie landgenoten momenteel niet vertegenwoordigd, in de steek gelaten. Zelfs als er tijdelijke coalities worden gesloten met oppositiepartijen: N-VA voor de begroting en economische kwesties, groenen en sociaaldemocraten voor klimaat en armoedebestrijding.

N-VA is nu machtiger dan toen het in de regering zat. My way or the highway, geldt nóg meer dan een week geleden. Het zal voor hen het hele pakket zijn, of het zal niets zijn. En als het niets is, moet Michel een bocht van 180 graden maken, en groene en rode speerpunten aanvaarden en uitvoeren, wat dan weer haaks staat op het regeerakkoord. Wil hij dat spelletje nog vijf maanden volhouden?

***

De huidige toestand van de regering-Michel kan je nog het beste samenvatten met een stukje uit de geweldige Dead Parrot-sketch van Monty Python, vandaag precies 49 jaar oud. Een man (John Cleese) stapt in een dierenwinkel om zijn beklag te maken over zijn Noorse blauwe papegaai, die dood in zijn kooi ligt. De winkelier (Michael Palin toen, Charles Michel nu) ontkent. Waarop de klant steeds bozer wordt en een reeks eufemismen over dood-zijn opdist.

He's passed on! This parrot is no more! He has ceased to be! He's expired and gone to meet his maker! He's a stiff! Bereft of life, he rests in peace! If you hadn't nailed him to the perch he'd be pushing up the daisies! His metabolic processes are now history! He's off the twig! He's kicked the bucket, he's shuffled off his mortal coil, run down the curtain and joined the bleedin' choir invisible!! THIS IS AN EX-PARROT!!!

***

De regering-Michel is niet meer. Ze is overleden. Beroofd van het leven. Ze rust in vrede. Dit is een ex-regering!!!

***

Het enige zinvolle wat Charles Michel rest, is om de korte trip van de Wetstraat 16 naar het koninklijk paleis af te leggen, dwars door het Warandepark (trek iets warms aan, premier, het is berekoud!), om daar het ontslag van zijn regering aan te bieden en dan kan de koning alleen maar vaststellen dat oranjeblauw verre van een meerderheid heeft, zelfs minder dan een aanvaardbare minderheid. Dit is een ex-regering, zal hij vaststellen. En dan moet de burger een maand of drie voor de zoveelste moeder aller verkiezingen van 26 mei dik tegen zijn of haar zin al naar de stembus. Zo werkt dat in een democratie.

***

Een tip voor de premier: ja, de kans is reëel dat het balorige Vlaanderen bij vervroegde verkiezingen nog meer naar rechts opschuift en dat de N-VA in dit landsgedeelte oppermachtig blijft, en ja, de kans dat u opnieuw mag aanschuiven bij staatsleiders en andere wereldse notabelen als eerste-minister is bijzonder klein, maar toch is het voor het land beter dat u nú, onmiddellijk (of neen, wacht nog tot donderdag, dan is dat VN-Migratiepact ondertekend en kan dát gezeur niet opnieuw beginnen), de stekker eruit trekt. En daar is een goede pro-Belgische reden voor: verkiezingen begin februari houdt in dat er nog drie en een halve maand zijn om een nieuwe regering te vormen vóór er Europees en Vlaams gestemd wordt. Drie en een halve maand (meer dan honderd dagen, sire) voorsprong om het quasi onmogelijke te realiseren. Als de federale verkiezingen samenvallen met de twee andere, zou het weleens kunnen dat de Vlaamse regering snel gevormd wordt, en dat de federale onderhandelingen in het diepvriesvak belanden. Waarna de Dead Parrot-sketch kan herhaald worden, niet voor deze regering, maar voor het land.

Soms is de stekker eruit trekken moediger dan wachten tot iemand anders dat doet.





  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post846

De geest van Goebbels

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, december 08, 2018 12:57:56

De jaren 30. Reductio ad Hitlerum. Gaan we niet doen, hé. Mógen we niet doen! En toch... Reductio ad Goebbelsum, mag dat wel? Een poging...

***

'Propaganda werkt het best wanneer diegenen die gemanipuleerd worden ervan overtuigd zijn dat ze uit eigen vrije wil handelen.'

***

Ja, het gaat over díe campagne, die officieel niet meer bestaat, vanwege: ingetrokken. Maar uiteraard bestaat ze nog wel: 1) omdat de (des)informatie is blijven hangen, 2) omdat alles wat ooit verspreid wordt in deze internettijden, niet zomaar kan verdwijnen, en 3) omdat de boodschap in de hoofden van wie het moest lezen — dus niet de opiniemakers, journalisten en politieke tegenstanders —, wel degelijk is overgekomen.

Slechte reclame is ook reclame, zo wordt weleens badinerend gezegd. En dus zijn de zes plaatjes die N-VA dinsdag op het middaguur de wereld instuurde, gewoon reclame. Ze hebben hun doel bereikt, de commotie achteraf is niet meer dan collateral damage, en dan nog. Voor de camera's namen kopstukken afstand, maar 's avonds plaatste de voorzitter tijdens nota bene een crisisvergadering op Instagram een 'grappig' fotootje van een chocolade zwartepiet, die hem was overhandigd. 'Ze hebben mij de Zwarte Piet gegeven.' Onderliggende boodschap: alles onder controle, we kunnen er alweer om lachen.

***

'De meest briljante propagandatechniek zal niet tot succes leiden als er niet aan één fundamenteel principe wordt voldaan - het moet beperkt blijven tot enkele punten die keer op keer herhaald worden.'

***

Hoe komt zo'n politieke top topical campagne tot stand? De communicatieverantwoordelijke geeft een opdracht, het communicatieteam komt met een voorstel, de verantwoordelijke geeft zijn fiat of stuurt bij, een laatste versie wordt bekeken, de communicatie wordt gelanceerd. De woordvoerder van Vlaams minister Weyts was, zoals gebruikelijk, een van de eersten om de boodschap gretig te delen. Begrijp: dit is zo afgesproken en ik sta er zoals altijd honderd procent achter.

Enkele uren wordt er dan geretweet en geliket dat het een lieve lust is. De achterban heeft de boodschap begrepen. Alleen kniesoren en opponenten roeren de kritische trom. Maar de negatieve reacties zijn behoorlijk massaal, dus wordt er van hogerhand ingegrepen. Campagne een beetje ongepast, we zijn te ver gegaan, bla en bla. Ben ik een machiavellist als ik denk dat dit ingecalculeerd was? Mogelijkheid 1: weinig of geen reactie, er is geen probleem. Mogelijkheid 2: sterke negatieve respons van de buiten- én een deel van de binnenwereld, we trekken de campagne in. Wat dus gebeurd is. Maar wat écht telt, is dat de fanatieke achterban mee is.

***

'Het is niet de taak van propaganda om intelligent te zijn, haar taak is om tot succes te leiden.'

***

De beelden van de campagne waren ronduit ranzig, op het randje van fascistoïde en racistisch. De tekst overleefde in vijf van de zes gevallen een eenvoudige factcheck niet. Leugentjes om bestwil, die al een tijdje circuleren in sommige kringen. Ze worden met zulke hardnekkigheid verspreid, dat het waarheden worden. Zo werkt dat nu eenmaal bij ongeïnformeerde burgers. Zo móet dat werken, volgens de wetten van de propaganda. Vlaams Belang zei: goed gedaan en dankuwel, we nemen het met veel plezier over. Dat zegt alles over vorm en inhoud van de campagne.

***

'Alleen geloofwaardigheid moet bepalen of propaganda-output waar of onwaar zou moeten zijn.'

***

To add insult to injury, is een bekend Engels spreekwoord. Een belediging toevoegen aan een kwetsuur, vrij vertaald. Dat deed de communicatiedienst van de N-VA dinsdagnamiddag na het intrekken van de infame campagne. Ik heb de tekst een keer of zeven gelezen en vind hem steeds beledigender klinken.

Lees even mee: 'De afgelopen uren is er commotie ontstaan rond de Facebookcampagne die de N-VA vandaag lanceerde. We vinden het belangrijk dat het inhoudelijke debat over het Migratiepact wordt gevoerd en dat onze bezwaren gekend zijn bij de bevolking.' (Door halve waarheden en hele leugens te vertellen?)

'De bedoeling was om laagdrempelig te zijn.' (Versta: u bent dom, we zakken af tot op úw niveau.)

'Maar de campagne heeft door de gekozen beelden haar doel voorbijgeschoten en wordt daardoor verkeerd begrepen.' (Alleen door de 'gekozen beelden'? De tekst was minstens even fout. En die 'verkeerd begrepen' is intussen een stoplap geworden bij de partij en haar functionarissen. Ook hier weer klinkt de onderliggende boodschap: jullie begrijpen ons niet, het probleem zit bij júllie.)

'Het bevordert het debat niet en is nu een politiek feit geworden. Daarom stoppen we de campagne.' (Versta: wie ons standpunt moest weten, wéét het nu, daar draait het om.)

***

'De essentie van propaganda bestaat erin om mensen zodanig van een idee te overtuigen, dat ze zich er uiteindelijk helemaal aan overgeven en er nooit meer aan kunnen ontsnappen.'

***

Heikele kwestie: mag je wel een vergelijking maken tussen een periode waarin Joden vervolgd en uiteindelijk systematisch uitgemoord werden, en de vluchtelingenkwestie vandaag? Er is nu eenmaal die holocaust, een onuitwisbare schandvlek in de geschiedenis van de mensheid, met weinig te vergelijken, en al zeker niet met de behandeling van vluchtelingen en migranten in 2018. Je kunt ook niet stellen dat de N-VA een fascistoïde en racistische partij is, ook al doen sommigen geregeld hun best om het tegendeel te bewijzen. Het gaat nog altijd om enkelingen.

Laten we die jaren 30-vergelijking dan ook niet maken. Maar sta me toe te benadrukken dat de onmenselijkheid en de ontmenselijking gelijkenissen vertoont. De manier waarop migranten, asielzoekers en vluchtelingen door een niet te onderschatten (significante!) minderheid in de samenleving op één hoopje worden gegooid — niet welkom! — is wel degelijk vergelijkbaar met de manier waarop de Joden tachtig jaar geleden ontmenselijkt werden. Allemaal dezelfde. Onbetrouwbaar. Ze willen onze leefruimte inpikken. Onze identiteit is in gevaar!

Meedoen aan die beeldvorming is ronduit gevaarlijk en onverantwoordelijk. Tenzij het zo bedoeld is.

***

'Propaganda moet zorgvuldig getimed zijn. De communicatie moet het publiek bereiken vóór concurrerende propaganda. Een propagandacampagne moet op het optimale moment starten. Het propagandathema moet herhaald worden, maar niet voorbij een punt van verminderend effect.'

***

Als je een leefloon wil, zal je moeten aanvaarden dat je aan anticonceptie doet. Een multicultureel feest zullen we niet sponsoren. Als hier een stel Afghanen een voetbalploeg wil oprichten, zullen we dat niet aanvaarden.

Aalst, 2018. Waar CD&V en Open Vld een coalitie hebben gevormd met de N-VA van burgemeester D'Haese. Bovenstaande 'ideetjes' werden de afgelopen dagen gelanceerd.

Ik voel mee met oprechte Vlaams-nationalisten die vanuit de bekommernis dat Vlaanderen beter af zou zijn als het onafhankelijk is — niet mijn standpunt, maar wel een democratisch verdedigbare piste — nu moeten vaststellen dat de partij die hen daarnaar moet leiden — en die zich in een nog niet zo ver verleden niet wenste te vereenzelvigen met het racistische discours van die andere, extremere partij — tot op dit niveau gedaald is. Begrijpelijk dat ze met alle postjes die vasthangen aan meer dan dertig procent halen tijdens verkiezingen niet onmiddellijk opstappen, maar wat moet het verdomd knarsetanden zijn om de voorbije weken te hebben beleefd. Die ranzige campagne was slechts de kers op een wansmakelijke taart. Hoe lang houd je dit vol?

***

'Propaganda naar het thuisfront moet een maximaal angstniveau creëren.'

(Alle citaten zijn afkomstig van of worden toegeschreven aan Joseph Goebbels (1897-1945), minister van Volksvoorlichting en Propaganda in nazi-Duitsland.)



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post844

Te Gek!?

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, oktober 27, 2018 13:40:54

De nieuwe campagne van Te Gek!?, een initiatief dat al veertien jaar aandacht opeist voor psychische problemen, draait rond hoogsensitiviteit. Vijftien procent van de bevolking is hoogsensitief, lees ik op www.tegek.be. "Wist je dat... een hoogsensitief persoon sneller dingen opmerkt, maar tegelijk intense prikkels eerder als lastig of als pijnlijk ervaart, wat kan leiden tot een verhoogde psychische kwetsbaarheid?" Euh, ja, ik wist dat al.

Hoe moeten we dit onder de aandacht brengen, klonk het op een van de brainstormnamiddagen van Te Gek!?. Toen kwam iemand op een briljant idee: laten we een aantal ongevoelige mensen in te schakelen, om het verschil duidelijk te maken. En zo geschiedde, al maakten ze zich er wel snel van af: er werden alleen anti-ambassadeurs van hoogsensitiviteit ingeschakeld uit de federale regering. Zo kan ik het ook: één vergadering en klaar was Kees. Gek, hé?

***

"Sanity is not statistical"

(George Orwell, 1984)

***

"Ik heb de vliegtuigen zien vliegtuigen en ze vliegen goed", zei Paul Vanden Boeynants ooit laconiek over een vorige zwaar gecontesteerde aankoop van gevechtsvliegtuigen. De acroniem geworden Brusselse beenhouwer-politicus was bijna acht jaar minister van Landsverdediging in zeven opeenvolgende regeringen, dan heb je wel wat connecties in de oorlogsindustrie en kun je al eens eigenhandig dingetjes regelen, zonder dat er al te veel parlementaire heisa over ontstaat.

Toen de ontslagnemende regering die zijn naam droeg in 1968 en stoemelings Mirage-gevechtsvliegtuigen aankocht (toen waren de Fransen nog onze vrienden), waagde een journalist het om te vragen of het wel verantwoord was om zulke dure tuigen te kopen in een regering van lopende zaken. VDB repliceerde: "Dat zijn geen lopende zaken, vriend, dat zijn vliegende zaken!"

Met VDB kon je nog lachen, ook al was hij dan zo corrupt als alle andere regeringsleden uit die tijd samen. Steven Vandeput is minder humorist dan zijn illustere voorganger, wellicht ook minder corrupt, maar hij mocht deze week wel een discutabele aankoop aankondigen: de F-35 zal het worden. Dat wisten we al een dik jaar, maar eerst mochten die vervelende lieden van de oppositie nog wat lelijks roepen en toen dat vervelend gedoe achter de rug lag, werd de beslissing in ijltempo door het parlement gejast. De herfstvakantie stond voor de deur, no time to waste.

Die F-35 is uiteraard het van het, of moet dat worden, want nu vertoont de vliegende blikkendoos nog wat mankementen. Och ja, de eerste toestellen moeten pas begin 2025 vliegensklaar staan. Dan denk ik, simpele ziel: waarom wordt dat meerderheid tegen minderheid beslist, zonder volwaardig debat, als je weet dat we in 2025 twee regeringen verder staan en dat die toekomstige bewindsploeg dat ding misschien helemaal niet wil?

Eric Donckier, gewezen politiek commentator van Het Belang van Limburg, zei het eergisteren nog op het TIJDcongres van MoMeNT in Tongeren (waar ik ook een paar woorden mocht zeggen): langetermijnbeslissingen moet je lostrekken van kortetermijndeadlines. En, voeg ik eraan toe: ze moeten breed gedragen worden en niet alleen door de toevallige leden van een tijdelijke meerderheid. Gouverner, c'est prévoir, neen? (Te gek!)

***

"War is peace.

Freedom is slavery.

Ignorance is strength."

(George Orwell, 1984)

***

Vingerafdrukken op de nieuwe identiteitskaart. Ik heb er net een nieuwe moeten afhalen, dus heb ik er negen jaar en tien maanden geen hinder van, maar de commissie Binnenlandse Zaken heeft woensdag het licht op groen gezet. Een ideetje uit de koker van minister Jambon, om onze veiligheid te kunnen garanderen, dat spreekt voor zich. Zo kunnen we misdadigers sneller opsporen, tenminste: als die zo vriendelijk zijn om hun vingerafdruk ergens achter te laten.

Geef toe dat het knap bedacht is: diegenen die ons al een paar jaar een onveiligheidsgevoel proberen aan te praten, komen nu af met een verplichte vingerafdruk op onze eID-kaart. "Bij ons zijt ge veilig, beste burger, ziet ge wel!" Genialiteit voor simpele zielen.

Wel vervelend dat er al een tijdje geen noemenswaardige aanslag meer geweest is in dit land, de mensen zouden op den duur nog denken dat het hier veilig is op straat en dat draconische maatregelen niet meer zo hoeven. Kijk daar, een boerkini: straks vormen die een leger en komen ze ons veroveren! Ginder, drie moslims die staan te konkelfoezen, over tien jaar zullen ze de macht hier overnemen! Onveilig zult gij zijn, beste landgenoot.

We hebben onze privacy toch al te grabbel gegooid, dan is dit toch een goed idee, zo voerden de voorstanders aan. Op sociale media werd die mening ook geventileerd door anonieme accounts, dat was best grappig. Niets te verbergen, hahaha. En dat we toch ook op Facebook zitten of naar Amerika reizen, waar je verplicht je vingers in de inkt moet dopen wil je het land binnen mogen? Tja, daar kies je dus wel zelf voor. Hier zou het domweg verplicht worden. België, Big Brotherland. Daar kwam dus protest van. #ikweiger. Ik ook.

De dag nadien was er een geval van zware verkeersagressie in Sint-Niklaas. Iemand beet het oor van een trucker af. Misschien best ook tandafdrukken op de eID-kaart zetten? Of is dat al te gek?

***

"Who controls the past controls the future.

Who controls the present controls the past."

(George Orwell, 1984)

***

Geen twee zonder drie, dacht de minister van Volksgezondheid. Woensdag, vingerafdrukkendag, donderdag, gevechtsvliegtuigendag, vrijdag, ziekemensenpestdag, een ware hattrick. Als het aan Maggie De Block ligt, komen er richtlijnen voor huisartsen waarin zal staan hoe lang uw ziekteverlof voortaan mag duren. Hartinfarct? Afhankelijk van hoe zwaar uw beroep is, wordt u geacht na achtentwintig of zestig dagen weer op de werkvloer te staan. Lichte angst of depressie? Twee weken. Lage rugpijn en u heeft een zittend beroep? Eén dag. In remissie na borstkanker? U krijgt binnenkort te horen wanneer u genezen wordt geacht. 't Is een beetje zoals die indicatieve tabel die de voetbalbond heeft opgesteld om schorsingen van spelers een beetje te harmoniseren. Daar is dat logisch — liefst geen twee maten en twee gewichten —, voor de individuele patiënt is het pure idiotie.

De Block haalde haar inspiratie uit Frankrijk (dat ons dus geen vliegtuigen, maar wel te gekke ideeën mag leveren), waar zo'n tabel al bestaat. En natuurlijk is het geen besparingsmaatregel, hoe durven we dat nog maar te insinueren! Een huisarts die collega-huisartsen aan de leiband wil houden, dat is nieuw in onze politiek. "Trop is te veel", zou VDB zeggen.

Tiens, is niet iedere patiënt een individu, dan? Zijn onze lichamen en onze geesten dan allemaal hetzelfde? Liberalisme, bestaat dat nog? Iedereen apart, zo veel mogelijk vrijheid voor het individu, iemand? Hoe noemt men dat systeem ook weer waarin alles en iedereen gelijkgeschakeld wordt? O ja, communisme. Rode Maggie.

***

"Orthodoxy means not thinking — not needing to think.

Orthodoxy is unconsciousness."

(George Orwell, 1984)

***

Ik zit hier ondanks alles met een redelijk brede glimlach dit stukje te tikken: mijn favoriete clubje heeft gisteravond namelijk gewonnen. Beerschot Wilrijk 3 - OH Leuven 1. De bekendste supporter van Leuven, ene Theo F., een flinke man die in tegenstelling tot zijn partijvoorzitter de oorlog met links duidelijk nog niet beu is, heeft een dubbele reden om triest te zijn: z'n ploegje heeft verloren en alle tegendoelpunten kwamen via de linkerflank. Linkse zever, te gek!

***

"Winston Smith: 'Does Big Brother exist?'

O'Brien: 'Of course he exists.'

Winston Smith: 'Does he exist like you or me?'

O'Brien: 'You do not exist.'"

(George Orwell, 1984)

  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post831

Forza

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, oktober 20, 2018 13:13:32

'Vandalisme op het kerkhof: totaal gebrek aan respect voor onze overledenen'. 'FORZA TV: onthutsende beelden. Afrikanen lopen met vuurwapen door de stad!' 'Video: Vechtpartij in de Achturenstraat. Integratie al zeer goed geslaagd, of is het "geslagen"?...' 'Nieuwe beelden van jongerenbende Squad 94! Forza Ninove eist keiharde aanpak en roept slachtoffers nogmaals op om klacht in te dienen!' 'Deze nacht diefstal in zwembad van Ninove. Wees waakzaam!'

Het krioelt van de uitroeptekens op de website van Forza Ninove, de extreemrechtse lijst die vorige zondag veertig procent van de stemmen behaalde in de Oost-Vlaamse stad. Het lijkt wel alsof Ninove een grote no-gozone is geworden, door de intocht van 'vreemdelingen' die het Nederlands onmachtig zijn. Even de statistieken van de federale politie erbij halen (www.stat.policefederale.be/criminaliteitsstatistieken/interactief/tabel-per-politiezone/): blijkt dat er in 2012 2.599 criminele daden werden vastgesteld in Ninove en dat dit cijfer vorig jaar was opgelopen tot 2.687. Een stijging met achtentachtig sinds zes jaar geleden. Dat is niet significant veel meer, maar wel opmerkelijk, omdat de criminaliteitscijfers in de meeste politiezones zijn gedaald. Aandachtspuntje. Als we dan kijken door welke categorieën die stijging wordt veroorzaakt, dan blijken dat 'bedrog', 'drugs' (een groeiend fenomeen dat in alle politiezones opduikt) en 'andere' (een vergaarbak van criminele feiten) te zijn. Autodiefstallen en diefstal van objecten uit de auto zijn nagenoeg gehalveerd (betere beveiliging door de constructeurs, ongetwijfeld), zakkenrollerij eveneens, woninginbraken zijn met een derde afgenomen. Het aantal handtasroven was in 2017 zelfs gedaald tot... nul. Stijgen wel: fietsdiefstallen (van 79 naar 141), winkeldiefstallen (95-107) en — verontrustend — gewapende diefstallen. Al ging dat in totaal om zeven gevallen, een om de twee maanden. Erg voor de betrokkenen, zeer zeker, arresteer de daders en geef de slachtoffers psychologische bijstand, maar op een totaal van 38.692 inwoners nog altijd beperkt.

Het is nu niet bepaald dat je in Ninove (geuzennaam: 'De oudste, de stoutste en de wijste der steden') voortdurend achterom moet kijken, maar je moet wel op je hoede zijn. Zoals in alle steden ter wereld, eigenlijk.

***

Grappig: als je op forzaninove.be van een detailpagina opnieuw naar de startpagina wilt, verschijnt er in het url-scherm heel eventjes 'about:blank', wat meteen de essentie van dit samenraapsel van Vlaams Belangers en onafhankelijke kandidaten illustreert: het gaat om een bijzonder blank fenomeen. Eigen volk eerst, pardon: eerst onze mensen. 'Forza Ninove zet met 15 zelfstandigen op de lijst zwaar in op de middenstand!' Spoiler alert: het gaat om witte middenstanders (en dan heb ik het over hun huidskleur).

Omdat ik afgelopen weekend mee de verkiezingen mocht presenteren op TV Oost en ik dan op tien minuten van mijn deur telkens door Ninove reed, zag ik de verkiezingsborden prominent naast de weg staan. 'Het is 1 voor 12!' 'Guy D'haeseleer Kandidaat Burgemeester'. Maandag mocht ik die kandidaat-burgemeester interviewen na zijn triomftocht. Eerlijk: een man zonder charisma, geen vlotte prater, je vraagt je af hoe zo iemand zo populair wordt. Een tip van de sluier (oeps!) wordt nu opgelicht in de weekendkranten: hij zit voortdurend op café, trakteert jan en alleman, spendeert daar een groot deel van zijn parlementaire wedde aan (hij is meestal afwezig in het Vlaams Parlement), praat veel, luistert veel en knikt nog veel meer. Hij geeft 'de mensen' het gevoel dat ze meetellen en dat ze gelijk hebben. Dienstbetoon met een Witkap binnen handbereik, het werkt. Niet luisteren naar de mensen, dat werkt niet, zo wisten ze dertig jaar geleden al in de Antwerpse Seefhoek.

Ik mocht zijn partij niet extreemrechts noemen en hij benadrukte dat er slechts zes Vlaams Belangleden op de lijst met 33 namen stonden. Die verontrustende foto met een Hitlergroet op het volksfeest 's avonds? Framing van De Morgen, zo wist hij. Helaas had ik de fameuze 'chocomousse'-post toen nog niet zien passeren. Hij rekende op clementie van de N-VA-top. Je mag gerust ons programma lezen, daar staat niets racistisch in, benadrukte hij nog. En dat klopt: in dit meer dan zeventig (!) punten tellende programma lees je veel over mobiliteit, parkeerbeleid, veiligheid en dat soort dingen. Hoofddoeken mogen niet in stadsgebouwen, er wordt her en der over 'vreemdelingen' gesproken, maar ranzige taal? Neen, een duidelijk doordachte, radicaal rechtse tekst. Meer donkerblauw dan bruin. De taal in de brochure is een pak voorzichtiger dan de taal aan de toog in sommige Ninoofse etablissementen.

N-VA-voorzitter De Wever had maandagochtend nog niet in zijn kaarten laten kijken, met een wat warrige uitleg: dat je het signaal van de kiezer niet kunt negeren en dat het wat hem betreft liever niet tot een coalitie Forza-N-VA zou komen, maar dat dit eerst intern moest besproken worden. Ik dacht: er wordt een opening gecreëerd. Tot die chocomousse-foto 's avonds in Het Grote Debat op Eén zat en De Wever reageerde dat de kans op samenwerking nu 'sub zero' was geworden. Een beetje zoals de gevoelstemperatuur in Ninove bij diegenen die níet op Forza hadden gestemd, toch nog altijd zestig procent van de stemgerechtigde bevolking.

***

N-VA koos dinsdag voor de vlucht opzij: oppositie. Dat maakt het dilemma alleen maar groter, want de twee andere partijen, Open Vld en Samen (een tijdelijk kartel van CD&V'ers, sp.a'ers en Groenen), willen niet met Forza in de Dender. N-VA wil dus niet meewerken aan het doorbreken van het cordon sanitaire en het wil evenmin meewerken aan een coalitie tégen Guy D'haeseleer. Want er is dat ene Amerikaanse spreekwoord: damned if you do and damned if you don't. Er bestaat geen juiste keuze.

Wat N-VA doet is strategisch slim én pervers.

Slim, omdat je zo vermijdt dat je wordt gepercipieerd als extreemrechtse cordon-doorbrekers, opportunisten van het ergste soort. Bovendien weet je dat je over zes jaar een gepeperde rekening krijgt gepresenteerd: ofwel doet de coalitie het naar behoren (en dan zal vooral Forza de vruchten plukken, mogelijk zelfs ten koste van N-VA, dat nu al terugviel van vijf naar twee zetels, en wenkt alsnog de absolute meerderheid voor D'haeseleer en de zijnen), ofwel wordt het een gigantische flop (en zal je eveneens stemmen verliezen).

Pervers, omdat je een democratisch te verantwoorden meerderheid (twee zetels op overschot) uitsluit, waardoor Ninove per definitie onbestuurbaar wordt. En ook omdat je de weg vrijmaakt voor gedoogsteun aan een minderheid van Forza (15 zetels op 33). Je kunt dus én een rechts beleid uitstippelen én oppositie voeren als Forza te ver gaat. Ik geloof niet dat dit uit de koker van de lokale N-VA-vertegenwoordigers komt. Dit is de betere politieke stratego. Maar of de gemiddelde Ninovieter daar beter van wordt?

***

Wat ik mij nu zo opeens afvraag: zou kiesbedrog onder 'bedrog' worden opgenomen in de criminaliteitscijfers?



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post829

Identiteit

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, oktober 06, 2018 12:39:33

Deze verkiezingen draaien rond identiteit, zei de voorzitter van de populairste partij van Vlaanderen tijdens een gastcollege eerder deze week. De Nederlandse taal en verlichtingswaarden als vrijheid en gelijkheid zijn vitale componenten, zo preciseerde hij. Identiteit is de schraag waarop onze democratie rust, het is "een natuurlijke behoefte van de mens". Uit zijn toespraak: "Wij zijn geen solitaire dieren. Het unieke vermogen van de homo sapiens om abstract te denken maakt het ons mogelijk om een collectieve identiteit te delen met mensen die we niet persoonlijk kennen. Het vormen van grote groepen mensen die elkaar erkennen en herkennen als medespeler van hetzelfde team maakte ons tot meesters van de schepping. Het zorgt er ook voor dat we een democratisch bestel kunnen doen functioneren en het creëert een ethische verbinding die de basis legt onder solidariteit via herverdeling binnen de groep."

Ik probeer dat te vatten en kan er me tegelijk veel en weinig bij voorstellen. Ja en neen. Warm en koud. Zin en onzin. Open en gesloten. Wat is mijn eigen identiteit? Ik denk: Mens-Man-Wereldburger-Europeaan-Belg-Vlaming-Antwerpenaar-inwoner van een kleine gemeente in het Pajottenland. Niet noodzakelijk altijd in die volgorde, maar meestal wel. En Beerschot-supporter natuurlijk, dat ook. Daar identificeer ik me mee. Dus ja, vrijheid en gelijkheid, dat zijn fundamentele waarden, maar die Nederlandse taal is eerder toevallig, omdat ik nu eenmaal hier geboren ben. Ik ben een Vlaming omdat ik uit de regio Vlaanderen afkomstig ben, maar beschouw dat niet als een verdienste noch als een bewijs van deugdelijkheid. Ik voel mij meer Europeaan dan Vlaming. Ik heb meer affiniteit met een inwoner van New York dan met een doorsnee plattelander hier. Identiteit bestaat, fluctueert, is niet zo statisch als nationalisten willen doen uitschijnen. Heel eerlijk, dat zei die voorzitter van de week ook letterlijk: "Wie wij zijn is niet wie wij waren en wie wij zullen zijn". Maar net daarom vond ik de rest van zijn discours zo teleurstellend voorspelbaar, want het is net wel op hic et nunc gericht. Een samenleving evolueert, anders zou het niet 'samenleving' genoemd wordt, maar 'samenstilstand', of zoiets. En natuurlijk moet je basiswaarden verdedigen, maar wat zijn die? De Tien Geboden? Niet doden, niet stelen, niet bedriegen, niet liegen, niet jaloers zijn: akkoord. Maar bovenal één God beminnen en de dag des Heren heiligen, zijn aan deze atheïstische jongen niet besteed. De Grondwet en een dosis gezond verstand kunnen een leidraad bieden.

***

Zou een inwoner van een sociale woning in Gent wakker liggen van zijn of haar identiteit? Of denkt die eerder aan die dakbalk, die dreigt neer te storten op zijn hoofd? De schimmel op de muur. De penetrante geur die in huis blijft hangen. De rekeningen die moeten betaald worden. De modale mens heeft nood aan het vervullen van zijn basisbehoeften: eten, drinken, een dak boven het hoofd, met een gerust gemoed kunnen slapen, een veilige omgeving, graag zien en gezien worden. Die stelt zich niet de vraag: wat is nu mijn identiteit ook alweer? Maar wel: zal er op het eind van de maand nog een stukje loon overblijven? Of erger: zal er op het eind van mijn loon nog een stukje maand overblijven?

Gemeenteraadsverkiezingen draaien nog veel minder rond identiteit dan federale, Vlaamse of Europese. Het gaat om lokale behoeften, micro machtsverhoudingen, wie het met wie wil doen en waarom en hoe je daar zelf beter van wordt. Grote ideologieën zijn niet besteed aan een dorp. Ik deed mee aan een paar stemtesten en kwam amper boven de vijftig procent uit van standpunten die aanleunen bij de mijne. Ik kwam uit bij politici en gelegenheidspartijtjes die ik van haar noch pluim ken (en wil kennen), een samenraapsel van populistische ideetjes om toch maar de zittende (absolute) meerderheid naar af te sturen. En met die partij aan de macht heb ik ook al niets. Ik ken beter mijn weg in buitenlandse steden dan in mijn eigen dorp, en dat vind ik best zo. Ik identificeer mij nadrukkelijk niet met dit kabbelende leven, maar ik vertoef er wel graag, in alle rust. De lokale identiteit? Connais pas. De lokale taal? Ik weiger ze te spreken. Ja, in mijn woonplaats hamer ik op het Nederlands.

Ik vind Vlaanderen wel een prettige regio om in te wonen, maar vraag me niet om me ermee te identificeren. Al word ik inwendig woest als een vertegenwoordiger van een telefoonmaatschappij me in het Frans belt om te proberen me een abonnement aan te smeren. Dat vind ik onbeleefd, dus ja, meneer de voorzitter, laten we zo goed en zo kwaad als dat kan een gemeenschappelijke taal hanteren — en dat mag best het Nederlands zijn — en vrijheid en gelijkheid respecteren, maar daar mag het wat mij betreft ophouden.

***

Er was vorig weekend veel te doen rond Curieuzeneuzen, een onderzoek van De Standaard dat de luchtkwaliteit had gemeten in heel Vlaanderen. Dat bleek in sommige gevallen flink tegen te vallen. Heel wat plekken scoorden rood (slecht), sommige paars (slechter). Niet zo toevallig was de toestand in de grootstad A belabberd, de stad waar de identiteitsvoorzitter van hierboven burgemeester is. En dus, zo concludeerden zijn aanhangers, was dit een gekleurd onderzoek. Daarmee bedoelden ze niet 'rood' en 'paars', maar links. Iemand die zichzelf Een Heel Groot Licht waant, fanatieke flamingant en tevens hoofdredacteur van een opiniewebsite die zeer eenzijdige opinies publiceert, ging zover het onderzoek activistisch te noemen, een met voorbedachten rade opgesteld plan van (s)linkse pennenridders om vlak voor de verkiezingen bestuurders in diskrediet te brengen. Alsof dat het opzet was van dit onderzoek!

Schone lucht is een mensenrecht. Dat garanderen is verdorie een plicht van politici. En als die dat niet doen, is het de verdomde plicht van journalisten om dit naar buiten te brengen. Tenzij je een verborgen agenda hebt, zoals die ene opiniewebsite. Je gaat me niet horen zeggen dat er geen vooringenomenheid is in de journalistiek: vooroordelen en voorkeuren zijn des mensen. Maar de activistische (pseudo)journalisten vind je eerder buiten dan binnen de mainstream media.

***

Mijn stemadvies: ga stemmen!

***

Volgende week zondag presenteer ik vanaf 16 uur mee het verkiezingsprogramma op TV Oost. De dag voordien is er een uitgebreide generale repetitie en moet ik studeren op de samenstelling van de coalities in 27 steden en gemeenten, geen tijd dus om een doorwrochte blogpost te schrijven. Tot 'in den draai', na de verkiezingen.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post820

Aftellen naar 14/10

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, september 15, 2018 13:23:26

Over negenentwintig dagen moeten we naar het stemhokje. Verplicht. Opdraven en uw plicht vervullen! Het zijn gemeenteraadsverkiezingen, normaal lig ik daar persoonlijk niet zo wakker van. U moet weten, ik ben Antwerpenaar, maar ik woon op de parking. Heel eerlijk: de campagne in mijn geboortestad interesseert me veel meer dan die op de plek waar ik al veertien jaar woon. Op een schaal van 0 tot 10: óneindig veel meer. Al zal het ook hier ongetwijfeld boeiend zijn. De vraag is: doorbreekt de N-VA de hegemonie van de CD&V? Deze gemeente kent namelijk al sinds de fusie van gemeenten in 1976 een absolute meerderheid van lokale christendemocraten. In 2006 behaalde de CD&V nog 78,54 procent van de stemmen. Dat is wat ze in Amerika a landslide zouden noemen: de verzamelde concurrentie stond niet op de foto (dat waren toen alle andere partijen sámen, die zich voor de gelegenheid — er was over nagedacht, maar niet al te lang — KARTEL hadden genoemd). Zes jaar geleden kwamen er vijf aparte partijen op en zakte de CD&V naar 56,78%, de laagste score in tweeënveertig jaar. Paniek in de oranje tent. En nu houdt de populaire burgemeester, al achttien jaar op die stoel als opvolger van zijn nóg populairdere voorganger die vijfendertig jaar de sjerp droeg tot hij letterlijk doodviel, het voor bekeken. Verdriet om zijn (een paar jaar geleden) overleden vrouw en een kwakkelende gezondheid, zo zegt hij zelf. Gesjoemel in de marge en niet meer zo gewenst binnen zijn eigen partij, zo zeggen anderen. Dat is iets wat de autochtone bevolking ongetwijfeld bezighoudt, het levert ook wat extra inkomsten op voor regionale verslaggevers, maar als allochtoon die weigert te integreren gaat het bij mij het ene oor in en het andere weer uit. Ik zou niet eens weten wie de kandidaten zijn en welke partij het interessantste programma voor mij te bieden heeft. Wat De Wever, Beels, Van Besien, Peeters, Mertens en De Backer bekokstoven interesseert me dan veel meer. Zou het toch iets zijn met 't stad en de parking?

***

De bitsigheid van de toon waarmee tegenwoordig campagne wordt gevoerd is ongezien. Ik mocht voor het eerst mijn verplichte stemrecht uitoefenen op 8 november 1981, op m'n tweeëntwintigste. Voor het eerst mochten 18-jarigen toen hun stem uitbrengen, iets wat ik zelf vier jaar voordien dus nog niet mocht. De CVP van kortstondig premier Mark Eyskens verloor veertien zetels, maar hield er wel drieënveertig over, ruim meer dan PVV, SP en VU. Meer dan voldoende om weer de eerste minister te mogen leveren. Agalev palmde voor het eerst twee zetels in het federale parlement in (niet mijn verdienste), Vlaams Blok stuurde als nieuwkomer één volksvertegenwoordiger naar Brussel (niet mijn schuld), de unitaire communistische partij behield nog twee van z'n vier zetels (niets mee te maken).

Politici gebruikten soms harde taal in die dagen: Leo Tindemans trad af omdat zijn coalitiepartners de grondwet als "een vodje papier" behandelden, oppositieleider Louis Tobback noemde premier Martens Caligula, da joenk Verhofstadt liet zich evenmin onbetuigd met zijn radde tong, enzovoort, enzoverder. Er werd al eens ruzie gemaakt binnen de coalitie en dan viel de regering, maar nooit eerder werd er zo openlijk en zo permanent geruzied tussen leden van een regering of van regeringspartijen als nu. Nooit eerder werden in politieke discussies termen als 'bloedhond' gehanteerd door een lid van de regering, of had een (voormalige) schepen het over 'journalistenratten'. Nooit eerder zei een burgemeester over de lijsttrekker van zijn voornaamste coalitiepartner dat die z'n vis ging kopen bij een notoir lid van een drugbende. Ze rollen voortdurend vechtend over de vloer. Als ploegmaats dat in het voetbal zouden doen, kregen ze een rode kaart. In de politiek levert het spektakel op en heel veel plaatsvervangende schaamte. De lieden die ons regeren laten elke dag opnieuw merken dat ze gewrongen zitten in een verstandshuwelijk, de lieden die daar oppositie zouden moeten tegen voeren kunnen er niet tegenop, en wel om drie redenen: hun debatstijl is te krachteloos of te weinig origineel, ze maken inhoudelijk te weinig het verschil én geen enkele oppositietaal is sterker dan de zelfvernietigingskracht van ruziënde coalitiepartners. Of is het allemaal schijn?
***

Negenentwintig dagen en ik weet niet voor wie ik moet stemmen. Tweehonderd drieënvijftig dagen voor de zoveelste Moeder Aller Verkiezingen — federaal, Vlaams én Europees — en ik zou begot niet weten wat ik moet doen, straks. Ik hoor en lees flarden van partijprogramma's die me aanstaan, anderen stoten me dan weer af. Ik hoor en lees gekakel, maar word niet warm van de sociale media-politiek die wordt opgevoerd. Een barslecht geregisseerd toneelstuk. Veel te vaak theater zoals te verwachten en te voorzien was, de macht der theaterlijke dwaasheden loert om de hoek, om het met de titels van een in opspraak gekomen kattensmijter te hebben. Politiek is nooit echt een propere stiel geweest, maar ik herinner me niet dat er ooit tevoren met zoveel bakken modder tegelijk is gesmeten, en dan nog wel naar collega's die de dag na de verkiezingen preferentiële partners blijken te zijn, bij gebrek aan beter. Sommige partijen staan mijlenver van de doorsnee kiezer af, anderen hebben de kloof tussen burger en politiek helemaal gedicht, zodanig zelfs dat hatelijk populisme deel is gaan uitmaken van discours en beleid. Dan liever die kloof, eerlijk gezegd: je verwacht van een politicus dat die over de toekomst nadenkt, het beste met ons voor heeft, zich kan onttrekken van de waan van de dag. Niet dat hij of zij zich vereenzelvigt met toogpraat en makkelijke, sloganeske taal.

Het mag stilaan weer over inhoud gaan. Er is heus niets mis met een politicus die een Grote Boodschap heeft. Liever dat dan het constante kakken op elkaar.



  • Reacties(1)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post813

Weg met de democratie?

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, mei 19, 2018 13:08:32

"Democratie is de slechtste vorm van regeren, op alle andere na."

***

Ik moest aan die legendarische, aan de Britse staatsman Winston Churchill toegeschreven uitspraak denken, toen ik vorige zaterdag rond middernacht zapte naar de puntentelling op het Eurovisiesongfestival. Een jaarlijks moment van zelfkastijding waarop ergernis en cynisch amusement elkaar kruisen. Ik weet niet of de goede Winston, bij het roken van een stevige sigaar, de laatste negen jaar van zijn leven naar dat liedjesfestival heeft gekeken, in de tijd dat deelnemers nog echt moesten kunnen zingen en niet als kippen zonder kop rondliepen op het podium. Misschien neuriede hij tien maanden voor z'n dood wel mee Non ho l'età.

Die democratie-uitspraak - die Churchill in werkelijkheid leende van een voorganger - sprong me voor de geest toen de punten van de volksjury's die van de vakjury's overruleden. Het zijn net verkiezingen, dacht ik. De stem van het volk klinkt krachtiger dan de stem van opiniemakers en experten. Je kunt dat 'democratie' noemen, maar het wordt steeds beangstigender. En dan heb ik het niet over die Israëlische nep-Björk die dankzij de stemmen van de massa triomfeerde. Kan het mij wat schelen wie er wint op het festival van de wansmaak! Neen, ik vind het beangstigend dat de stem van het volk steeds onvoorspelbaarder wordt en dat 'de mensen' zich steeds meer laven aan grenzeloos populisme.

***

Als democraat mag je niet twijfelen aan de democratie, zo gaat dat nu eenmaal. Ik ben een democraat, ik respecteer verkiezingsuitslagen, maar ik respecteer ze intussen al een jaar of twintig tot op het niveau dat ik er een beetje ziek van word. Ik ben oud genoeg om te weten dat de verzuiling ons en andere landen in een wurggreep hield. Er waren pakweg vijftig jaar geleden hooguit een handvol politieke partijen, meestal nog unitair georganiseerd, en die waren gelinkt aan een vakbond, een ziekenfonds en nog wat belangenorganisaties. Een systeem van 'ons kent ons' dat tot op zekere hoogte functioneerde, maar dat ook verlammend en verstikkend was voor de samenleving. De unitaire partijen hielden op te bestaan, de zuilen vielen weg, het politieke landschap versplinterde, tot op het punt dat er nauwelijks nog kan geregeerd worden. De kiezer was dat oude systeem terecht beu, maar een belangrijke minderheid onder de kiezers heeft dan maar meteen de hele politiek bij het groot huisvuil gezet. De foertstem dicteert. En de populistische politicus speelt daar gretig op in. Bij ons en elders.

Een kwart Vlamingen stemde in 2004 op een partij die kort voordien veroordeeld was vanwege aanzetten tot haat en discriminatie. Brexit. Trump. Pseudo-groen en extreemrechts zullen samen Italië besturen. Op een haar na kwam in Frankrijk en Oostenrijk een fascist aan de macht. Wat staat er ons in oktober en in mei volgend jaar te wachten? Telkens opnieuw moet je na een dag stemmen tellen concluderen: de kiezer heeft gekozen en we moeten dat respecteren. Móeten we dat? Of wordt het tijd om de democratie zelf in bescherming te nemen?

***

"Een pessimist ziet een probleem in elke mogelijkheid. Een optimist een mogelijkheid in elk probleem." (Churchill)

***

Ik schreef het hier eerder al: ik heb meer respect voor een oprechte fascist die voor een fascistoïde, racistische partij stemt, dan voor een foertstemmer die uit pure balorigheid tégen het systeem stemt. Of denkt dat te doen, want hoe verklaar je dat een uitgesproken establishmentfiguur als Donald Trump zich kan laten verkiezen door zich tégen het establishment op te stellen? Ik mocht dat van sommigen in de aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen van november 2016 geen domheid noemen. Democratie, weet u wel, de kiezer heeft altijd gelijk. Wel, de kiezer heeft weleens ongelijk. Steeds vaker, trouwens. Vraag dat over een paar jaar aan de Britten die voor de brexit hebben gestemd en die dan zullen merken hoezeer hun land erop achteruitgegaan is. Ik weet het, het klinkt bijzonder hautain, maar soms moet je de mensen tegen zichzelf in bescherming nemen.

Maanden gelezen las ik een interview met een Amerikaanse politicoloog die mijn bezorgdheid deelde. Hij stelde voor om deelname aan het democratisch proces te koppelen aan een soort toegangsexamen. Ik dacht meteen: hé, dat is het. Of: dat zou het kúnnen zijn. Schaf, wat mij betreft, onmiddellijk de opkomstplicht af, dat scheelt al een pak ongemotiveerde kiezers (en foertstemmen). En peil bij diegenen die wel nog naar het stemhokje trekken naar hun minimale kennis van onze politiek. Hoe heet onze premier? Hoe heet de minister-president? Welke partijen zitten er in de federale en de Vlaamse regering? Hoe heet de voorzitter van de Europese Commissie?

De democratie is te belangrijk om ze over te laten aan populisten, dilettanten en interne vijanden. Of, om Donald Tusk versus Donald Trump te parafraseren: "Wie heeft er vijanden nodig, als je zulke vrienden hebt?"

***

"Wanneer twee mensen altijd dezelfde mening hebben is een van hen overbodig." (Churchill)

***

Ik word een beetje bang van mijn eigen woorden. Maar ik word nog banger van wat ons te wachten staat. Noem me elitair, een hoogopgeleide lapzwans, een technocraat, een antidemocraat, al wat u wil, maar naïef mag u mij niet noemen: als een op papier goed systeem van binnenuit uitgehold wordt tot op het niveau dat het zelfdestructief werkt, kun je dat systeem niet op de huidige manier laten bestaan. Want dan vernietig je uiteindelijk jezelf: zo werkt dat met het klimaat, zo werkt het met de mensenrechten, zo werkt het met de politieke democratie. Het werkt tot het niet meer werkt en dan is het gedaan. Dan kunnen we ons naar een plek begeven die overeenkomt met de initialen van Churchill en onszelf doorspoelen.

***

"Het beste argument tégen democratie is een gesprek van vijf minuten met de doorsnee kiezer." (Nog zo'n uitspraak die ten onrechte aan Churchill gelinkt wordt. Maar ze sneed, alweer, hout.)



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post794

Homeopathische politiek

PolitiekGeplaatst door Frank Van Laeken za, april 28, 2018 13:16:30

Zo, eind april weten we al wie dit jaar de Nobelprijs voor de Vrede zal ontvangen. Moon Jae-in en Kim Jong-un, respectievelijk de verkozen president van Zuid-Korea en de Grote Leider van grootvader-op-vader-op-zoon-op-de-toekomstige-generaties van Noord-Korea. Tot voor zeer kort: een goeie en een slechte, in westerse ogen.

Een kernwapenvrij Koreaans schiereiland, daar dromen beide heren en de rest van de wereld nu van. En het einde van de oorlog, die achtenzestig jaar geleden begon en officieel nooit beëindigd werd, maar die vrolijk overging in de strijd tegen de verderfelijke communisten in Vietnam en daardoor vergeten geraakte. Bij ons toch.

Benieuwd of Kim Jong-un de scheldterm 'dictator' blijft behouden - dat zou overigens zeer terecht zijn! - of dat hij dankzij die genormaliseerde relatie voortaan als 'Noord-Koreaanse leider' door het leven zal gaan. Even benieuwd of de bewoner van het Witte Huis zich er nog probeert tussen te wringen, in de hoop dat ook hij een tripje naar Oslo mag boeken eind dit jaar.

***

In het licht van deze - ja, het mag nu - historische gebeurtenis komt de politieke week in eigen land pas op de tweede plaats. Ergens is dat jammer, want er viel wel wat te beleven. Het definitieve afstel van een begrotingsevenwicht in deze regeerperiode, bijvoorbeeld. Het bericht dat de Kaaimantaks amper een honderdste zal opleveren van wat er in de begroting van dit jaar onder 'Inkomsten' genoteerd stond, nog zoiets.

Even leek het erop dat het Agentschap Wegen en Verkeer, een intern verzelfstandigd agentschap zonder rechtspersoonlijkheid dat instaat voor de infrastructuur van ons wegennet en dat onder de Vlaamse minister van Mobiliteit ressorteert, de opmerkelijkste uitspraak van de week had geproduceerd. Op Twitter antwoordde een ijverige communicatiemedewerker op vraag van ene Bart uit Veurne over omgekapte bomen langs de E313 ter hoogte van Ranst: "Dag Bart, dit zijn snoeiwerken in het kader van transmigratieproblematiek op parkings, op vraag van politie en gouverneur, zodat transmigranten zich hier niet kunnen verstoppen. In de toekomst gaan we dit onderhoud zeker mee opnemen tijdens ons hakhoutbeheer voor het broedseizoen." Wat volgt er hierna nog? Gebouwen mogen nog maximum één verdieping tellen om te vermijden dat er zich mensen van het dak zullen storten? Aan de Antwerpse Modeacademie worden alleen nog robots aanvaard als student? Treinen, trams en bussen rijden op tijdstippen die afwijken van het vaste uurschema om te vermijden dat mensen eraan kunnen wennen? (O ja, dat laatste gebeurt al een poos...)

Kan beter, moeten leden van de federale regering jaloers hebben gedacht en dus lieten ze toe dat Cédric Frère benoemd werd in de Regentenraad van de Nationale Bank, als opvolger van zijn vader Gérald, die op zijn beurt stamvader Albert had opgevolgd. Nu vind ik sowieso dat mensen die een accent aigu én een accent grave in hun naam hebben staan, per definitie verdacht zijn, maar je zou natuurlijk van een partij die de kracht van verandering propageert, mogen verwachten dat ze hier streng zou tegen optreden. Quod non. Ze mogen namelijk een eigen mannetje pistonneren. Voor wat, hoort wat, dus. Ik schreef op deze plek eerder al dat de N-VA een traditionele partij als een andere is geworden. Quod erat nogmaals demonstrandum.

Daar kan ik nog óver, moet Joke Schauvliege gedacht hebben. Wie stress heeft op het werk, mag vanaf nu een natuurcoach contacteren, om al wandelend in het bos de problemen aan te pakken. Hashtag 'levenskwaliteit', hashtag 'dewegvooruit'. #zeverinpakskes. De Vlaamse minister van Landbouw, Omgeving en het bevoordelen van de firma Essers laat voor één keer geen bos omhakken, maar ze ziet er de bomen duidelijk niet meer door. Een natuurcoach, verdorie. Welke opleiding zou zo'n onverlaat hebben gekregen? Waar zal de 510 euro die de Vlaamse overheid daarvoor pér geval zal ophoesten begrotingsgewijs gehaald worden? Wie controleert er of dat gesprek echt helpt? In de krant lees ik: "Vind hier eens iets in het bos dat een mooi beeld geeft van wie jij bent." En: "Kijk eens naar dit kleine boompje en vertel wat je hierbij voelt." Ik denk: ik neem een afgewaaide tak, liefst een hele dikke, en begin er die natuurcoach mee te slaan. Weg stress.

Om in de sfeer te blijven: wat zijn de mensen die ons moeten besturen toch geweldig goed in het afzagen van de tak waarop ze zitten. Een wijsheid van de deze week gefêteerde Herman De Croo, vijftig jaar volksvertegenwoordiger: "Je mag de tak afzagen waarop je zit, maar nooit tussen jou en de boom."

Een natuurcoach, verdorie. Qua homeopathische politiek kan dit tellen. Ondertussen worden noodzakelijke maatregelen verdund tot op het niveau dat ze niets meer voorstellen. Iemand nog iets gehoord over 'werkbaar werk', of kan die discussie de boom in?

***

Ik weet het, ik schreef hier vorige week nog dat we wat vriendelijker moeten zijn voor de politiek, maar de actualiteit noopt me daar niet toe. Mocht ik ijdel zijn, dan zou ik kunnen vermoeden dat vooraanstaande politici mijn blogpost van vorige week hebben gelezen en per se willen aantonen dat ze écht wel dom en kortzichtig zijn. Maar wellicht zijn sommigen dat gewoon zo al.



  • Reacties(0)//maandans.frankvanlaeken.eu/#post791
Volgende »